نگاهی به «وی ئی اف میکرو 1025»؛ وقتی روس ها اینتل را مهندسی معکوس کردند(+تصاویر)

وی ئی اف میکرو 1025، نامی که شاید برای بسیاری از علاقه مندان به تاریخ فناوری آشنا نباشد، اما در دهه ۱۹۸۰ میلادی، نمادی از تلاش اتحاد جماهیر شوروی برای دستیابی به فناوری کامپیوترهای شخصی بود.

عصر ایران - کارخانه الکتروتکنیک دولتی (Valsts elektrotehniskā fabrika) یا به اختصار وی ئی اف (VEF) در شهر ریگا، لتونی، از صنایع پیشرو در حوزه الکترونیک در اتحاد جماهیر شوروی بود.

این کارخانه در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی (برخی منابع سال ۱۹۸۳ را به عنوان زمان تقریبی آغاز تولید ذکر می کنند) اقدام به تولید کامپیوتر شخصی به نام وی ئی اف میکرو 1025 (VEF Mikro 1025) نمود. این اقدام، گامی مهم در راستای توسعه و دسترسی محدود به فناوری محاسبات فردی در دوران اتحاد جماهیر شوروی محسوب می شد.

مشخصات کامپیوتر شخصی وی ئی اف میکرو 1025

وی ئی اف میکرو 1025 که توسط یک نهاد صنعتی بزرگ و باسابقه در حوزه الکترونیک تولید می شد، از اجزای مختلفی تشکیل شده بود. واحد اصلی این کامپیوتر اغلب شامل یک مانیتور سی آر تی با اندازه تقریبی ۳۱ سانتی متر (۱۲ اینچ) بود. افزون بر این، دستگاه از یک صفحه کلید مجزا به نام مدل وی ئی اف میکرو 6025 بهره می برد و امکان اتصال به یک درایو فلاپی دیسک ۵.۲۵ اینچی به نام میکرو 5625 نیز برای آن فراهم شده بود.

در قلب پردازشی این سیستم، ریزپردازنده KR580IK80A قرار داشت که یک نمونه مهندسی معکوس شده از پردازنده مشهور اینتل 8080 به شمار می رفت. این کامپیوتر شخصی به طور معمول دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رم و ۴ کیلوبایت حافظه رام بود. از نظر قابلیت های بصری، وی ئی اف میکرو 1025 قادر به نمایش ۲۵ خط متن با ۸۰ کاراکتر در هر خط بود و از مجموعه کاراکترهای الفبای روسی و لاتین در هر دو حالت بزرگ و کوچک پشتیبانی می کرد.

اگرچه تولید وی ئی اف میکرو 1025 نشان دهنده تلاش های اتحاد جماهیر شوروی برای ورود به عرصه محاسبات شخصی بود، اما لازم به ذکر است که صنعت کامپیوتر در این کشور در مقایسه با پیشرفت های صورت گرفته در غرب، با محدودیت هایی در زمینه تولید انبوه، سطح عملکرد و میزان دسترسی عمومی مواجه بود. با این حال، وی ئی اف میکرو 1025 به عنوان یکی از نخستین نمونه های کامپیوترهای شخصی ساخت شوروی، جایگاه ویژه ای در تاریخ فناوری این منطقه دارد.