تاریخ:
ویدیوی بلعیدن سریع قورباغه درختی توسط مار 
درس هشتاد
اندوه از مغز شروع می شود
علی رغم ناخوشایند بودن حس اندوه، غم و ناراحتی بخشی طبیعی از زندگی است که ریشه های عمیقی در تاریخ تکاملی ما دارد.
اندوه یا غصه یک احساس و شدیدتر از غم است این احساس، وضعیتی طولانیمدت است از منظر زیستی، غم و اندوه از مغز شروع می شود. علی رغم ناخوشایند بودن حس اندوه، غم و ناراحتی بخشی طبیعی از زندگی است که ریشه های عمیقی در تاریخ تکاملی ما دارد. متاسفانه همه ما در طول زندگی خود با شرایط اندوه بار مواجه شده ایم و می دانیم که چگونه پیچیدگی های ناشی از احساس غم و اندوه می تواند بر زندگی روزمره ما تأثیر بگذارد. حال ممکن است از خود بپرسیم که اصولا چرا اندوه تا این حد برای ما دردناک بوده و ما را متاثر می کند.
چه زمانی که با مرگ یکی از عزیزان روبرو شویم و چه هنگامی که دچار شکست عشقی شده و درد دلشکستگی را تجربه می کنیم و حتی مواردی مانند از دست دادن یک شغل یا بخشی از دارایی می تواند منجر به اندوهی غیرقابل تحمل شود
علی رغم ناخوشایند بودن حس اندوه، غم و ناراحتی بخشی طبیعی از زندگی است که ریشه های عمیقی در تاریخ تکاملی ما دارد. از منظر زیستی، غم و اندوه از مغز شروع می شود، اما تمام بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. لحظه ای که از شکست خود مطلع می شویم، مغز ما واکنش جنگ یا گریز را آغاز می کند. با تداوم شرایط، این حالت تشدید شده، استرس مضاعفی بر اندام ها و عملکردهای بدن ما وارد می کند و ما معمولاً حس بدی را برای چند دقیقه تا ۴۸ ساعت تجربه می کنیم.
اما این موضوع پس از مرگ عزیزانمان و تجربه عمیق سوگ، اثرات مخرب و طولانی مدتی داشته و در نهایت واکنش ذهنی فرد به این اندوه می تواند ماه ها ادامه یافته وحتی سال ها بعد، یادآوری از دست دادن آن فرد عزیز، می تواند پاسخ اندوه را دوباره تحریک کند.
بررسی های علمی انجام شده در این رابطه نشان می دهد: سوگ دارای خط سیر پنج مرحله ای است که عبارتند از:
انکار،
خشم،
چانه زنی،
افسردگی و پذیرش.
باید توجه داشت که این تجربه واقعاً یک فرآیند غیرخطی است و احساسات ناشی از آن می توانند با گذشت زمان همپوشانی داشته، محو و دوباره ظاهر شوند.
روانشناسان بر این باورند که این احساسات و اندوه مرتبط با از دست دادن عزیزانمان، زمانی تکامل یافت که ما از طریق همکاری و اجتماع شروع به ادامه حیات کردیم.
در حقیقت ما به عنوان یک موجود اجتماعی مشتاق چیزهایی هستیم که از دست داده ایم. این حس ما را تشویق می کند به دنبال اعضای گمشده گروهمان بگردیم. بعداً، زیرا مغز ما به طور طبیعی در تلاش برای محافظت از ما و گروهمان در برابر ضررهای آینده است.
با تبدیل شدن انسان به یک گونه اجتماعی، ما شروع به ایجاد وابستگی های عمیق و عاطفی با همنوعان خود کردیم. طبیعتاً این روابط باید معنادار باشند و به بیان ساده، اندوه بخشی از وجود اجتماعی ماست و برای رهایی از درد غم و اندوه، ما باید توانایی خود را برای عشق ورزی رها کنیم.
منبع : علم و فرهنگ
لینک کوتاه: کپی لینک
چه عینک آفتابی به فرم صورت شما میآید؟ ترفند ۵ ثانیهای برای انتخاب مدل مناسب میخواهید در تصمیمگیری بهتر شوید؟ از مورچه بپرسید!/ پنج نکته آموزشی از دنیای حشرهها هفت اثرِ (بهاصطلاح) نفرینشده در موزههای سراسر جهان (+عکس) راز سانسور سههزار ساله؛ باستانشناسان نام سه پادشاه حذفشده آشور را پیدا کردند راز سرمایهگذاری هنگفت ایرلاینها روی کابین هواپیما چیست؟ خورورات یا کباب ارمنی؛ ترکیبی هنرمندانه از گوشت ترد و آبدار، سبزیجات کاراملی و ادویههای معطر هیولای کوچکی که فرش و لباس میخورد! حداکثر قد مجاز برای نشستن پشت فرمان تانک آمریکایی M1 Abrams چقدر است؟ نادیده گرفتن نیازهای شخصی؛ این ۲ زنگ خطر را جدی بگیرید هفت عبارتی که افراد کنجکاو و متفکر در گفتگوهای غیررسمی به زبان میآورند چرا خوشحال نیستیم؟ ۲ چیز را از ذهنتان حذف کنید کابویهای آمریکایی از کجا آمدند؟ پیاز جوانهزده را دور بریزیم؟ / پیاز را کجا نگه داریم که هم تازه بماند هم خاصیتش حفظ شود؟ آخرین امپراتور مغول در قاب دوربین! برای فاصله گرفتن از طعمهای تکراری، مرغ را اینبار با دوغ ترشِ گازدار بپزید