۲۱ بهمن ۱۴۰۴
به روز شده در: ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۰:۵۷
فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۳۷۸۲۰
تاریخ انتشار: ۰۱:۰۵ - ۱۴-۱۱-۱۴۰۴
کد ۱۱۳۷۸۲۰
انتشار: ۰۱:۰۵ - ۱۴-۱۱-۱۴۰۴

سیمرغ بدون ایران معنا ندارد؛ در ستایش یک موضع شریف، هر چند فیلمساز بدی شده باشی!

سیمرغ بدون ایران معنا ندارد؛ در ستایش یک موضع شریف، هر چند فیلمساز بدی شده باشی!
بحث، بحث وطن است و وطن زخمی از بیگانه‌است. در برابر بیگانه، در برابر چنگال طمع اجنبی که چشم به خاک این وطن دوخته است؛ آن هم در روزهایی که ایران به سوگ فرزندان بسیاری‌ش در عزاست، در برابر این خط‌بندی آشکار له یا علیه ایران، مهدویان شجاعتی بی‌مثال به خرج داد. خود به کارگردانی یکی دیگر از آن سکانس‌های مهدویانی مخصوص خودش در نشست جشنواره نشست و از ایران گفت.

عصر ایران ؛ محمد حسین خادم الحسینی - محمدحسین مهدویان مسیر عجیبی را در فیلمسازی طی کرد. به گواه منتقدان با یک شروع درخشان و البته همچنان به گواه منتقدان با ادامه‌ای ناکام.

 کارگردانی که گویی آخرین کارش اولین کارش است؛ دوربین سرگردان، میزانسن مشوش و رها، نورپردازی بد، و در یک کلام عدم وجود عنصری به نام دکوپاژ. انگار صبح بازیگران را صدا کرده باشی، از غروب ضبط را استارت زده باشی و صبح روز بعد راس‌ها را تحویل تدوین‌گر داده باشی و تمام. و همه ضعف‌ها را هم به اسم مستندگونه بودن فیلم فاکتور کنی و تمام.

علاوه بر همه این‌ها، گویی کارگردان اتفاقا از عدم حضور ستاره‌ها لطمه خورده. چرا که بازی گرفتن از بازیگران نو و معمولی، هنری‌ست که کمتر کارگردانانی در تارک سینمای ایران از آن بهره‌مند بوده و درخشیده‌اند! اما گذشته از همه این‌ها چرا مهدویان تا اینجا خود ستاره جشنواره امسال است؟ در زندگی بعضی مفاهیم هستند که ارزششان ازلی-ابدی‌ست.

بن‌مایه و هویت هر انسان غیرت‌مندی‌ست و اساسا ورای همه مصنوعات خلق بشر-از جمله هنر و سینما-تعریف می‌شود. سخن را کوتاه می‌کنم؛ از وطن سخن می‌گویم. از ایران. برای تاختن به مهدویان بهانه زیاد است. اکثرشان را هم خودش به دست ما داده. یک نمونه‌اش حضور بی‌معنی الناز ملک در نقش‌هایی که با هیچ استانداری به آن‌ها نمی‌آید و البته همه می‌دانیم که چرا در همه آثار اخیر مهدویان و دوستانش حضور دارد.

 این‌ها را گفتم که بدانید اگر در این بزنگاه نبودیم و اگر بحث محدود به سینما بود این مرقومه تیغ تیزی بود کشیده بر مهدویان امروز؛ مردی که خود به کشتن خویشتنِ «ماجرای نیمروز» دیروزش برخاسته. لٰکن مردم، درد، درد وطن است.

بحث، بحث وطن است و وطن زخمی از بیگانه‌است. در برابر بیگانه، در برابر چنگال طمع اجنبی که چشم به خاک این وطن دوخته است؛ آن هم در روزهایی که ایران به سوگ فرزندان بسیاری‌ش در عزاست، در برابر این خط‌بندی آشکار له یا علیه ایران، مهدویان شجاعتی بی‌مثال به خرج داد. خود به کارگردانی یکی دیگر از آن سکانس‌های مهدویانی مخصوص خودش در نشست جشنواره نشست و از ایران گفت.

ایران را فریاد زد و از طرد شدن یا فحش‌خوردن در فضای سلبریتی‌زده‌ی سینمای ایران ترسی به خود راه نداد. تعصبی از جنس شمایل غیرتش در «لاتاری». و البته آن‌ها که در این لاتاری قدرت، همه دنیایشان را بر سر سقوط میهن قمار کرده‌اند و از اجنبی گدایی دموکراسی به زور چکمه و سرنیزه می‌کنند، «مرد بازنده» تمام دوران خواهند بود.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
محمد ولی زادگان: معاشرت با لیلا حاتمی ترسناک است پیام پنهان ترامپ در یک عکس دستکاری شده ترکیه: برنامه یا قصدی برای خروج از سوریه نداریم دیدارهای مهم دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران در عمان فناوری طبیعت؛ قدرت های فرابشری که علم هنوز در حسرت آن هاست (+تصاویر) کشف ۱۷۵ قطعه عتیقه تقلبی در مراغه ابوعبیده: سرنوشت شوم مزدوران اسرائیل در غزه نزدیک است ترکیه مسدود کردن دسترسی‌ها به اسناد اپستین را تکذیب کرد ترکیه: تغییر نظام ایران از طریق حمله هوایی غیرممکن است جانشین معاون سیاسی سپاه: آمریکا پیام داد که اگر ایران ۴ شرط را نپذیرد، اقدام نظامی صورت می‌گیرد پزشکیان: از ابتدا اعلام کرده‌ایم به‌دنبال جنگ نیستیم/ قرار نیست سر خم کنیم گفت‌وگوی تلفنی فیدان و عراقچی درباره مذاکرات هسته‌ای آمریکا دنبال بمب هدایت شونده سنگرشکن عمل نکرده در تاسیسات فردو است واریز مستمری بهمن‌ماه مددجویان بهزیستی و کمیته امداد عضو کمیسیون بهداشت: ۲۲ عضو کادر درمان همچنان در بازداشت هستند