خودزنی پاتریوت امریکایی در کویت و اصابت موشک پدافندی به نزدیکی محل پرتاب 
درس چهل و هشت
میانبری در دل صخره ها؛ داستان پشتکار بشر در کانال کورینت(+عکس)
عصر ایران - در حالی که سازه های عظیم مهندسی مدرن در سراسر جهان سر بر می آورند، کانال کورینت در یونان، با بیش از یک قرن فعالیت و هزاران سال رویاپردازی، همچنان به عنوان یک شاهکار تاریخی و نمادی از پشتکار بشری خودنمایی می کند.
این آبراه مصنوعی که در سال 1893 رسماً به بهره برداری رسید، شبه جزیره پلوپونز را از سرزمین اصلی یونان جدا کرده و خلیج کورینت را به خلیج سارونیک در دریای اژه متصل می سازد. این کانال، یک مسیر دریایی حیاتی را برای کشتی ها فراهم می آورد و نیاز به دور زدن پلوپونز را از بین می برد، که این امر به صرفه جویی قابل توجهی در زمان و سوخت منجر می شود.
رویای هزارساله به واقعیت می پیوندد
ایده حفر کانال در این باریکه خاکی به دوران باستان باز می گردد. از مستبدان یونانی قرن ششم پیش از میلاد تا امپراتور قدرتمند روم، نرون، همگی رؤیای ایجاد این میانبر دریایی را در سر می پروراندند. نرون حتی در سال 67 پس از میلاد، با بسیج هزاران کارگر، تلاش های گسترده ای را آغاز کرد، اما پروژه با مرگ او ناتمام ماند.
قرن ها، دریانوردان مجبور بودند از «دیولکوس» استفاده کنند؛ یک مسیر سنگی که کشتی های کوچک را از روی خشکی جابه جا می کرد. اما این رؤیای باستانی، سرانجام با آغاز ساخت و ساز مدرن در سال 1881 و افتتاح پرشکوه آن در سال 1893، محقق شد.
فراتر از یک میانبر دریایی
با طول تقریبی 6.3 کیلومتر و عرض حداقل 21.4 متر در پایین، کانال کورینت در زمان خود یک دستاورد مهندسی عظیم بود. دیواره های شیب دار و بلند آن که تا 90 متر از سطح آب ارتفاع دارند، منظره ای چشمگیر و حتی دلهره آور را برای کسانی که از آن عبور می کنند، خلق می کنند.
نقش امروزی
اگرچه در عصر کشتی های غول پیکر کانتینری، کانال کورینت برای ترافیک تجاری سنگین بسیار باریک و کوچک است، اما اهمیت آن به هیچ وجه کاهش نیافته است. امروزه، این کانال بیشتر به عنوان یک جاذبه گردشگری محبوب شناخته می شود.
کشتی های کروز کوچک تر، قایق های تفریحی و شناورهای خصوصی به طور مرتب از این آبراه عبور می کنند و تجربه ای منحصر به فرد را برای مسافران رقم می زنند. منظره عبور از میان صخره های عظیم و نزدیک به هم، برای بسیاری یک لحظه فراموش نشدنی است.
همچنین، کانال کورینت به مکانی برای فعالیت های هیجان انگیز مانند پرش بانجی تبدیل شده است، جایی که ماجراجویان از روی پل های کانال به درون آب می پرند. این کانال، نه تنها یک راه ارتباطی آبی، بلکه یک گواه زنده بر تاریخ، معماری و پشتکار انسان است که همچنان الهام بخش بازدیدکنندگان از سراسر جهان است.
