تاریخ:
مشاور سیاسی قالیباف: دو خطر داریم، خودباختگی و اعتماد به نفس کاذب 
درس سی و دوم زبان
موزه بریتانیا نام «فلسطین» را حذف کرد
گروهی با عنوان «وکلای بریتانیایی حامی اسرائیل» در نامهای به نیکولاس کالینن، مدیر موزه بریتانیا مدعی شدند استفاده از اصطلاح «فلسطین» برای توصیف کل این منطقه در دورههای تاریخی مختلف، «تغییرات تاریخی را نادیده میگیرد و این تصور نادرست را ایجاد میکند که نوعی تداوم تاریخی وجود داشته است.
در اقدامی که موجی از خشم و انتقاد را برانگیخته است، موزه بریتانیا نام «فلسطین» را از برخی نقشهها و تابلوهای توضیحی مربوط به تاریخ غرب آسیا در مجموعههای خود حذف کرده است.
به گزارش ایسنا، این اقدام بنا بر گزارش روزنامه بریتانیایی تلگراف، در پی شکایت نهادهای صهیونیستی و حامی رژیم اشغالگر قدس صورت گرفته است.
بر اساس این گزارش، گروهی با عنوان «وکلای بریتانیایی حامی اسرائیل» در نامهای به نیکولاس کالینن، مدیر موزه بریتانیا مدعی شدند استفاده از اصطلاح «فلسطین» برای توصیف کل این منطقه در دورههای تاریخی مختلف، «تغییرات تاریخی را نادیده میگیرد و این تصور نادرست را ایجاد میکند که نوعی تداوم تاریخی وجود داشته است».
پیش از این، در برخی نقشههای مرتبط با مصر باستان و تمدن فینیقی، سواحل شرقی دریای مدیترانه با عنوان «فلسطین» مشخص شده و از برخی اقوام نیز بهعنوان «دارای ریشههای فلسطینی» یاد شده بود. مدیریت موزه بریتانیا با این استدلال که این اصطلاح در این چارچوب «مفهوم جغرافیایی تاریخی مناسبی» ندارد، تصمیم به حذف آن گرفت.
این تغییرات همچنین شامل بازنگری در توصیف «هیکسوسها» شد؛ قومی که بین سالهای ۱۷۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد بر بخشهایی از مصر حکومت میکردند. در توضیحات جدید، بهجای «دارای ریشههای فلسطینی»، از آنان بهعنوان «دارای ریشههای کنعانی» یاد شده است.
این تصمیم در فضایی اتخاذ شده که حساسیتهای سیاسی و تاریخی درباره نحوه نامگذاری جغرافیا و هویت در موزهها و نمایشگاههای اروپایی همچنان بالاست و همچنان انتقادهایی درباره تلاش برای کمرنگکردن یا بازنویسی روایت فلسطینی در نهادهای فرهنگی غربی مطرح میشود.
ناظران معتقدند این اقدام بار دیگر نقش تاریخی بریتانیا در مسئله فلسطین را به یاد میآورد؛ نقشی که از صدور «بیانیه بالفور» در سال ۱۹۱۷ آغاز شد و در آن هنگام آرتور جیمز بالفور وعده ایجاد «خانهای ملی برای یهودیان» در فلسطین را داد، در حالی که بریتانیا در آن زمان مالک این سرزمین نبود و فلسطین همچون دیگر مناطق منطقه تحت حاکمیت امپراتوری عثمانی قرار داشت.
وعده بالفور بعدها مبنای سیاسی قیمومیت بریتانیا بر فلسطین و سپس تأسیس رژیم اشغالگر صهیونیستی در سال ۱۹۴۸ شد؛ رویدادی که به آوارگی صدها هزار فلسطینی در جریان «نکبت» انجامید.
برخی دانشگاهیان هشدار میدهند حذف نام «فلسطین» از نقشههای تاریخی، بخشی از روند گستردهتر بازسازی حافظه بصری و فرهنگی منطقه است؛ آن هم در زمانی که مناقشات جهانی درباره میراث استعمار، هویت و روایتهای تاریخی مرتبط با موجودیت رژیم صهیونیستی شدت گرفته است.
با این حال، موزه بریتانیا تاکنون توضیح قانعکنندهای درباره معیارهای اتخاذ این تصمیم ارائه نکرده و انتقادها از سوی محافل حقوقی و فرهنگی همچنان ادامه دارد.
منتقدان این اقدام را «جانبدارانه و سیاسی» و در تعارض با جایگاه تاریخی نام فلسطین در حافظه جهانی میدانند.
لینک کوتاه: کپی لینک
عارف: حق کارگران را از بدخواهان میستانیم دانشمندان: زمین زیر اقیانوس آرام درحال شکافتن است روشی جالب برای پاره کردن ویروس ها/ راه حلی برای نظافت سطوح و نگرانی های بهداشتی/ طبیعت دوباره راهکار داد؛ این بار بال زنجره (+تصاویر) در سوگ معمارِ کتابهای هنری؛ یادکردی از محمودرضا بهمنپور زلزله ۴.۳ ریشتر در خوزستان انفجار مهیب در خانهای در نیویورک بنزین در کالیفرنیا گالنی ۶ دلار شد بازگشت پرواز آمریکا - ونزوئلا بعد از 7 سال (+عکس) تقسیم عادلانه کارهای خانه بدون بگومگو: استراتژیهای کاربردی برای زوجین روایت معاون دفتر رهبری از چگونگی نجات آیت الله مجتبی خامنهای از انفجار باهنر: برد موشکهای ایران به کمتر از همان ۲۲۰۰ کیلومتر نخواهد رسید و این قابل مذاکره نیست مشاور وزیر: وزارت ارتباطات مجوزی برای اینترنت پرو صادر نکرده است رایزنی ایران و روسیه در زمینه هستهای چراغ سبز سنا به تداوم جنگ در ایران ۴ گزینه ترامپ برای ادامه جنگ با ایران