کد ۱۱۴۲۱۶۱
انتشار: ۱۸:۵۸ - ۲۸-۱۱-۱۴۰۴

دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی می‌شود (تماشا کنید)

سکانس گریه دسته جمعی سرنشینان یک تاکسی در فیلم پری ساخته داریوش مهرجویی یکی از ماندگارترین سکانس‌های تاریخ سینمای ایران است.

عصر ایران - سکانس گریه دسته جمعی سرنشینان یک تاکسی در فیلم پری ساخته داریوش مهرجویی در سال 1373 یکی از ماندگارترین سکانس‌های تاریخ سینمای ایران است.

خلاصه داستان فیلم: 

پری داستان دختری روشنفکر و اهل مطالعه (با بازی نیکی کریمی) است که پس از مرگ پدر، دچار بحران عمیق روحی و معنوی می‌شود. او در میان عقل، عرفان، ایمان و شک سرگردان است و هرچه بیشتر می‌خواند و فکر می‌کند، آرامش کمتری پیدا می‌کند.

در این مسیر، برادرش داداشی (خسرو شکیبایی) تنها تکیه‌گاه عاطفی اوست؛ مردی ساده و مهربان که بدون فهمیدن تمام سؤال‌ها، بار رنج خواهرش را به دوش می‌کشد. فیلم بیش از آن‌که دربارهٔ پاسخ‌ها باشد، دربارهٔ ناتوانی انسان در یافتن معنا و نیاز به همدلی است.

خسرو شکیبایی در فیلم پری نقش داداشی (برادر پری) را بازی می‌کند؛ شخصیتی ساده‌تر، زمینی‌تر و به‌ظاهر معمولی‌تر از پری، اما از نظر احساسی بسیار عمیق و انسانی. 

او نقطهٔ تعادل فیلم است؛ کسی که درگیر بحران‌های پیچیدهٔ فلسفی و عرفانی نیست، اما درد خواهرش پری را با تمام وجود حس می‌کند.

داداشی نمایندهٔ عشق بی‌قیدوشرط است؛ نه تحلیل می‌کند، نه نصیحت فلسفی می‌دهد، فقط می‌خواهد پری آرام شود و رنج نکشد. گریهٔ او در تاکسی، در واقع انفجار همین درماندگی و محبت سرکوب‌شده است.


چرا این صحنه مهم و ماندگار است؟

در این سکانس، خسرو شکیبایی، در تاکسی ناگهان از درون می‌شکند و شروع به گریه می‌کند، گریه‌ای واقعی، بی‌پناه و بدون اغراق. نکته تکان‌دهنده این است که گریه او به دیگران هم سرایت می‌کند: راننده و مسافران، که هیچ شناختی از او ندارند، کم‌کم با او همراه شده و گریه می‌کنند.

قدرت این صحنه در این است که رنج فردی به رنج جمعی تبدیل می‌شود. مهرجویی نشان می‌دهد درد انسان، اگر صادقانه باشد، نیاز به توضیح ندارد، فقط منتقل می‌شود. 

تاکسی، به‌عنوان یک فضای کاملاً روزمره و عمومی، ناگهان به مکانی برای همدلی و تخلیهٔ احساسات سرکوب‌شدهٔ یک جامعه تبدیل می‌شود.

از نظر کارگردانی، همه‌چیز آگاهانه ساده است: نه موسیقی اغراق‌آمیز، نه حرکت نمایشی دوربین. دوربین شاهد است، نه مفسر. همین سادگی باعث می‌شود بازی شکیبایی کاملاً بدرخشد؛ گریه‌ای که «بازی» به نظر نمی‌رسد، بلکه اتفاق می‌افتد.

سکانس گریه در تاکسی مرجع است چون ثابت می‌کند سینما می‌تواند با یک بازی صادقانه و یک موقعیت ساده، دل یک جمع را بلرزاند.

ارسال به دوستان
آلیس هوانگ کیست؟/ زنی که به واسطه رابطه‌اش با مدیرعامل انویدیا و اتهام جاسوسی در کانون توجه قرار گرفت ارتباطات و اینترنت؛‌ گذار دیجیتال یا کنترل بیشتر/ مختار یا تحت فشار؟ ترامپ: جنگ ایران عملاً تمام شده است ؛ فعلاً وضعیت موجود را حفظ می‌کنیم کارتریج داروی بی حسی فقط برای یک بیمار است / خطری که با چشم دیده نمی شود! / هشدار جدی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC) قابل توجه دندانپزشکان فخرالتاج نوه دختری ناصرالدین‌شاه با لباس مردانه (عکس) پاکت ای آر؛ این تپانچه بسیار کوچک از فشنگ تفنگ تهاجمی استفاده می کند! (+فیلم و عکس) خانه ای که با دیوارهای صورتی و فیروزه‌ای در لندن جلب نظر می کند (+عکس) کشف نشانگر وزوز گوش در خون، توسط دانشمند ایرانی مازراتی گیبلی؛ خودرویی با روح مودنایی (+عکس) چگونه یادداشتی دو کلمه‌ای ابعاد هولناک انفجار اتمی هیروشیما را فاش کرد؟ ساختمان هیوگل‌هاوس؛ یکی از مشهورترین سازه های مونیخ را ببینید بیشه PB1؛ خودروی خاصی که ندیده اید! (+عکس) شَمبلز ؛ یکی از سالم‌ترین خیابان‌های قرون‌وسطایی اروپا و یک یادآوری از هری پاتر (+عکس) کنسرواتوار و تئاتر موسیقی سنت‌کانتن؛ اثر معماری سال ۱۹۲۹ فرانسه (+عکس) آیا استفاده از بنزین سوپر برای خودروی معمولی مفید است؟