فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۱۷۶۵۲
تاریخ انتشار: ۱۳:۱۵ - ۰۵-۰۹-۱۴۰۴
کد ۱۱۱۷۶۵۲
انتشار: ۱۳:۱۵ - ۰۵-۰۹-۱۴۰۴

ایران میان دو فریاد؛ و هویتی که همچنان بی‌صداست

ایران میان دو فریاد؛ و هویتی که همچنان بی‌صداست
 ایران نه با پاک‌کردن گذشته پیش می‌رود و نه با کپی‌کردن آینده دیگران. مسیر از جایی روشن می‌شود که این سرزمین دوباره موضوع گفت‌وگو شود؛ نه به‌عنوان یک خاطره، بلکه به‌عنوان واقعیتی زنده با ظرفیت‌ها و نیازهای مشخص.

عصر ایران؛ سعید خاتمی - سال‌هاست بحث‌های عمومی در ایران میان دو صدای بلند دست‌به‌دست می‌شود؛ صدایی که جهان را در قالب‌های بسته ایدئولوژیک می‌بیند و صدایی که نسخه‌های غربی را بی‌تأمل تکرار می‌کند. میان این جدال، موضوع اصلی آرام‌آرام محو شده: خودِ ایران.

برای دیدن این واقعیت کافی است چند صحنه آشنا را مرور کنیم؛ صحنه‌هایی که هر ایرانی کم‌وبیش تجربه‌اش کرده است.

در کلاس‌های دانشگاه، نظریه‌های بزرگ جهانی تدریس می‌شود، اما کمتر کسی توضیح می‌دهد چرا همین نظریه‌ها در ایران نتایج دیگری داشته‌اند. در مناظره‌ها، دو طرف آن‌قدر سرگرم دفاع از روایت‌های خود می‌شوند که یادشان می‌رود موضوع بحث، کشوری واقعی با حافظه و تجربه است.

 و در گفت‌وگوهای روزمره هم وضع بهتر نیست؛ هرکس برای اقتصاد و سیاست نسخه‌ای آماده دارد، انگار همه متخصص همه‌چیز شده‌اند. چیزی که غایب است فقط یک چیز است: شروع کردن بحث از دل تجربه واقعی ایرانی.

مشکل از همین‌جا آغاز می‌شود؛ وقتی هویت ملی در حاشیه می‌ماند، تصمیم‌ها هم بی‌ثبات می‌شوند. هیچ مسیری بدون یک نقطه اتکای مشترک درباره «ما که هستیم» شکل نمی‌گیرد.

 ایران نه با پاک‌کردن گذشته پیش می‌رود و نه با کپی‌کردن آینده دیگران. مسیر از جایی روشن می‌شود که این سرزمین دوباره موضوع گفت‌وگو شود؛ نه به‌عنوان یک خاطره، بلکه به‌عنوان واقعیتی زنده با ظرفیت‌ها و نیازهای مشخص.

راه خروج از این وضعیت شعار نمی‌خواهد؛ سه اقدام روشن می‌خواهد:

یک — بازنگری در آموزش عمومی و دانشگاهی:

تجربه ایرانی باید وارد درس‌هایی شود که سال‌هاست بدون توجه به واقعیت این کشور تدریس می‌شوند. فهم مسائل از همان‌جا آغاز می‌شود که پرسیده شود: «این نظریه در ایران چه معنایی دارد؟»

دو — به‌روزرسانی زبان سیاست‌گذاری:

سیاست‌گذار باید مسائل را نه از زاویه دفاع از یک روایت، و نه با تقلید از مدل‌های بیرونی، بلکه بر اساس نیاز واقعی جامعه ببیند. تصمیم‌گیری باید به ایران برگردد، نه به دو صدا.

سه — آغاز یک گفت‌وگوی تازه درباره هویت ملی:

گفت‌وگویی آرام، صادقانه و بدون هیاهو درباره اینکه «ما چه هستیم و چه می‌خواهیم». کشوری که درباره هویت خود به حداقل توافق برسد، مسیرش در سیاست و آینده‌سازی روشن‌تر می‌شود.

و شاید نصب مجسمه شاپور دوم در یکی از مهم‌ترین میدان‌های تهران، یادآور پادشاهی باشد که روزی امپراتور روم، وَالرِیان، را در میانه نبرد به زانو درآورد؛ نشانه‌ای آرام از ریشه‌ای که هنوز هست و می‌تواند شکاف میان ایرانِ دور و ایرانِ نزدیک را کم کند.

نشانه‌ای کوچک اما روشن که می‌گوید:

ایران لازم نیست در حاشیه بایستد؛ می‌تواند این فاصله را پر کند و دوباره در مرکز دیده شود.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
واژگونی کیا سراتو در یزد؛ پدر و نوزاد جان باختند بازارچه جنت منطقه ۵ تهران تا یک ماه آینده به بهره‌برداری می‌رسد حریق تانکر حامل مواد سوختی در مسیر پلیس‌راه همدان ـ سنندج هشدار نارنجی در مازندران؛ بارش شدید و خطر طغیان رودخانه‌ها در راه است دستگیری مردی که با وعده ازدواج زنان را بیهوش و طلاهایشان را سرقت می‌کرد از محاصره نفتی تا تقابل شبکه‌ای؛ نبرد بر سر زمان، مسیر و هزینه و الگوی تازه تاب آوری دادستان کل کشور: حمله جنایتکارانه آمریکا به مراسم عروسی سیریک در حال پیگیری است سقاب اصفهانی از اظهار نظر درباره بنزین کنار گذاشته شد تعیین تکلیف هزاران گوشی مسدودشده؛ پرونده رجیستری دوباره بررسی شد کالابرگ به‌جای یارانه نقدی؛ پیشنهاد نماینده مجلس برای حمایت دقیق‌تر از مردم بانک مرکزی: مسیرهای جایگزین ارزی برای مقابله با تحریم‌ها ایجاد شده است نتانیاهو: هیچ بازسازی در غزه انجام نخواهد شد استقلال بدون صالح حردانی به اراک می‌رود؛ تصمیم انضباطی بختیاری‌زاده یونان؛ سقوط جنگنده در نمایش هوایی/ آتش‌سوزی گسترده در نزدیکی آتن دفاع علی خسروی از داور دربی؛ «وظیفه داور نبود ناخن کنعانی را چک کند»