فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۴۰۴۱۰
تاریخ انتشار: ۰۸:۳۶ - ۲۳-۱۱-۱۴۰۴
کد ۱۱۴۰۴۱۰
انتشار: ۰۸:۳۶ - ۲۳-۱۱-۱۴۰۴

روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!

روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟

روزنامه اطلاعات نوشت: در شرایط پیچیده و بعضاً رازآلود امروز، رینگِ سختِ زندگیِ مردم را نباید از آنچه هست، سخت‌تر کرد. و این سخت‌تر شدن، با دمیدن در کوره‌ سوزان «امیدسوزی»، «عصبانیت‌سازی» و «هیجان‌پردازی» ‌است.

نخبه‌ فرهنگی و اصلاحگر اجتماعی بداند که مردمِ نشسته در تاکسی و ایستاده در صف ارزاق و انتظارکشیده در ایستگاه مترو و هرگوشه‌ دیگر جامعه، قطعاً بیش‌ از ایشان بلدِ اعتراض و شکایت‌اند و آماده‌ نفس‌درنفس شدن با ادبیاتِ آه و ناله و شِکوه و دریغ و افسوس.

آقای نخبه اگر هنری دارد -و از سر همان هنر، منّت نخبگی بر این مردم می‌گذارد و در جایش نانش را می‌خورَد- هنرِ یافتنِ برون‌رفت‌است از گوشه‌ رینگِ غبارگرفته و حصارکشیده، و آن، این است که مربی‌وار به مشت‌خورده‌ ناتوان، توان و امید دهد و اجازه ندهد که ازپایْ‌نشسته به تماشای مرگ خویش بنشیند؛ وگرنه برای فریادزدنی که در پی‌اش آرام و سکونی ماندگار و کارساز نباشد، مردمانِ دست‌وپنجه‌نرم کرده در مشکلات، از آقایانِ نخبگان، کاربلدترند! نقش نخبگی آن نیست که اگر خونی از بدن مجروحی می‌رود، به سوگ مرگِ نیامده‌ او بنشینیم؛ بلکه اگر بلدِ کاریم، خونش را بند بیاوریم، اگر نیستیم، لااقل بختکِ جلوی رویش نشویم.

اکنون تکلیف امثال من -که گرچه نخبه‌ نیستند، اما به سبب تجربیات و زیسته‌ها، درگیر هیجانات و عصبانیت‌ها نمی‌شوند- آن است که اگر یارِ مردم نتوانند بود، خاری بر انبان کاهشان نشوند. غرولندافزایی، بدون پذیرشِ مسئولیت انسانی و اجتماعی، یا طفره رفتن از عذاب وجدان است و یا کلاه‌بافی از نمَدِ یأس و حِرمان. امروزِ روز، روز تبدیل دلمردگی و یأس و نومیدی به مسئولیت‌پذیری مدنی و اخلاقی و عاطفی است. نه کاسب باید منتظر ادب مشتری بماند تا انصاف ورزد، نه مشتری پیش از ادب‌ورزیِ خود منتظر انصاف کاسب بمانَد. انصاف و آداب، تا همزادانِ توأمان نشوند، وضعیت همین است که هست؛ یعنی کاسب منتظر ادب مشتری است و مشتری منتظر انصاف کاسب؛ چرخه‌ی معیوب! 

همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: نخبگان ، مردم ، نارضایتی
ارسال به دوستان
نظامیان و جنگنده‌ های ایتالیا به رومانی اعزام می‌شوند تأثیر نوسانات ارزی بر هزینه‌های تأمین دارو و تجهیزات شناسایی ۴۹۲ گونه بیماری نادر و چالش‌های هزینه‌های درمانی در ایران تأکید عارف بر تکمیل سریع آزادراه تهران-شمال ترامپ درباره مذاکرات با ایران: ما آهسته در حال دستیابی به خواسته‌هایمان هستیم هشدار نسبت به فرسایش دولت؛ نقد یا پروژه تخریب؟ نخاله‌های ساختمانی جنگ به کجا منتقل می‌شود؟ جزئیات برنامه‌های جشن ده کیلومتری عید غدیر در تهران نفوذ خودروهای نظامی اسرائیلی به غرب درعا در میان نگرانی ساکنان مشاهده و ثبت تصویر خرس قهوه‌ای در تنگه واشی درخشش دوومیدانی‌کاران جوان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا قائم مقام معاون راهبردی رئیس جمهور: در زمان جنگ حدود ۱‌.۵ میلیون نفر به کشور وارد شدند/ بیش از ۵۶ درصد مردم کشور حداقل یک شب در این اجتماعات شرکت کردند تحلیل فنی فینال بوداپست؛ چرا پاریس شایسته قهرمانی بود؟ مدیر ارتباطات گروه صنعتی ایران‌خودرو منصوب شد ناتو: ممکن است در موضوع بازگشایی تنگه هرمز مداخله کنیم