آیا تابهحال در جمع دوستان یا همکاران بودهاید که ناگهان اشتباهی کنید و به جای اینکه سرخ شوید و خجالت بکشید، خودتان اولین نفری باشید که به آن خندیدهاید؟ اگر پاسخ مثبت است، تبریک میگوییم! شما دارای یکی از جذابترین و قدرتمندترین ویژگیهای شخصیتی هستید: شوخطبعی در مورد خود.
در دنیایی که همه تلاش میکنند تصویری بینقص و فیلتر شده از خود ارائه دهند، توانایی خندیدن به اشتباهات و نقصهای خود، مانند نسیمی تازه است. اما آیا این نوع شوخطبعی همیشه خوب است؟ مرز بین فروتنی جذاب و تحقیر خود کجاست؟
به گزارش چطور، در این مقاله با نگاهی علمی و روانشناختی بررسی میکنیم که چرا افرادی که خودشان را جدی نمیگیرند، شادتر، موفقتر و دوستداشتنیتر هستند. با ما همراه باشید تا هنر خندیدن به خود را بیاموزید.
شوخطبعی در مورد خود (Self-Deprecating Humor) به سبک خاصی از طنز گفته میشود که در آن فرد، ویژگیها، اشتباهات یا بدشانسیهای خود را دستمایه شوخی قرار میدهد. این نوع شوخطبعی اگر به درستی استفاده شود، نشاندهنده اعتماد به نفس بالا، هوش هیجانی و فروتنی است.
وقتی به اشتباه خودتان میخندید، در واقع پیام مهمی به اطرافیان میدهید: «من آنقدر به خودم مطمئن هستم که نگران قضاوت شما درباره این نقص کوچک نیستم.» این رفتار، سپر دفاعی دیگران را پایین میآورد و فضایی صمیمی و امن ایجاد میکند.
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که این سبک شوخطبعی، مکانیزم قدرتمندی برای تنظیم هیجان و ارتباط اجتماعی است. دکتر گیل گرینگراس (Gil Greengross)، روانشناس تکاملی، معتقد است که شوخطبعی، به ویژه شوخی با خود، نشانهای از هوش بالا و قابلیتهای ژنتیکی مطلوب است. او میگوید:
«کسی که میتواند با نقصهایش شوخی کند، به طور ضمنی میگوید که بر آنها مسلط است و این نقصها تهدیدی برای او نیستند.»
علم ثابت کرده است که شوخطبعی در مورد خود فقط باعث خنده نمیشود؛ بلکه تأثیرات عمیقی بر سلامت روان و روابط ما دارد.
پدیدهای به نام “اثر پراتفال” میگوید افراد توانمند وقتی اشتباه میکنند، جذابتر میشوند. شوخی با خود، کاتالیزور این اثر است. وقتی مدیری در جلسه میگوید: «خب، اینم از شاهکار جدید من در پاورپوینت!»، به جای اینکه بیکفایت به نظر برسد، انسانی، قابل دسترس و دوستداشتنی دیده میشود.
تحقیقاتی که در دانشگاه گرانادا اسپانیا انجام شد، نشان داد افرادی که از شوخطبعی در مورد خود استفاده میکنند، سطح بالاتری از بهزیستی روانشناختی دارند و در مدیریت خشم و اضطراب موفقترند. خندیدن به خود، مثل سوپاپ اطمینان عمل میکند و فشار روانی ناشی از کمالگرایی را تخلیه میکند.
وقتی شما قبل از دیگران به نقص خودتان اشاره میکنید و میخندید، عملاً اسلحه را از دست آنها میگیرید. دیگر کسی نمیتواند با آن موضوع شما را مسخره کند، چون خودتان زودتر این کار را کردهاید و قدرتش را گرفتهاید.
بسیار حیاتی است که تفاوت بین شوخطبعی سالم در مورد خود (Self-Enhancing) و شوخطبعی خودشکن (Self-Defeating) را بدانید. اولی شما را بالا میبرد، دومی شما را خرد میکند.
کاربری در انجمن روانشناسی در این مورد نوشته است:
«من همیشه خودم را مسخره میکردم تا بقیه بخندند. میگفتم “من احمقم”، “من زشتم”. فکر میکردم بامزهام، اما بعد از مدتی دیدم احترامم از بین رفته و خودم هم باورم شده که بیارزشم. فهمیدم شوخی با خود باید مثل ادویه باشد، نه غذای اصلی.»
برای تشخیص این مرز ظریف، جدول زیر را با دقت مطالعه کنید:

اگر میخواهید مهارت شوخطبعی با خود را تقویت کنید، باید تمرین کنید تا «خودتان را جدی نگیرید». راهکارهای زیر به شما کمک میکنند:
تا زمانی که با نقصهایتان نجنگید، نمیتوانید به آنها بخندید.
وقتی اشتباهی میکنید، آن را با اغراق به یک داستان کمدی تبدیل کنید.
شوخطبعی در مورد خود نباید همیشگی باشد.
سعی کنید در موقعیتهای خجالتآور، از بیرون به خودتان نگاه کنید.
اگر میخواهید یاد بگیرید چطور شوخطبعی را وارد زندگی جدی خود کنید، این کتابها عالی هستند:
کتاب «طنزپردازی و شوخطبعی» (Humor, Seriously) اثر جنیفر آکر و نائومی باگدوناس
کتاب «مزایای شاد بودن» (The Happiness Advantage) اثر شاون آکور
شوخطبعی در مورد خود، نشانه ضعف نیست؛ بلکه نشانه بلوغ و قدرت درونی است. این توانایی به شما آزادی میدهد تا از قفس “کمالگرایی” رها شوید و با تمام نقصهایتان، خود را دوست داشته باشید.
یادتان باشد، زندگی کوتاهتر از آن است که همیشه جدی باشید. اگر بتوانید به اشتباهات خودتان بخندید، همیشه سوژهای برای خندیدن خواهید داشت و هرگز سرگرمکننده بودن را تمام نخواهید کرد!
خیر، به شرطی که درست استفاده شود. اگر فردی توانمند و با اعتماد به نفس باشید، شوخی با خود باعث افزایش محبوبیت و احترام میشود اما اگر عزتنفس پایینی دارید و مدام خودتان را تحقیر میکنید، ممکن است احترام دیگران را از دست بدهید.
به احساس خودتان و واکنش دیگران دقت کنید. اگر بعد از شوخی احساس بدی دارید یا میبینید دیگران معذب شدهاند و نمیخندند، احتمالاً وارد منطقه خودتخریبی شدهاید. شوخی سالم باید فضا را شاد و سبک کند، نه سنگین و ترحمبرانگیز.
کاملاً قابل یادگیری است. شوخطبعی یک نگرش است، نه استعداد مادرزادی. با تغییر دیدگاه نسبت به اشتباهات و تمرین غصه نخوردن برای چیزهای کوچک، میتوانید این مهارت را در خود پرورش دهید.