قصه‌های نان و نمک(46)/ جنگیدن برای نان در غبار!

تاجرهای افغانی کت و شلوار‌ و کراوات ندارند اما دست به نقد هستند، دلار دارند و از کیفیت محصولات ایرانی هم راضی‌اند، می‌گویند شما خاک هم صادر کنید ما خریداریم...

عصر ایران ؛ احسان محمدی - اینجا مرز ایران و افغانستان است، منطقه ویژه اقتصادی خراسان جنوبی سایت مرزی ماهی‌رود است. سه ساعت بعد از بیرجند در استان خراسان جنوبی که به همت بخش خصوصی و کارآفرینی به نام حاج مرتضی صفدری‌زاده خلق شده است. نمایندگان شرکت‌های افغانی آمده‌اند برای ترخیص کالا. یک فضای بسیار بزرگ که باد تندی بی‌وقفه در آن می‌وزد. اینجا کسب و کار رونق دارد، انبارها پر از کالاهای صادراتی است، از ماکارونی و شکلات و پوشاک بچه، کفش، فلاکس چای تا سیمان و تیرآهن و … حتی مخزن‌های گاز هم مشتری دارد.

تاجرهای افغانی کت و شلوار‌ و کراوات ندارند اما دست به نقد هستند، دلار دارند و از کیفیت محصولات ایرانی هم راضی‌اند، می‌گویند شما خاک هم صادر کنید ما خریداریم، از اینجا تا هرات و فراه شهرهای افغانستان کمتر از یک‌ساعت راه است به همین دلیل برایشان جنس از ایران آوردن به صرفه است.

مشکلاتی مثل کمبود ماشین و جاده خراب هنوز وجود دارد اما اینجا کسانی دارند با تمام توان کار می‌کنند، با آنکه ماه اول پاییز دارد تمام می‌شود اما هوا گاهی برای تنفس سخت است، خودشان می‌گویند الان بهشت است، توی تابستان و‌سط بادهای ۱۲۰ روزه اینجا چشم چشم را نمی‌بیند اما‌ کار حتی یک دقیقه تعطیل نمی‌شود.

به کارگرها و مدیران نگاه می‌کنم که بیشترشان بومی منطقه هستند و به جای مهاجرت به تهران مانده‌اند برای ساختن منطقه‌شان، به کامیون‌های پر از بار، به تقلای کارمندها برای ترخیص کالا و فکر می‌کنم چند نفر در ایران خبر دارند که اینجا کسب و کار رونق دارد حتی وسط گرد و غبار. ما کیلومترها دورتر غر می‌زنیم که همه چیز خراب است و رو به نابودی اما اینجا کسی اینطور فکر نمی‌کند، زندگی سخت است اما خرید و فروش و دلار و تومان رونق دارد و افغانستان بازار بزرگ و ارزشمندی که انگار هنوز تکلیف خیلی از سیاست‌گذاران اقتصاد ما با آن روشن نیست و چشم به مرزهای خیلی دور داریم ….

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

تقویم روز

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل