این حیوانات در زمستان سفید می‌شوند

چهار گونه از جمله راسوها و خرگوش‌ها، در این فصل به رنگ سفید درمی‌آیند تا با محیط برفی اطرافشان هماهنگ شوند.

زمستان سخت است و برای حیات وحش، حتی سخت‌تر. بسیاری از گونه‌ها برای بقاء طی صدها هزار سال، سازگاری‌هایی یافته‌اند که به آن‌ها امکان داده در برابر طوفان‌ها مقاومت کنند، از جمله خواب زمستانی، پوشش ضخیم‌تر، ذخیره غذا و مهاجرت.

با این حال، برخی از جالب‌ترین و کمتر شناخته‌شده‌ترین سازگاری‌ها، مربوط به حیواناتی است که رنگ‌شان را به صورت فصلی تغییر می‌دهند، از پوشش یا پرهای قهوه‌ای یا خاکستری تابستانی به سفید برفی؛ چیزی که به آن‌ها کمک می‌کند با محیط اطرافشان هماهنگ شوند.

یک قاقم (از خانواده راسوها) از لانه‌ای زیر ریشه‌های کاج نوئل در باتلاق Sax Zim، مینه‌سوتا سرک می‌کشد

تنها ۲۱ گونه در جهان شناخته شده‌اند که این تغییر رنگ را انجام می‌دهند و کمابیش همه در مناطق شمالی زندگی می‌کنند. چهار گونه از آن‌ها در ایالت کلرادو زندگی می‌کنند: خرگوش‌های برفی، پرپاخروس یا تارمیگان دم‌سفید، راسوهای دم‌کوتاه و دم‌بلند (قاقم).

هانا رامبل، مدیر برنامه‌های اجتماعی در مرکز علمی Walking Mountains می‌گوید: «این نوعی سازگاری نادر و عجیب است.»

او توضیح داده که دلایل تغییر رنگ این حیوانات احتمالاً دو جنبه دارد. هدف اصلی استتار است، چه برای مخفی شدن از شکارچیان و چه در مورد راسو، برای فریب دادن شکارش. اما دانشمندان معتقدند مزیت دیگر آن گرما است، پس از ریزش مو یا پرهای حیوان در پاییز، آن‌ها دوباره رشد می‌کنند، این بار بدون ملانینی که رنگ ایجاد کند، بنابراین توخالی هستند. هوای داخل این بخش‌های توخالی عایق بیشتری فراهم می‌کند.

رد پاهای خرگوش برفی در مسیر دره Castle Creek، شهرستان Pitkin مشاهده شدند.

رامبل می‌گوید: «چرا برخی حیوانات مناطق سردسیر این سازگاری را یافته‌اند و برخی دیگر نه، به درستی نمی‌دانیم، اما به نظر می‌رسد این تغییر با تغییر ساعات نور روز در زمستان (فتوپریود) تحریک می‌شود.»

بریجت اورورک، سرپرست اطلاع‌رسانی عمومی پارک‌ها و حیات وحش کلرادو، اشاره کرده که خرگوش‌موش‌ها یا خرگوش‌های بی‌دم از توده‌های سنگ به‌عنوان دفاع در برابر شکار استفاده می‌کنند، در حالی که خرگوش‌های دم‌سیاه (خویشاوند خرگوش برفی) رنگ خود را تغییر نمی‌دهند زیرا در محیط‌های دشت یا نیمه‌بیابانی زندگی می‌کنند که برف بسیار کمتری دارد.

یکی از مشکلات مدرن این سازگاری اینست که با گرم شدن هوا، برف کمتری در زیستگاه‌های آن‌ها وجود دارد. بنابراین، در حالی که حیوانات هنوز سفید هستند، ممکن است دیگر توانایی استتار نداشته باشند. این وضعیت، زمانی که محیط سریع‌تر از توانایی تطبیق یک گیاه یا حیوان تغییر کند، «ناسازگاری فنوتیپی» نامیده می‌شود. رامبل میگوید نگرانی زیادی برای گونه‌های کوهستانی وجود دارد.