بازخوانی شاهکار معماری بروتالیستی در پاریس؛ شاید عجیب‌ترین ساختمان اروپا! (+تصاویر)

مجموعه مسکونی «لز اِتوال» در ایوری سور سِن فرانسه، که بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵ توسط ژان رنودی و رنه گایوسته طراحی شد، به عنوان یک نمونه موفق از معماری بروتالیستی معرفی شد. این پروژه نوآورانه، با فرم هرمی شکل و واحدهای منحصر به فرد، مرزهای بین فضای عمومی و خصوصی را کمرنگ کرده است.

عصر ایران - مجموعه مسکونی «لِز اِتوال» به معنای «ستاره‌ها» در ایوری سور سِن در حومه پاریس، فرانسه، که بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵ توسط معماران برجسته، ژان رِنودی و همسر سابقش رنه گایوسته طراحی شد، به‌عنوان یک الگوی موفق در معماری مدرن و بروتالیستی دوباره مورد توجه قرار گرفت.

نوآوری در طراحی و ساختار:

ساختار ستاره‌ای: نام مجموعه از ساختار ستاره‌ای ۱۶ ضلعی گرفته شده که مبنای طراحی تمام واحدها است و هر آپارتمان دارای یک نقشه طبقاتی منحصربه‌فرد است.

هرم‌های پله‌ای: ترکیب هرمی شکل بنا، فضای کافی برای تراس‌های بزرگ، ورود نور به داخل و ایجاد سقف‌های پوشیده از گیاهان را فراهم کرده است.

فضای عمومی فعال: در این طرح، زندگی عمومی صرفاً در سطح زمین محدود نمی‌شود، بلکه طبقات بالاتر نیز از طریق پل‌ها، رمپ‌ها و پله‌های بیرونی قابل دسترسی هستند و مرزهای بین فضای خصوصی و عمومی را کمرنگ کرده‌اند.

تلفیق با محیط زیست: معماران به‌طور جدی ترافیک عابر پیاده و خودروها را از هم جدا کردند. پوشش گیاهی وسیع، ویژگی‌های بروتالیستی بتن اکسپوز را تلطیف کرده و به بهبود شرایط اقلیمی کمک می‌کند؛ به‌طوری که حتی پس از گذشت ۴۵ سال، هیچ نشانی از تخریب یا خرابکاری در این مجموعه دیده نمی‌شود.

این پروژه آزمایشی و موفق، با وجود گذشت نیم قرن از ساخت، همچنان الگویی درخشان برای توسعه متراکم، اتصال گروه‌های اجتماعی و ایجاد فضاهای کیفی شهری است.

گفتنی است؛ زبره‌کاری یا معماری بروتالیست، سبکی از معماری است که در آن ساختمان‌ها کلاً با بتن زبره و بدون روکش و دیگر عناصر کاربردی، به عبارتی عریان و عاری از زینت اجرا می‌شوند. اصطلاح زبره‌کاری (بروتالیسم) در ۱۹۵۴ در فرانسه و بریتانیا برای توصیف این شیوه به کار رفت.