روزنامه خراسان: رسایی برای دیده شدن هیچ خط قرمزی باقی نگذاشته

از دهه ۹۰ تا امروز؛ رسایی و تناقض‌های آشکار

نگاهی به گذشته نیز نشان می‌دهد که تناقض‌های جریان نزدیک به رسایی سابقه‌ای طولانی دارد. سال ۱۳۹۰، زمانی که برخی جریانات رادیکال اصولگرایی تازه شکل گرفته بودند، در جمعی دانشجویی مرحوم احمد توکلی صرفاً به این نکته اشاره کرد که اگر نظر کارشناسی‌اش با نظر رهبری متفاوت باشد، در نهایت تبعیت خواهد کرد. همین جمله کافی بود تا هواداران رسایی و همفکرانش او را با الفاظی چون «ضد ولایت» خطاب کنند. امروز اما همان جریان، نه‌تنها تفاوت نظر کارشناسی با رهبری را جرم نمی‌داند، بلکه آشکارا به مخالفت مستقیم با صریح‌ترین بیانات رهبری افتخار می‌کند! تفاوتی بنیادین که نشان می‌دهد بسیاری از آن شعارهای تند و پرطمطراق، نه از سر اعتقاد، بلکه ابزاری برای تثبیت موقعیت سیاسی بوده است.

مسیر طی‌شده از عدالت‎خواهی منحرف تا سوپرانقلابی‌های امروز، به‌روشنی یک الگو را بازتاب می‌دهد: سوءاستفاده از ادبیات انقلابی برای کسب موقعیت سیاسی، حتی اگر به ایستادن در برابر رهبری منجر شود. اگر نیروهای مسئول و رسانه‌های منصف امروز نسبت به این روند خطرناک سکوت کنند، فردا باید هزینه انحراف نسل جوان حزب‌اللهی را پرداخت کنند. از این منظر، تقابل انقلابی، عاقلانه و گفتمانی – نه جدل رسانه‌ای – با رسایی و جریان همسو با او ضرورتی انکارناپذیر است. چرا که مسئله امروز، نه شخص پزشکیان، که حفظ سرمایه اجتماعی انقلاب و صیانت از گفتمان رهبری است.

اشتراک گذاری :

4 دو اتفاق کاملاً معمولی که مرا بُرد به سال های نه چندان دور: آستین کوتاه پزشکیان و ختم خواهر خاتمی!