محسن برهانی: آنان که بر تنوره خشونت می‌دمند، دلسوز ایران و ایرانی نیستند

عرصه اجتماع، «میدان جنگ» نیست و خفتگان در خاک، «تلفات» نیستند؛ خشونت‌ بلای جان این کشور است و آنان که بر این تنوره می‌دمند، دلسوز ایران و ایرانی نیستند. یادمان باشد که مسؤولیت نخبگان «مویه کردن» و «روضه خواندن» و «محکوم کردن» نیست بلکه «آگاهی‌بخشی» به جامعه برای اتّخاذ «تصمیم» درست و کاهش رنج است.

محسن برهانی حقوقدان در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

توییت زیر دقیقاً دو هفته قبل در ساعت ۱۵:۵۶ دقیقه روز پنجشنبه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ نگاشته و منتشر شد؛ قبل از آن دو شب خونبار و تلخ که هنوز ابعاد جنایات روشن نشده است. در روزهای پساجنایات، بسیاری از طرف‌های درگیری بر عزیزان اسیر خاک مویه می‌کنند و انگشت اتهام به سمت و سوی دیگری می‌گیرند و در مجموع ایرانیان شاهد رنج‌های فراوانی هستند که از غروب روز پنجشنبه تا سحرگاه روز شنبه در کمتر از ۳۰ ساعت ایجاد و هر روز بنحو تصاعدی با انتشار اخبار و تصاویر افزایش می‌یابد.

هیچ تردیدی نیست که شهروندان حق تجمّع، حق اعتراض و حتی حق انقلاب دارند اما اِعمال و اجرای این «حقّ» حتماً باید با ملاحظه شرایط و پیش‌بینی نتایج و تبعات و نحوه عمل یک مثلث صورت گیرد؛ واکنش احتمالی قدرت داخلی و واکنش احتمالی قدرت‌های خارجی و اقدامات سایر شهروندان در تجمّعات.

عدم تفکیک بین «واقعیت» و «هنجار» همیشه فاجعه می‌آفریند: ما در خلأ زندگی نمی‌کنیم و حقوق هم امر انتزاعیِ محض نیست و باید با نگاهی رئالیستی، واقعیت را شناخت و نتایج را پیش‌بینی کرد. در این مرحله «توصیف» دقیق حرف اول و آخر را می‌زند و «توهّم‌فروشی»، «احساس‌گرایی» و «تکلیف‌گرایی» فاصله‌گیری از واقعیت است و مسؤولیت‌آور برای آنانی که بدون این «مآل‌اندیشی» مردم را دعوت به خیابان کردند. بعد از درک واقعیت، تازه نوبت به «هنجار» و «باید» می‌رسد و پاسخ به این پرسش که حال «باید چه کرد؟»

آیا آنانی که مردم را به خیابان ‌دعوت کردند: چنین فجایعی را پیش‌بینی نمی‌کردند؟ تصور می‌کردند که خون‌های کمتری ریخته می‌شود؟ تصور می‌کردند نیروی خارجی مداخله می‌کند و ورق برمی‌گردد؟ با علم به تحقق این فجایع، باز هم مردم را به خیابان دعوت کردند؟

حال که دو هفته از آن تاریخ گذشته است با دلی خونبار و چشمی اشکبار، رضایت قلبی دارم که با عقل ناقصم و با نگاهی واقع‌بینانه این نتایج خونبار را پیش‌بینی کردم و صادقانه با بیانی قاصر از سایرین تقاضا کردم که در این آوردگاه مه‌آلود ورود پیدا نکنند و بر رنج‌های موجود نیفزایند و زخم بر زخم تلنبار نشود.

عرصه اجتماع، «میدان جنگ» نیست و خفتگان در خاک، «تلفات» نیستند؛ خشونت‌ بلای جان این کشور است و آنان که بر این تنوره می‌دمند، دلسوز ایران و ایرانی نیستند. یادمان باشد که مسؤولیت نخبگان «مویه کردن» و «روضه خواندن» و «محکوم کردن» نیست بلکه «آگاهی‌بخشی» به جامعه برای اتّخاذ «تصمیم» درست و کاهش رنج است.

خدمات دندانپزشکی برای هنرمندان اقساطی شد؛ توضیحات صندوق اعتباری هنر

بیشتر بخوانید:

یوسف پزشکیان: بسته ماندن اینترنت تنها به فهرست ناراضی‌ها اضافه می کند

تماشاخانه

اشراف‌زاده ساسانی ؛ مومیایی ایرانی / دفن شده در نمک پس از ۱۸۰۰ سال

وقتی اشکانیان ایران را پس گرفتند؛ زمانی که رومی‌ها با تحمیل یک معاهده به سلوکیان سلاح قدرتمندشان را بدست آوردند

فیلم های دیگر