چرا وزیر راه و روابط عمومی وزارتخانه سکوت کرده اند؟

سکوت و رفتار عصر حجری وزیر و روابط عمومی وزارت راه در برابر سوالات و ابهامات رسانه ها و افکار عمومی، مایه تعجب است اما تعجب بیشتر از شورای اطلاع‌رسانی دولت است که با سکوت و انفعال، نظاره گر قربانی شدن اعتبار و آبروی دولت پای رفتارهای کودکانه یک فرد و یک سازمان است.

عصرایران ؛ رضا غبیشاوی - خبری منتشر شده که فرزانه صادق وزیر راه به دلیل درخواست بازرسی از کیفش در فرودگاه اردبیل، عصبانی شده و با انصراف از پرواز، مدیر فرودگاه اردبیل را برکنار کرده است.

سوال : با گذشت چند روز از انتشار خبر چرا وزیر راه و روابط‌عمومی وزارتخانه هیچ توضیحی نمی دهند؟ چرا نمی گویند این خبر صحیح است یا غلط؟

البته از اطلاعیه غیرحرفه ای و پرخطای سازمان فرودگاه های کشور می توان نتیجه گرفت جزییات ماجرای مطرح شده درباره وزیر راه صحت دارد. سکوت شخص وزیر و روابط عمومی وزارتخانه و فرودگاه اردبیل هم مخاطب را به سمت تایید خبر و باور آن سوق می دهد.
با این حال این سوال مطرح می شود: اگر اتفاق، رخ نداده چرا وزیر و وزارت راه تکذیب نمی کنند؟ اگر اتفاق، رخ داده چرا با تایید خبر از عملکرد خود دفاع نمی کنند؟
چرا با هیچ انگاری ابهام و سوال دربرابر عملکرد خود، افکار عمومی را نادیده می گیرند و خود را مقید به ارائه توضیح نمی دانند؟ آیا نمی دانند مسوولیت پذیری و پاسخگویی هر دو از یک ریشه اند؟

آیا اعتبار و آبروی وزارت راه برای آنها ارزش و اهمیتی ندارد؟ آیا در آینده نزدیک و دور نیازی به کسب نظر و همراهی و همکاری افکارعمومی ندارند؟

اگر فکر می کنند با سکوت و گذشت چند روز مردم یادشان می رود و ماجرای فرودگاه می‌رود کنار ماجرای سفر کیش، به شدت اشتباه می‌کنند.
البته از روابط عمومی بدسابقه وزارت راه تکرار رفتارهای اشتباه گذشته بعید نیست. قبلا در ماجرای ابهام هزینه سفر پرخرج و خانوادگی وزیر و همراهان به کیش، روابط عمومی وزرت راه واکنش اشتباه و عذر بدتر از گناه داشت و اطلاعات ناراست منتشر کرد و به دایره ابهامات و اتهامات افزود. با این حال هنوز با گذشت چند ماه، ابهامات، پاسخ مناسب نیافته اند و سوالات، بی جواب مانده اند.

روابط عمومی در دولت سابق هم بارها با اطلاع رسانی نادرست در موضوعات مختلف نه تنها مخاطبان را به اشتباه انداخت بلکه تصویر خود و وزارتخانه را نیز ملکوک کرد و سابقه ای تاریک از خود نزد افکار عمومی شکل داد. در راس آن هم می توان به تکذیب استعفای وزیر راه وقت (رستم قاسمی) اشاره کرد که این تکذیب 10 روز دوام نیاورد و خبر موافقت رئیس جمهوری وقت (رئیسی) با استعفای وزیر منتشر شد. البته این تکذیب های تایید گونه منحصر به روابط عمومی وزارت راه نیست بلکه می توان رد آن را در تکذیب تغییر رئیس بانک مرکزی و وزیر وزارت ورزش نیز یافت.

خلاصه اینکه این سکوت و این رفتار عصر حجری وزیر و روابط عمومی وزارت راه در برابر سوالات و ابهامات رسانه ها و افکار عمومی، مایه تعجب است. آن هم در عصر اینترنت و هوش مصنوعی و مرگ فاصله و جهان تبادل دیتا که در لحظه ای، شرق و غرب جهان مرتبط می شوند اما تعجب بیشتر از شورای اطلاع‌رسانی دولت است که با سکوت و انفعال، نظاره گر قربانی شدن اعتبار و آبروی دولت پای رفتارهای کودکانه یک فرد و یک سازمان است.

رضا غبیشاوی (آثار دیگر این نویسنده)

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

روزنامه جمهوری اسلامی می گوید؛ آمریکا و اسرائیل می خواهند احمدی‌نژاد را به حکومت برسانند

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل