پدر ترانه علیدوستی: فقط و فقط در توان تحمل تو بود این شفا یافتن

 ظهر ۲۲ دی سال ۱۳۶۲ به دنیا آمدی و من خودم را به شبکه دوم سیما رساندم چون آقای گل شده بودم. البته در تولد ۲۵ سالگی‌ات وقتی به خاطر مسابقه حضور نداشتم، روی یخچال با مگنت یادداشتی گذاشتم که هنوز آن را نگه داشته‌ای. برایت نوشتم: "وقتی آمدی، آقای گل شدم و بعد از ۲۵ سال توپ توووپم نه برای اینکه گل شوم، برای اینکه گل دارم"

 وقتی سریال شهرزاد را بازی می‌کردی، چهل شب پشت سر هم شب کار بودی و بی‌خواب و صبح‌ها هم در فیلمبرداری فیلم فروشنده حضور داشتی، رنج را در فروپاشی دو نقش تجربه کردی و تازه مادر هم شده بودی. برایت مطلبی نوشتم برای تقدیم به همه رنج‌های تو که منتظر چاپ آن هستم و چقدر کم است پاهایم برای هدیه دادن به تو.

 باید پاهایم را از تو قرض می‌کردم و می‌دویدم از این بیمارستان به آن بیمارستان. برای پیدا کردن دارو و بستری شدنت در جای مناسب. فقط و فقط در توان تحمل تو بود این شفا یافتن. کدام پدر را می‌شناسید که اینقدر خوشبختی را روی شانه‌هایش وزن می‌کند؟ ممنون ترانه ام، آواز دلنشین زندگی ام.