امروز با صائب: دست از جهان نشسته مکن آرزوی عشق

دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت
زین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت

گلرنگ گشت تیغ شهادت ز زخم ما
این آب از صفای گهر رنگ جو گرفت

بر روی آفتاب چو شبنم گشاد چشم
هر پاک گوهری که دل از رنگ و بو گرفت

ته جرعه اش به صبح قیامت شفق دهد
جامی که دیده از لب میگون او گرفت

گوهر حدیث پاکی دامان او شنید
از شرم، هر دو دست صدف را به رو گرفت

از شیر مادرست به من می حلالتر
زین لقمه غمی که مرا در گلو گرفت

دست فلک کجا به گریبان من رسد؟
از شش جهت چنین که مرا غم فرو گرفت

جز خون شدن، امید نجاتم نمانده است
از بس دل مرا به میان آرزو گرفت

دست دعای خلق بود پشتیبان عمر
زان خم به پای ماند که دست سبو گرفت

دست از جهان نشسته مکن آرزوی عشق
کاین نیست دامنی که توان بی وضو گرفت

صائب ز ناز دایه بی مهر فارغ است
طفلی که با مکیدن انگشت خو گرفت

زحل «آواز ارواح» را می‌خواند / صداهای ترسناکی که از فضا به گوش می‌رسد

بیشتر بخوانید:

امروز با صائب: بشکند دستی که دست مردم افتاده بست!

امروز با صائب: بی آفتاب، صبح چه روشنگری کند

امروز با صائب تبریزی: بی آفتاب، صبح چه روشنگری کند

امروز با صائب تبریزی: شد عمر و نشد سیر دل ما ز تپیدن

امروز با صائب: سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

تماشاخانه

نبرد کانای؛ روز سیاه ارتش روم / وقتی ناگهان رخ هلال ماه به سمت ارتش دشمن برگشت

قدیمی‌ترین موجود زنده جهان در آمریکاست ؛ یک نفر این را به ترامپ بگوید!

فیلم های دیگر