امروز با عراقی: نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی

بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟
گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟

نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی
گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی

گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو
من به جان آمدم، اینک تو چرا می‌نایی؟

بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال
عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی

همه عالم به تو می‌بینم و این نیست عجب
به که بینم؟ که تویی چشمِ مرا بینایی

پیش ازین گر دگری در دل من می‌گنجید
جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی

جز تو اندر نظرم هیچ کسی می‌ناید
وین عجبتر که تو خود روی به کس ننمایی

گفتی: «از لب بدهم کام عراقی روزی»
وقت آن است که آن وعده وفا فرمایی

زندگی زمستانی یک خانواده دامدار در یکی از مرتفع‌ترین نقاط مغولستان

بیشتر بخوانید:

امروز با حافظ: زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

امروز با حافظ: دلا بسوز که سوزِ تو کارها بِکُنَد

امروز با عراقی: آرزوی دلِ بیمارِ منی /  صحتی؟ عافیتی؟ درمانی؟

امروز با حافظ: شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست

تماشاخانه

ساعت آبی مسجد همت؛ ساعتی مدرن با پیشینه‌ای هزاران ساله / شبیه ساعت جاری زمان در برلین و در مرکز خرید اروپا

سارا برومند و دخترانی که هرگز به خانه نرسیدند

فیلم های دیگر