تاریخ:
لحظه بالا بردن جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا توسط کاپیتان پاریسنژرمن 
درس چهل و شش
روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟
روزنامه اطلاعات نوشت: در شرایط پیچیده و بعضاً رازآلود امروز، رینگِ سختِ زندگیِ مردم را نباید از آنچه هست، سختتر کرد. و این سختتر شدن، با دمیدن در کوره سوزان «امیدسوزی»، «عصبانیتسازی» و «هیجانپردازی» است.
نخبه فرهنگی و اصلاحگر اجتماعی بداند که مردمِ نشسته در تاکسی و ایستاده در صف ارزاق و انتظارکشیده در ایستگاه مترو و هرگوشه دیگر جامعه، قطعاً بیش از ایشان بلدِ اعتراض و شکایتاند و آماده نفسدرنفس شدن با ادبیاتِ آه و ناله و شِکوه و دریغ و افسوس.
آقای نخبه اگر هنری دارد -و از سر همان هنر، منّت نخبگی بر این مردم میگذارد و در جایش نانش را میخورَد- هنرِ یافتنِ برونرفتاست از گوشه رینگِ غبارگرفته و حصارکشیده، و آن، این است که مربیوار به مشتخورده ناتوان، توان و امید دهد و اجازه ندهد که ازپایْنشسته به تماشای مرگ خویش بنشیند؛ وگرنه برای فریادزدنی که در پیاش آرام و سکونی ماندگار و کارساز نباشد، مردمانِ دستوپنجهنرم کرده در مشکلات، از آقایانِ نخبگان، کاربلدترند! نقش نخبگی آن نیست که اگر خونی از بدن مجروحی میرود، به سوگ مرگِ نیامده او بنشینیم؛ بلکه اگر بلدِ کاریم، خونش را بند بیاوریم، اگر نیستیم، لااقل بختکِ جلوی رویش نشویم.
اکنون تکلیف امثال من -که گرچه نخبه نیستند، اما به سبب تجربیات و زیستهها، درگیر هیجانات و عصبانیتها نمیشوند- آن است که اگر یارِ مردم نتوانند بود، خاری بر انبان کاهشان نشوند. غرولندافزایی، بدون پذیرشِ مسئولیت انسانی و اجتماعی، یا طفره رفتن از عذاب وجدان است و یا کلاهبافی از نمَدِ یأس و حِرمان. امروزِ روز، روز تبدیل دلمردگی و یأس و نومیدی به مسئولیتپذیری مدنی و اخلاقی و عاطفی است. نه کاسب باید منتظر ادب مشتری بماند تا انصاف ورزد، نه مشتری پیش از ادبورزیِ خود منتظر انصاف کاسب بمانَد. انصاف و آداب، تا همزادانِ توأمان نشوند، وضعیت همین است که هست؛ یعنی کاسب منتظر ادب مشتری است و مشتری منتظر انصاف کاسب؛ چرخهی معیوب!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟
لینک کوتاه: کپی لینک
چرا زمان در کودکی کندتر میگذرد؟/ بررسی درک زمان در مغز انسان ارسال پیش نویس توافق از آمریکا به ایران افشاگری نماینده مجلس: روسیه و چین تصور میکردند رژیم ایران تغییر میکند 5 نکته درباره تهدید ترامپ برای منفجر کردن عمان اسرائیل هیوم: موساد پشت تمام اقدامات براندازی در ایران بود روزنامه اطلاعات: گران کردن قیمت انرژی در شرایط جنگ و تحریم به گسترش فقر می انجامد چرا معده خودش را هضم نمیکند؟ ترامپ: به توافق بسیار خوب با ایران نزدیک شدهایم / ایرانیها موافقت کردهاند سلاح هستهای تولید یا خریداری نکنند ۵ مورد از رایجترین مشکلات خودروهای برقی وقتی میوه سلامتی به تهدیدی برای قلب تبدیل میشود! قوری قلعه؛ غاری با قدمت ۶۵ میلیون سال که رکورددار آسیاست (+عکس) تصویر رنگیشده از «مردم کلاردشت» که به تماشای کاروان ناصرالدین شاه آمده بودند میانگین طول عمر یک گیربکس اتوماتیک چقدر است؟ بختک؛ از باورهای قدیمی ترسناک تا واقعیتهای علمی خواب علی کریمی و ریزش در اردوگاه پهلوی