«چالش تماس با مادر»؛ زنگ خطری برای حیا و اخلاق در فضای مجازی ایران

فارس نوشت: دردآور است. فقط کافی است چند باری چالش تماس با مادر را در یوتیوب و اینستاگرام جست‌وجو کنید. آن‌وقت کلی کلیپ چند دقیقه‌ای از لگدمال شدنِ بیرحمانه حیا برایتان بالا می‌آید که اگر ذره‌ای انسانیت داشته باشید، تا عمق جانتان را درد می‌اندازد.

 

شاید این رفتارها در ظاهر چالش باشد؛ کاری برای خنده، تفریح و درآمدن از تکرار روزمرگی‌های معمولی. تازه خنده هم تَنگَش چسبانده‌اند و به قول خودشان فان‌طور است. اما در واقعیت، یک ابزار خیلی دقیق و حرفه‌ای است برای قتل‌عام کردن ریشه‌های حیا در ذهن و قلب نوجوان‌های ما. ولی چطور؟

 

یک نوجوان روبه‌روی دوربینی که در فاصله‌ای کم کاشته شده می‌ایستد و جوانی که حداقل شش یا هفت سال از سن حساس آن‌ها بزرگ‌تر است از آن‌ها می‌خواهد که در همان لحظه با مادرشان تماس بگیرند و به او بگویند که تا چند ساعت دیگر، می‌خواهند دوست دختر یا دوست پسرشان را به خانه بیاورند و آیا آن‌ها می‌توانند خانه را برایشان خالی کنند؟!

اما همه ماجرای این چالش فقط تماسش نیست. و دقیقا از آنجا حقیرانه‌تر می‌شود که بعضی از مادرها جواب‌هایی به فرزندهایشان می‌دهند که از خودِ چالش هم شرم‌آورتر است. و حالا سوال این است: این رهاشدگی فضای تبلیغ چالش‌هایی مثل تماس با مادر تا کجا می‌خواهد پیش برود و نقش نهادهای فرهنگی و حتی انتظامی کشور در برخورد با این هنجارشکنی‌ها چیست؟

مهدی سمیعی، که یکی از مخاطبان دغدغه‌مند خبرگزاری فارس می‌باشد پویشی را با عنوان «برخورد با قبح‌شکنان گناه از طریق چالش» در سامانه فارس من ثبت کرده. او معتقد است که این چالش‌ها خانواده‌ها را هدف قرار داده‌اند و تا زمانی که اساس آن را به صورت کامل از بین نبرند دست از تلاش‌هایشان برنمی‌دارند. این شهروند، با دعوت نجیبانه از قوه قضاییه، مقننه و مجریه، از متولیان آن‌ها می‌خواهد که این اتفاق را تنها مجازی نبینند و برای جلوگیری از تبعات تخریبگرش در آینده، برنامه‌های پیشگیرانه و حتی برخوردهای قاطعانه بچینند.

اما ما از چالش‌ها چه می‌دانیم؟ چالش‌ یعنی تقلید رفتاری هنجارشکنانه از کسی که بایدها و نبایدهای اجتماعی را برای بی‌بندوباری به شوخی گرفته! اتفاقی که روان‌شناسان بر این باورند که اگر در میان نوجوان‌ها همه‌گیر شود، نه تنها آسیب‌های روحی، که خطرات جسمی مثل اعتیاد مزمن به شبکه‌های مجازی و افتادن در دام رفتارهای پرخطر و در نتیجه بیماری‌های کنترل نشده را در پی خواهد داشت.

خانم فهیم‌زاده که آموزش و پروشی است با گلایه از عدم کنترل و پیشروی پرزور این چالش‌ها می‌گوید: «ای کاش فقط هفته‌ای یک بار رصد فضای مجازی انجام میشد تا بدانند بچه‌های ما چه مزخرفاتی را تماشا می‌کنند. می‌دانید دختر چهارده ساله من بعد از تماشای این چالش‌ها به من چه می‌گوید؟ «خوش به حال دختره که مامانش این‌قدر پایه‌ست!» و حالا من که می‌خواهم از دخترم در برابر این بی‌حیایی‌ها محافظت کنم به چشمش تبدیل شده‌ام به دشمن!»

هر چند آمار دقیقی از میزان استفاده کاربران نوجوان فضای مجازی در ایران وجود ندارد اما قطعا رقم بالایی از فرزندان ما، روزانه با حجم قابل توجهی از این چالش‌های قبح‌زدا روبه‌رو می‌شوند که کرامت و شرافت و انسانیت آن‌ها را نشانه تیرهایش کرده. در این میان، آگاهی نخستین گام رویارویی با این چالش‌های کنترل‌نشده است. آگاهی‌ای دوبعدی که شامل باخبر بودن والدین از این ترندها و باخبر کردن فرزندان‌مان از تبعات آن‌ها است.