فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۴۷۴۷۵
تاریخ انتشار: ۱۴:۱۴ - ۰۹-۰۱-۱۴۰۴
کد ۱۰۴۷۴۷۵
انتشار: ۱۴:۱۴ - ۰۹-۰۱-۱۴۰۴

مغز می‌تواند حین تمرینات استقامتی بافت خود را بخورد

مغز می‌تواند حین تمرینات استقامتی بافت خود را بخورد
محققان مرکز تحقیقاتی CIC biomaGUNE اسپانیا دریافتند در یک ماراتن که گلوکز در مغز به‌شکل خطرناکی پایین می‌آید، برخی نورون‌ها می‌توانند شروع به خوردن میلین کنند؛ میلین غلاف چربی است که اطراف رشته‌های عصبی مغز تشکیل می‌شود.
محققان دریافتند در ماراتن برخی نورون‌ها می‌توانند شروع به خوردن بافت چربی مغز کنند.
 
به گزارش دیجیاتو به نقل از ScienceAlert و نیچر، طبق آزمایش‌های انجام‌شده روی مغز دوندگان ماراتن، وقتی مغز انسان به انرژی بیشتری نیاز داشته باشد، ممکن است برای سوخت‌وساز بافت چربی خود را بخورد.
 
محققان مرکز تحقیقاتی CIC biomaGUNE اسپانیا دریافتند در یک ماراتن که گلوکز در مغز به‌شکل خطرناکی پایین می‌آید، برخی نورون‌ها می‌توانند شروع به خوردن میلین کنند؛ میلین غلاف چربی است که اطراف رشته‌های عصبی مغز تشکیل می‌شود.
 
میلین به نورون‌ها کمک می‌کند پیام‌ها را کارآمدتر ارسال کنند. برخلاف تحقیقات قدیمی، این پوشش محافظ فقط عایق ساده ساکنی نیست. تحقیقات جدید نشان داده‌اند نورون‌ها می‌توانند از این غلاف‌های چربی استفاده کنند و ضخامت آنها را برای سازگاری با تغییرات محیطی تغییر دهند.
 

تأثیر تمرینات استقامتی بر مغز

در اسکن MRI مغز ۱۰ دونده (۸ مرد و ۲ زن) که قبل و بعد از مسابقه ۴۲ کیلومتری گرفته شد، دانشمندان علوم اعصاب متوجه تغییرات مشخصی در نشانگر‌های میلین در ماده سفید مغز شدند؛ بافتی که این غلاف چربی بیشتر در آن وجود دارد، ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از ماراتن، دوندگان نشانه‌هایی از کاهش قابل‌توجه مقدار میلین را در مناطق مغزی مرتبط با عملکرد حرکتی و هماهنگی همچنین یکپارچگی حسی و عاطفی نشان دادند. مطالعات مختلف شناختی نیز نشان داده بودند دوندگان پس از ماراتن واکنش کندتری دارند و در تست‌های حافظه بد عمل می‌کنند.
 
مغز می‌تواند حین تمرینات استقامتی بافت خود را بخورد
میزان چربی ماده سفید مغز قبل و بعد از دو ماراتن
 
البته ۲ هفته پس از این ماراتن، نشانگر‌های میلین شروع به بازگشت کردند و پس از ۲ ماه، نشانگر‌ها در شرکت‌کنندگان دوباره به حالت اولیه بازگشتند. محققان می‌گویند ممکن است یافته‌های آنها «بینش جدیدی درباره میلین به‌عنوان ذخیره انرژی برای استفاده در زمان کمبود مواد مغذی رایج مغز، ارائه کند.»
 
به گفته محققان، میلین در قالب نوعی ذخیره متابولیکی عمل می‌کند و به مغز گرسنه اجازه می‌دهد سوخت موردنیاز خود را جذب کند. در گذشته، برخی دانشمندان علوم اعصاب فکر می‌کردند مغز تا حد زیادی از سوزاندن چربی برای جذب انرژی اجتناب می‌کند، حتی زمانی که تحت فشار باشد، اما به نظر می‌رسد این دیدگاه کاملاً درست نیست.
 
هرچند جامعه آماری این پژوهش کوچک است، یافته‌های محققان با مطالعات اخیر روی موش‌ها مطابقت دارد. مطالعات اخیر نشان داده میلین هنگامی که گلوکز در مغز پستانداران کمیاب می‌شود، می‌تواند نقش ذخیره چربی را ایفا کند.
ارسال به دوستان
captcha
چرا «فرودگاه‌های شناور» هنوز معادلات قدرت را تغییر می‌دهند؟ نعیمه نظام دوست: یک آبان ماهی وحشی هستم کشورهایی که بیشترین ثروت خانوار را در سال ۲۰۲۵ ثبت کرده‌اند (+ اینفوگرافیک) پریناز ایزدیار: می روم خسته و افسرده ناباروری در ایران؛ آمار نگران‌کننده و لزوم بازنگری در سیاست جمعیتی نخستین شهر تمام‌ فیبرنوری ایران آمریکا با چه سلاحی به مراسم عروسی در سیریک حمله کرد؟ (+عکس) نشریه هیل: استیضاح ترامپ اجتناب‌ناپذیر است دبیرکل جنبش نجبا: بعد از ۳۰ سپتامبر جنازه اشغالگران را به آمریکا پس‌می‌فرستیم بختیاری‌زاده: تساوی استقلال و پرسپولیس در دربی برای هر دو تیم عادلانه بود دربی ۱۰۷ چطور بدون لوگوی شبکه ۳ از یک شبکه ماهواره‌ای پخش شد؟ واریاگ 3؛ هیولای روسی برای سخت ترین مسیرهای جهان (+عکس و فیلم) فرود اضطراری هواپیمای حامل وزیر امنیت داخلی آمریکا جنجال نوید محمدزاده و تئاتر آرش ؛ کی بود؟ کی بود؟ من نبودم ... نهاد مدیریت خلیج‌فارس: فهرست شناورهای متخلف بروز شد