خطرناک‌تر از «T-۱۴ آرماتا» / چرا روسیه این هیولا را نساخت؟

زرهی فراتر از تخیل و توپ ۱۵۲ میلی‌متری

بر اساس نقشه‌های فاش شده، «تی-۹۵» قرار بود استانداردهای زرهی جهان را به شکلی خیره‌کننده جابه‌جا کند. در حالی که T-۶۴ با توپ ۱۲۵ میلی‌متری خود، رقیبی نداشت، این نسل جدید قرار بود به یک توپ ۱۵۲ میلی‌متری مجهز شود که قدرت نفوذ آن به شکل سهمگینی افزایش می‌یافت.

T-۶۴

اما انقلاب اصلی در حفاظت از خدمه بود:

کپسول نجات: سه خدمه تانک در یک کپسول زرهی جداگانه و ایمن، کاملاً ایزوله می‌شدند.

برجک رباتیک: توپ و برجک به صورت کامل از راه دور و بدون سرنشین اداره می‌شدند.

زره نامیرا: گزارش‌ها حاکی از آن است که سطح حفاظتی این تانک در برابر مهمات انرژی جنبشی (مثل APFSDS) تا ۱۰۰۰ میلی‌متر و در برابر موشک‌های ضدتانک تا ۱۵۰۰ میلی‌متر هدف‌گذاری شده بود.

شبح میدان نبرد: این تانک به لطف چیدمان خدمه، حتی از T-۶۴ نیز ارتفاع کمتری داشت، یک مزیت بزرگ در پنهان ماندن از دید دشمن.

T-۱۴ آرماتا

سرنوشت تلخ و عقب‌ماندگی از چین

با وجود رسیدن به مراحل نمونه اولیه، فروپاشی شوروی و بحران اقتصادی روسیه در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، این پروژه انقلابی را به کام نابودی کشاند و در نهایت لغو شد.

این در حالی است که تانک نسل بعدی روسیه، T-۱۴ آرماتا که در سال ۲۰۱۵ رونمایی شد و ایده‌های اصلی T-۹۵ را به ارث برده، اکنون به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای و تکنولوژیک، به عنوان یک طرح «ضعیف‌تر و کمتر جاه‌طلبانه‌» از T-۹۵ شناخته می‌شود.

تأخیرهای پی‌درپی در برنامه آرماتا، که بیش از ربع قرن پس از زمان برنامه‌ریزی شده برای ورود «تی-۹۵» به خدمت رخ داده، آینده زرهی روسیه را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که با ورود تانک‌هایی چون تایپ ۱۰۰ چین و برنامه‌های جدید آمریکا و کره‌جنوبی، توانایی روسیه برای ایجاد برتری زرهی، با وجود توانمندی نسخه‌های ارتقاءیافته تانک‌های قدیمی، در حال عقب‌ماندن است.

هشدار احمد زیدآبادی: ایران با تهدید وجودی روبرو است و چه بسا حمام خونی خوفناکتر از آنچه دیده و شنیده‌ایم راه بیفتد