بر فروردین 88 چه گذشت

گزارشی طنز آمیز لز رئیدادهای سال 88

عصر ایران ؛ محمود فرجامی - قبل از اینکه سال 88 را از فروردینش شروع کنیم باید بدانیم که پیش از شروع این سال قرار شد که از بین میرحسین موسوی و محمد خاتمی یکنفر کاندیدای اصلاح طلبان برای انتخابات ریاست جمهوری سال 88 شود. البته قبل از این دو نفر مهدی کروبی کاندیدا شده بود که گویا زیاد برای اصلاح طلبان مهم نبود یا مهم بود و فکر می کردند رای نمی آورد یا فکر می کردند رای می آورد اما به درد نمی خورد یا به درد می خورد اما به درد آنها نمی خورد.

 محمود احمدی نژاد هم البته کاندیداتوری خود را اعلام کرده بود هرچند که نیازی نبود و همه می دانستند که او برای دور بعد هم نامزد ریاست جمهوری خواهد شد.

به هر حال خاتمی اعلام کرد که برای ریاست جمهوری دور بعد کاندیدا می شود. این خبر با استقبال گرمی به خصوص از سوی عده‌ای از مردم و گروه‌ها که از خاتمی خوششان نمی‌آمد شد و یکی از واکنش‌های این عزیزان حمله به خاتمی و کتک‌کاری نسبی او در راهپیمایی 22 بهمن سال 87 بود.

 
 از آنجایی که همیشه اصلاح‌طلبان در هماهنگی کامل با همه بجز خودشان به سر می‌برند اندکی بعد میرحسین موسوی هم اعلام کرد که نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال بعد خواهد شد.

در اواخر این سال خاتمی از نامزدی کناره گرفت و اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخاب هیات رئیسه مجلس خبرگان مجددا به عنوان رئیس انتخاب شد.

در نوروز این سال که مثل همیشه با تعطیلات سنگینی همراه بود دومین فیلم سینمایی مسعود ده‌نمکی یعنی اخراجی های 2 رکورد فروش تاریخ سینمای ایران را شکست که البته در این رکورد شکنی علاوه بر توانایی‌های منحصر بفرد خود استاد ده‌نمکی در زمینه تبدیل جک‌های اس‌ام اسی به سکانس های خنده‌دار سینمایی، رپرتاژ آگهی‌های رایگان صدا و سیما برای این اثر بی‌بدیل تاریخ سینمای ایران بی تاثیر نبود.

 این فیلم منتقدان بسیاری هم البته داشت که تقریبا شامل همه منتقدان می‌شد اما نکته شگفت‌آور آن بود که بر خلاف عادت منتقدان که تا از فیلمی خوششان نمی آید می گویند که بهتر است کارگردان آن، سینما و فیلمسازی را رها کند و به کار دیگری بپردازد، همه منتقدان این فیلم آرزو داشته و دارند که ده‌نمکی سینما را رها نکند و به سایر تخصص‌های خود – که قبلا چشمه‌هایی از آن را نمایش داده بود- روی نیاورد!
 
اما در قم ،با تلاش مسئولان و به خصوص استانداری ، مردم استان قم و همچنین سایر هموطنان متوجه شدند که بستر رودخانه جای پارک ماشین و چادرزدن و خوشگذرانی نیست که البته این آموزش فرهنگی ده‌ها کشته و زخمی و خسارات مالی متناسبی هم داشت.

بارندگی از شب یازدهم فروردین آغاز شد و مدتی بعد بستر خشک رودخانه قمرود که در سایه وفور امکانات مشترکا کاربری پارکینگ، کمپ اسکان، سرویس بهداشتی و زمین بازی را برای زائران و مجاوران این شهر مذهبی داشت، بدون هماهنگی با استاندار قم که در آن ایام در سفربود پر آب شد که بر اثر آن ده ها اتومبیل واژگون، شش نفر کشته و تعدادی هم زخمی و مصدوم شدند.
 
از آن سو استکبار جهانی هم بیکار ننشست و باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا به بهانه نوروز برای ایرانی‌ها پیام داد و سال نو را تبریک گفت. او از صلح و دوستی گفت و خطاب به مردم ایران گفت:« هنر موسیقی ادبیات و نوآوری شما جهان را به دنیاییی بهتر و زیباتر تبدیل کرده است.» که البته این‌ گفته‌ها با تمدید و تشدید تحریم ایران به دستور اوباما که بعدا روی ‌داد نشان داد که کماکان دم خروس از سایر چیزها و از جمله اظهارات بشردوستانه بعضی سیاستمداران معتبرتر است.
همچنین علی دایی هم پس از شکست دو بر یک تیم ملی فوتبال ایران از عربستان در تهران از سرمربی‌گری تیم ملی ایران کنار گذاشته شد.

او در روز بازی در واکنش به تماشاچی هایی که علیه او شعار می دادند و خواستار کنار رفتن او از این سمت بودند اعلام کرده بود "خیلی عذر می‌خوام... خیلی معذرت می‌خوام... اما به قولی من استعفا نمی دم" اما یکی دو روز بعد و در حالی که تعطیلات نوروزی هنوز تمام نشده بود از تیم ملی کنار گذاشته شد و به جای او اسطوره «فوتبال علمی» و «اخلاق پهلوانی ایران» محمد مایلی کهن به این سمت منصوب شد.

 برخی آگاهان بعدا معتقد شدند که این کار بزرگترین خدمت فدراسیون فوتبال ایران به علی دایی و حیثیت او بوده است. البته  مایلی کهن چند هفته بعد با انتشار نامه‌ای افشاگرانه که خواندن آن کماکان برای افراد زیر و بالای 18 سال توصیه نمی‌شود از این سمت کناره گیری کرد و نشان داد دست کم در بعضی جاها دلسوز فوتبال ایران است.