مهمانپرست: حمله به ایران عملیات انتحاری است

جمهوری اسلامی ایران در طول 31 سال گذشته، به اشکال گوناگون از سوی قدرت‎های زیاده‎خواه تحت فشار قرار داشته و علاوه‎بر مواجهه با یک دوره جنگ طولانی‎مدت هشت‎ساله، چند دوره تحریم سخت اقتصادی را نیز پشت سر گذاشته، اما با این حال همچنان آمریکا بر طبل تحریم علیه ایران می‎کوبد.

رییس‎جمهور جدید آمریکا با شعارهایی توانست رأی مردم این کشور را جمع کند که اینک در جهت خلاف آن‎ها سیر می‎کند؛ به‎خصوص برقراری رابطه با ایران، مهمترین نکته‎ای بود که از سوی اوباما اعلام شد، این‎که با گفت‎وگو و مذاکره موضوع را حل و فصل می کند؛ در حالی‎که اینک او و وابستگانش در کشورهای مختلف دوره افتاده‎اند تا آرای آنان را برای موافقت با تحریم‎ها علیه ایران جلب کنند! این‎که تا چه اندازه در جلب نظر کشورها علیه ایران موفق بوده یا خیر یک بحث است اما بحث دیگر، احتمال مواجه شدن ایران با یک اقدام غیر‎عاقلانه یعنی حمله نظامی است که سعی کرده‎ایم در این گفت‎وگو، دو قافیه این روزهای مطرح در ادبیات مقامات آمریکایی یعنی تهدید و تحریم را مورد بررسی قرار دهیم. سخنگوی وزارت خارجه اگرچه عنوان می‎کند مواجه شدن با تحریم برای هیچ کشوری خوشایند نیست و هیچ کشوری از تحریم استقبال نمی‎کند، با این حال یادآور می‎شود که ایران در 30 سال گذشته همواره با تحریم روبه‎رو بوده و رسیدن به توسعه در برخی دانش‎ها، به‎خاطر تحریم ایران محقق شده است. وی احتمال حمله نظامی به ایران، را اقدامی انتحاری قلمداد می‎کند و نسبت به اثرات ناگوار آن هشدار می‎دهد. رامین مهمان پرست اگرچه این روزها با سئوالات متعددی در رابطه با تحریم ایران مواجه شده و به آن‎ها پاسخ داده، اما در این گفت‎وگو نکات جالب و جدیدی مطرح کرده است.

علت تداوم سیاست‎های آمریکا و اصرار این کشور بر موضوعی کهنه به نام تحریم علیه ایران چیست؟

در طول 30 سال از ابتدای انقلاب تاکنون آمریکایی‎ها علاوه‎بر اقداماتی که در حوزه تنش‎آفرینی یا ایجاد درگیری‎های قومیتی و جنگ بین همسایگان و به‎خصوص تحمیل جنگی طولانی با تحریک صدام علیه ایران داشته‎اند، تحریم ایران هم در دستور کارشان بوده که البته این تحریم‎ها خوشایند هیچ کشوری نیست، اما در ایران به یک عامل در جهت کمک به ایجاد انگیزه بیشتر در بین جوانان ایرانی در راستای توسعه و حرکت کشور تبدیل شده است. به همین دلیل ایران امروز به‎جایی رسیده که در علوم مختلف به‎ویژه علوم پیشرفته از وابستگی به سایر کشورها دور شده و به‎سمت استقلال واقعی پیش رفته است.

 علت مطرح شدن چندباره تحریم در هفته‎های اخیر را چگونه ارزیابی می‎کنید؟

این‎که اخیرا بحث قطعنامه و تحریم را خیلی بیشتر مطرح می‎کنند، بیش از آن‎که اثر جدی روی ایران داشته باشد، نوعی خوراک تبلیغاتی است و در چهارچوب جنگ روانی ارزیابی می‎شود. چون کشوری به قدرت ایران که روابط گسترده‎ای با سایر کشورها دارد، به‎آسانی در شرایط تحریم قرار نمی‎گیرد و هرکس سعی کند خود را از همکاری با ایران محروم کند؛ بازار ارزشمند ایران را در اختیار رقبایش قرار می‎دهد و بلافاصله کشورهای دیگری در روابط اقتصادی، جایگزین آن‎ها می‎شوند.

 فکر می‎کنید این تحریم‎ها روی مردم اثرگذار است؟

از دید ملت ایران ضمن این‎که تحریم‎ها عادی شده اما این نظر وجود دارد که اقدامات آمریکا باعث شده که کشور با شتاب بیشتر رشد کرده و بر همین اساس هر روز شاهد دستاورد‎های جدید‎تر هستیم. بر همین اساس، از تکرار تهدید‎ها هیچ نگرانی در بین مردم مشاهده نمی‎کنیم.

 فکر می‎کنید صدور قطعنامه جدید علیه ایران در چه قالبی صورت بگیرد و چه نتیجه‎ای به‎دنبال داشته باشد؟

آمریکا تا موقعی که دست به اقداماتی نزده، می‎تواند ملت‎ها را از اقدامات سخت‎گیرانه بترساند و ایجاد نگرانی کند، اما وقتی که در طول 30 سال همواره این اقدامات را کرده و نتیجه‎ای به دست نیاورده، معنایش این است که این ابزار‎ها کارایی‎اش را از دست داده و علاوه‎بر این، آمریکا دچار نوعی سردرگمی شده است.
آمریکا احساس می‎کند بحث برایش حیثیتی شده است و در موضوع ایران آبرویش را گرو گذاشته؛ به همین دلیل سعی دارد در آوریل قطعنامه جدیدی علیه ایران به تصویب برساند. آمریکا در راستای جنگ روانی قطعنامه را برای آبرویش ضروری می‎داند، اما تا الان در این راستا به هیچ نتیجه‎ای نرسیده‎اند. هم بین گروه 1+5 اختلاف جدی وجود دارد و هم بین اعضای دایم و غیردایم شورای امنیت و آن‎گونه نیست که هرچه به ذهن آمریکا رسید، همان عملی شود. دوره‎ای که هر تصمیمی آمریکا اتخاذ می‎کرد، دیگران می‎پذیرفتند گذشته است. البته علاوه‎بر این‎ها، ملت‎ها هم بیدار شده‎اند و دولت‎های خود را به‎خاطر همراهی با اقدامات بی‎پایه و اساس تحت فشار قرار می‎دهند. به همین خاطر، یا آمریکا موفق به صدور قطعنامه جدید علیه ایران نمی‎شود و یا اگر بشود، قطعنامه‎ای بسیار کم‎رنگ و بی‎اثر صادر خواهد کرد و تکرار این قطعنامه‎ها کم‎کم این ابزار‎ها را از اختیار آمریکا خارج خواهد کرد.

 برخی‎ها هم متعقدند ممکن است تحریم پیش‎زمینه‎ای برای حمله نظامی به ایران باشد؛ این احتمال چقدر جدی است؟

چیزی که عنوان می‎شود و جالب است این‎که می‎گویند ایران را تحریم می‎کنیم تا تسلیم اراده ما بشود و اگر تحریم نکنیم، ممکن است برخی کشورها به ایران حمله کنند و برای این‎که از حمله به ایران جلوگیری کنیم، باید ایران را تحریم کنیم! در حالی‎که این اظهارات مضحک است. اولا رژیم صهیونیستی متوجه است که در شرایط کنونی حمله به ایران عاقلانه نخواهد بود و برای آن‎ها حالت انتحاری خواهد داشت و می‎دانند نباید به اقدام غیرعاقلانه دست بزنند و ما این اقدام را عملیات انتحاری تلقی می‎کنیم. از این گذشته، ایران در شرایطی از آمادگی قرار دارد که کسی حتی اجازه فکر کردن به تعرض به ایران را هم نمی تواند داشته باشد.

منبع: پنجره