اساطیر ایران؛ اسپندارمذ/ روز زن و عشق در ایران باستان چه زمانی بود؟

 بنابر تاریخ اساطیر ایران، هر اسطوره ایرانی وظیفه مشخصی را به عهده دارد. مردم با قربانی کردن و اهدای نذورات برای ایزدان و امشاسپندان و اهورامزدا، نیکی را در جهان گسترش می‌دهند.

به گزارش فرارو، اَرمَیتی یا اسپندارمد یا اسپندارمذ یا سپندارمذ، یکی از امشاسپندان در اساطیر ایران است که اخلاص را ارج می‌نهند. روز جشن سپندارمذگان در ایران باستان، روز پاسداشت عشق و زن بوده است.

اسپندارمذ

اسپندارمذ در واقع دختر اهورامزدا است و در طرف چپ او می‌نشیند. او محافظ «اخلاص» و «بجااندیشی» است. زمین را تحت سیطره خود دارد و به حیوانات چراگاه‌های درخور و سزاوار می‌بخشد. ایرانیان، دوازدهمین ماه سال را برای احترام به سپندارمذ، اسفند نام نهاده‌اند.

سپندارمذ نماد فرمانبرداری از اهورامزدا و ایمان راسخ است. مانند دیگر ایزدان و امشاسپندان ایرانی، او نیز نیروهای مخالفی دارد. نیزوهای مخالف سپندارمذ، تَرومَیتی یا گستاخی و پَریمَیتی یا کج‌اندیشی هستند. پارسایی، کشت‌وکار، پرورش چهارپایان و... ازجمله اعمالی هستند که باعث نشاط سپندارمذ می‌شوند.

ایرانیان برای نیایش سپندارمذ، جشنی به‌نام سپندارمذگان را بنا نهادند. آنان، هرساله در پنجمین روز از آخرین ماه سال، به احترام سپندارمذ این جشن را برپا می‌کردند. جشن سپندارمذگان زمانی بود برای احترام به زن‌ها. در این روز، مردان برای زنان هدیه می‌خریدند و فرزندان برای ادای احترام با مادرانشان به آنان محبت کرده و هدایای خود را ارزانی می‌داشتند.

کنسرت شهرام ناظری و کیخسرو پورناظری در کانادا عقب افتاد

بیشتر بخوانید:

اساطیر ایران؛ منجیان اساطیری ایران را بشناسید

تماشاخانه

پناهگاه زیرزمینی کرد علیا؛ راز شهری که زیر زمین پنهان شده است / ۲ هزار سال پیش با الهام از لانه مورچه‌ها ساخته شد

مناره ساربان یا برج پیزای اصفهان! بنایی که کج‌اش کردید و حالا پُزش را می‌دهید

فیلم های دیگر