چگونه توانستند هزاران ایرانی را بکُشند؟

سوال این است که چه غفلتی عارض شده که تروریست ها به راحتی هزاران ایرانی از نیروهای امنیتی گرفته تا شهروندان عادی و حتی کودکان معصوم را کشتند؟!چرا در شرایطی که تجربه جنگ 12 روزه وجود داشت، باز هم چنین غافلگیر شدند؟

عصر ایران؛ جعفر محمدی - مطابق آمارهای رسمی که از سوی بنیاد شهید منتشر شده است، در حوادث دی ماه خونین 1404 تعداد جانباختگان 3117 نفر بوده است. همین آمار می گوید که از این تعداد 2427 نفرشان نیروهای نظامی و انتظامی و امنیتی و مردم عادی بوده اند که توسط تروریست ها و اغتشاشگران به شهادت رسیده اند و 690 دیگر هم تروریست هایی بوده اند که کشته شده اند.

با ملاک دادن همین آمار و بسنده کردن کردن بدان، آنچه در وهله اول روح و دل هر انسانی را می آزارد، این است که هزاران انسان در یک مقطع زمانی کوتاه و عمدتاً در روزهای 18 تا 20 دی ماه کشته شده اند.

اینجا 3117 فقط یک عدد نیست بلکه اشاره به 3117 زندگی، 3117 خانواده و 3117 فامیل و گروه دوستان و ... است که اینک در عزای نزدیکانشان ماتم زده اند. حال بماند تعداد بسیار بیشتری که مجروح شده اند و ای بسا، برخی از زخم ها، مانند از دست دادن بینایی، تا پایان عمر همراه شان باشد.

رنج دیگر که زخم را عمیق تر و دردناک تر می کند این است که همه این افراد، توسط هموطنان شان کشته شده اند. چه کسی فکرش را می کرد که در سال 1404، کار مُلک و ملت به جایی بکشد که "ایرانی کُشی"، آن هم در این سطح گسترده راه بیفتد و ملتی عزادار شود.

این که دشمن خارجی چنان کرد و تروریست ها چنین کردند، همه شان معلول اند و باید علت هایی را واکاوی و درمان کرد که عرصه را برای بد اندیشان چنان باز کرده اند که چنین وضعیتی رقم بخورد و خون هزاران ایرانی بر سنگفرش خیابان های وطن شان بریزد.

پیکر کشته های ناآرامی های تهران در پزشکی قانونی کهریزک

یکی از نکاتی که در کنار این عزای ملی باید به طور جدی و بی هیچ اغماضی بدان پرداخت این است که طبق روایت رسمی، تروریست ها توانسته اند در چند روز معدود، 2427 نفر از هموطنان مان را به شهادت برسانند.

با پذیرش این گزاره، این را هم باید پذیرفت که چنین حجمی از کشتار، آن هم نه در یک یا چند شهر و نقطه محدود که در صدها شهر و منطقه، مستلزم آن بوده است که تروریست ها از مدت ها پیش، برنامه ریزی های وسیعی داشته باشند که شامل جذب نیرو، آموزش، انتقال تسلیحات، توزیع سلاح، تیم سازی، هماهنگی و در نهایت ورود و عملیات بوده است.

نظیر این موضوع را در جنگ 12 روزه شاهد بودیم؛ به طوری که اعلام شد تروریست ها در داخل ، حتی پهپاد هم تولید می کردند و بسیاری از حملات، منشاء داخلی داشته است.

با توجه به آن تجربه و این که خود مسوولان کشورمان بارها و بارها گفته اند که نیروهای موساد در صدد فتنه سازی در کشورند و گروه های تروریستی نیز با آنها همراهی می کنند، سوال این است که چه غفلتی عارض شده که تروریست ها به راحتی هزاران ایرانی از نیروهای امنیتی گرفته تا شهروندان عادی و حتی کودکان معصوم را کشتند؟!

چرا در شرایطی که تجربه جنگ 12 روزه وجود داشت، باز هم چنین غافلگیر شدند؟ سال های سال گفته می شد که اگر اقتصادمان ناگوار است و معیشت مان ناهنجار، به جایش امنیت داریم. از این رو باید این نقد جدی و مدنی را بیان داشت که حتماً نقصانی تامل برانگیز در میان است که به راحتی و در عرض چند روز هزاران ایرانی را به خاک و خون کشیدند!

جعفر محمدی (آثار دیگر این نویسنده)

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

نعیمه نظام دوست : چرا توقع دارید شوهرتان خیانت نکند؟

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل