کتف سوخاری، همان لقمهای است که از لحظهی دیدنش، اشتها را بیدار میکند. صدای تردیِ لایهی طلایی و برشتهاش، قبل از هر چیز دل را میبَرَد؛ لایهای که با ادویههای خوشعطر مزهدار شده و زیر دندان، مثل یک جشن کوچک از طعم و بافت میترکد.
درون این تردی طلایی، گوشتی آبدار و لطیف پنهان شده؛ مزهای که با هر لقمه، ترکیبی از ادویه، گرما و لذت را به جان آدم میریزد. بوی وسوسهکنندهاش در هوا میپیچد و آدم را بیاختیار به سمت میز میکشاند.