معماری جالب یک خانه برای دو خواهر و یک برادر / جانمایی عالی فضاهای اشتراکی و خصوصی (+تصاویر)

عصر ایران- این پروژه در هند برای دو خواهر و یک برادر طراحی شده است. این ساختمان مشترک، دیدگاه آنها را برای تقویت صمیمیت و در عین حال حفظ استقلال فردی و صمیمیت برای هر واحد خانواده منعکس می کند.

یکی از اهداف اولیه معماری منزل مسکونی مدرن فوق، طراحی ساختمانی بود که علیرغم اندازه نسبتاً محدود سایت و الزامات قابل توجه، احساس تحمیل نداشته باشد. هدف ایجاد طرحی بود که مقیاس انسانی را حفظ کند و از درک یک سازه مرتفع اجتناب کند و در عین حال فضای قابل استفاده را به حداکثر برساند.

برای دستیابی به این هدف، یک مفهوم سطح تقسیم شده برای هر آپارتمان، با بهره گیری از ارتفاع کمتر مورد نیاز برای پارک خودرو، اتخاذ شد. این باعث شد تا دو اتاق خواب رو به خیابان نزدیک‌تر به زمین قرار گیرند و ارتباط صمیمانه‌تری با خیابان برقرار کنند. جداسازی مناطق زندگی در سطوح مختلف، مناطق مجزایی را در هر خانه ایجاد کرد، که حس فردیت را تقویت کرد – چیزی که معمولاً با خانه های مستقل مرتبط است.

دو آپارتمان فوقانی از پیکربندی مشابهی در سطح تقسیم شده پیروی کردند که منجر به ایجاد یک فضای رفاهی مشترک در سطح پشت بام، از جمله یک آمفی تئاتر شد. این آمفی‌تئاتر به عنوان فضایی برای گردهمایی خانوادگی، ایده‌آل برای نمایش فیلم‌ها و سایر فعالیت‌های مشترک دوچندان شد. امکانات اشتراکی اضافی، مانند سالن بدنسازی، میز بیلیارد، خشکشویی، و اتاق مهمان، توسط هر سه آپارتمان مشترک بود. طراحی سطح تقسیم شده کمک کرد تا این طبقه مشترک از دید پنهان شود و اطمینان حاصل شود که ساختمان نمای کم و قابل دسترسی را حفظ می کند.

نمای غربی ساختمان، اتصال اولیه آن به خیابان، نیازمند بررسی دقیق بود. مدیریت تابش خیره کننده و گرمای خورشید غربی بدون قطع ارتباط بصری با خیابان مهم بود. یک سیستم لوور طراحی شده سفارشی، متشکل از بخش‌های فلزی نازک اما عمیق، یکپارچه شده بود تا به طور موثر تابش نور خورشید را کاهش دهد و سایه‌ها را بر روی سطوح شیشه‌ای ایجاد کند، شفافیت را حفظ کند و اتصال به بیرون را حفظ کند و در عین حال سایه‌های ضروری را ایجاد کند.

این راه حل عملی برای نما نه تنها الزامات محیطی را برآورده می کند، بلکه زیبایی کلی ساختمان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. زبان صنعتی که با سیستم لوور فلزی آغاز شد، به طور یکپارچه در فضای داخلی هر آپارتمان جاری شد. استفاده از بتن اکسپوز، مقاطع فلزی و چوب، سبک صنعتی منسجم را بیشتر تقویت کرد و تعادلی بین مواد خام و راحتی ایجاد کرد.

بالاترین آپارتمان، با یک اتاق خواب کوچکتر از واحدهای دیگر طراحی شده است، امکان ادغام یک حیاط کوچک و خصوصی را فراهم می کند. این حیاط توسط همان پنجره های فلزی که نمای جلو و سقف ساختمان را مشخص می کنند، سایه می اندازد و فضای بیرونی سایه دار را ارائه می دهد. علاوه بر این، نورگیرهای قرار گرفته در زیر آمفی تئاتر سطح پشت بام، نور طبیعی فراوانی را به آپارتمان طبقه آخر وارد کرده و حس وسعت را افزایش می دهد.

نتیجه، ساختمانی است که نه تنها به نیازهای خاص مشتریان پاسخ می‌ دهد، بلکه تعامل متفکرانه‌ ای را با زمینه خود نشان می‌ دهد. هر آپارتمان یک طبقه واحد را اشغال می کند و حریم خصوصی را تضمین می کند، در حالی که امکانات مشترک فرصت هایی برای تعامل فراهم می کند.