تاریخ:
ورود ناگهانی و خسارتبار گاو قربانی به یک آرایشگاه در استانبول 
درس چهل و پنجم
کاتوزیان: «دو قرن سکوت» محصول احساسات بود، نه واقعیت تاریخ
امروز نیز، چون برخی در قشر تحصیلکرده و شماری از مردمی که منتقد جمهوری اسلامی هستند، گاهی آن را نتیجه ورود اعراب در ۱۴۰۰ سال پیش میدانند و همه این اتفاقات را حاصل اسلام میشمارند؛ در حالی که این برداشت نادرست است و بسیاری از رویدادها و تحولات تاریخی دیگر را نادیده میگیرند.
همایون کاتوزیان
ایبنا
مورخ، کارش تنها بازتابدهنده گذشته نیست، بلکه در بازسازی آن نیز نقش دارد. اگر مورخ کار خود را بداند و صداقت علمی داشته باشد و البته احتیاط و تلاش علمی را رعایت کند و سخنانش مستند و مبالغهآمیز نباشد، آنگاه نوشتههای او اعتبار خواهد داشت. اما اگر درباره موضوعی کوچک مقالهای بنویسد و درباره موضوعی بزرگ که در آن تخصص ندارد دو خط بیاساس بنویسد، این نه تقصیر تاریخ است و نه الزاما تقصیر مورخ، بلکه خطایی در روش است.
ما معمولا از تاریخ درس نمیگیریم و البته دیگر کشورها نیز اغلب چنین هستند. بهویژه در جامعه ایران، هرکدام از ما گویی «شیخنشینی مستقل» هستیم که مسائل علمی و تاریخی را از دید خود مطرح میکنیم. درباره رضاشاه و نادرشاه، اظهارنظرهای گوناگونی وجود دارد اما این اختلاف نظرها به خودی خود برای جامعه سودی ندارد. آنچه اهمیت دارد، یادگیری از تاریخِ مستند و علمی است - برای امروز و برای آینده - تا اشتباهات گذشته تکرار نشوند.
ما پیوسته میگوییم «در فلان سال فلان کار را کردیم و نتیجه آن شد»، اما از آن درس نمیگیریم. ما مدام کارهای غلط گذشته را تکرار میکنیم.
چاپ قدیمی کتاب «دو قرن سکوت»
مرحوم دکتر عبدالحسین زرینکوب؛ دوست من، سی سال پیش کتابی نوشت با نام «دو قرن سکوت» او این کتاب را با نگاهی پانایرانیستی، ناسیونالیستی و احساسی نوشت؛ با این باور که عربها به ایران آمدند و دو قرن در ایران سکوت حاکم شد. اما این اصلا واقعیت ندارد.
ما دورانهای شکوفایی علمی و فرهنگی مهمی در قرون هفتم، نهم و دهم هجری داشتیم که در بستر فرهنگ ایران پس از اسلام شکل گرفت. سکوتی در کار نبود؛ تنها در آن دو قرن نخست، به زبان فارسی چیزی منتشر نمیشد، نه اینکه فارسی صحبت نمیکردند. در آن دوران، زبان عربی زبان بینالمللی اسلام بود؛ همانطور که ابنسینا در بخارا مینوشت، ابنخلدون در مصر مینوشت و دیگر دانشمندان در اندلس (اسپانیا) آثار خود را به عربی مینوشتند.
عبدالحسین زرینکوب
اینکه آثار به زبان عربی نوشته میشد، به معنای سکوت نبود. زکریای رازی ساکت نبود؛ بلکه کتابهایش را به عربی مینوشت. البته زرینکوب در بحبوحه جریانهای پانایرانیستی و احساسات ضدعربی، دست به نگارش دو قرن سکوت زد و بعدها خود نیز متوجه این مسئله شد که بیشتر تحت تأثیر احساسات سیاسی زمانه بوده است. آنچه او گفته، درست نیست و آنچه مرادش بوده نیز نادرست است.
امروز نیز، چون برخی در قشر تحصیلکرده و شماری از مردمی که منتقد جمهوری اسلامی هستند، گاهی آن را نتیجه ورود اعراب در ۱۴۰۰ سال پیش میدانند و همه این اتفاقات را حاصل اسلام میشمارند؛ در حالی که این برداشت نادرست است و بسیاری از رویدادها و تحولات تاریخی دیگر را نادیده میگیرند.
بنابراین در روزگار کنونی دو قرن سکوت مُد میشود و فروش میرود. زرینکوب انسان مورخ، اهل قلم و باسوادی بود، اما در دو قرن سکوت احساسی رفتار کرده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
ورزش کردن فراتر از حد توصیهشده میتواند مزایای شگفتانگیز برای قلب داشته باشد کشورهای با بهترین و بدترین سیستم مراقبت بهداشتی در سال ۲۰۲۶ (+ اینفوگرافیک) کشف محدوده طلایی؛ خواب کمتر و بیشتر از چه ساعتی موجب پیری میشود؟ تصویر رنگیشدۀ دو نفر از زنان ناصرالدین شاه در کنار هم شهادت 200 امدادگر و توقف فعالیت 4 بیمارستان در لبنان گفتوگوی تلفنی امیر قطر با ترامپ درباره کاهش تنش در منطقه تحریم ۸ کشتی و ۱۶ شرکت مرتبط با ایران توسط آمریکا دولت آمریکا به دنبال چاپ اسکناس ۲۵۰ دلاری با تصویر ترامپ مدیرکل مدیریت بحران گیلان: حادثه آتش سوزی در بندر کاسپین در دست بررسی است فارس: شلیک موشکهای ایرانی از جنوب کشور/ ارتش: منشا صدای انفجارها از سمت دریا و مربوط به تبادل آتش است سخنگوی سازمان ملل خطاب به ایران و آمریکا: به آتش بس احترام بگذارید مشاور نتانیاهو به افشای اطلاعات محرمانه متهم شد وزیر خزانه داری آمریکا: توافق با ایران به ترامپ بستگی دارد هنر معماری ؛ بازسازی لوکس ترین سرویس بهداشتی عمومی لندن! (+تصاویر) ترور مامور فراجا در سیستان و بلوچستان توسط افراد مسلح