تاریخ:
خواستگاری بازیگر ناشنوا از الناز شاکردوست 
درس نود
کد خبر ۱۱۴۲۱۶۱
تاریخ انتشار: ۱۸:۵۸ - ۲۸-۱۱-۱۴۰۴
دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی میشود (تماشا کنید)
سکانس گریه دسته جمعی سرنشینان یک تاکسی در فیلم پری ساخته داریوش مهرجویی یکی از ماندگارترین سکانسهای تاریخ سینمای ایران است.
عصر ایران - سکانس گریه دسته جمعی سرنشینان یک تاکسی در فیلم پری ساخته داریوش مهرجویی در سال 1373 یکی از ماندگارترین سکانسهای تاریخ سینمای ایران است.
خلاصه داستان فیلم:
پری داستان دختری روشنفکر و اهل مطالعه (با بازی نیکی کریمی) است که پس از مرگ پدر، دچار بحران عمیق روحی و معنوی میشود. او در میان عقل، عرفان، ایمان و شک سرگردان است و هرچه بیشتر میخواند و فکر میکند، آرامش کمتری پیدا میکند.
در این مسیر، برادرش داداشی (خسرو شکیبایی) تنها تکیهگاه عاطفی اوست؛ مردی ساده و مهربان که بدون فهمیدن تمام سؤالها، بار رنج خواهرش را به دوش میکشد. فیلم بیش از آنکه دربارهٔ پاسخها باشد، دربارهٔ ناتوانی انسان در یافتن معنا و نیاز به همدلی است.
خسرو شکیبایی در فیلم پری نقش داداشی (برادر پری) را بازی میکند؛ شخصیتی سادهتر، زمینیتر و بهظاهر معمولیتر از پری، اما از نظر احساسی بسیار عمیق و انسانی.
او نقطهٔ تعادل فیلم است؛ کسی که درگیر بحرانهای پیچیدهٔ فلسفی و عرفانی نیست، اما درد خواهرش پری را با تمام وجود حس میکند.
داداشی نمایندهٔ عشق بیقیدوشرط است؛ نه تحلیل میکند، نه نصیحت فلسفی میدهد، فقط میخواهد پری آرام شود و رنج نکشد. گریهٔ او در تاکسی، در واقع انفجار همین درماندگی و محبت سرکوبشده است.
چرا این صحنه مهم و ماندگار است؟
در این سکانس، خسرو شکیبایی، در تاکسی ناگهان از درون میشکند و شروع به گریه میکند، گریهای واقعی، بیپناه و بدون اغراق. نکته تکاندهنده این است که گریه او به دیگران هم سرایت میکند: راننده و مسافران، که هیچ شناختی از او ندارند، کمکم با او همراه شده و گریه میکنند.
قدرت این صحنه در این است که رنج فردی به رنج جمعی تبدیل میشود. مهرجویی نشان میدهد درد انسان، اگر صادقانه باشد، نیاز به توضیح ندارد، فقط منتقل میشود.
تاکسی، بهعنوان یک فضای کاملاً روزمره و عمومی، ناگهان به مکانی برای همدلی و تخلیهٔ احساسات سرکوبشدهٔ یک جامعه تبدیل میشود.
از نظر کارگردانی، همهچیز آگاهانه ساده است: نه موسیقی اغراقآمیز، نه حرکت نمایشی دوربین. دوربین شاهد است، نه مفسر. همین سادگی باعث میشود بازی شکیبایی کاملاً بدرخشد؛ گریهای که «بازی» به نظر نمیرسد، بلکه اتفاق میافتد.
سکانس گریه در تاکسی مرجع است چون ثابت میکند سینما میتواند با یک بازی صادقانه و یک موقعیت ساده، دل یک جمع را بلرزاند.
لینک کوتاه: کپی لینک
۶۰ میلیارد دلار تجارت ایران با اعضای بریکس اگر بیکار شوید، ماهانه چند تومان حقوق بیکاری می گیرید؟ (+محاسبه گر آنلاین) سه قربانی در حاشیه کشتی تایلندی/ «مایوره ناره» چگونه به خطر ساحل رمچاه تبدیل شد؟ موجودی کالاهای اساسی بیشتر از نیاز ذخیرهای است رتبه کشورها در استفاده از هوش مصنوعی به روایت ارقام (+اینفوگرافیک) چرا بریکس به صراحت حمله آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم نکرد؟ شناسایی محلی مناسب برای انتقال مخازن نفت پایتخت حواله دلار 163 هزار و 903 تومان شد شکاف ۵۰ میلیونی؛ وقتی دستمزد کارگر تنها ۳۰ درصد از خط فقر را پوشش میدهد دستور جدید دولت برای واریز 1 میلیونی به کیف پول کارمندان کانون کامیونداران: سهمیه سوخت کامیونداران کم شد آب معدنی لوکس واقعا از آب معمولی بهتر است؟ بیشتر زنانی که مرتب اکستنشن مژه انجام میدهند، ممکن است به کنه پوستی مبتلا شوند کوشنر: اوکراین برای پایان جنگ باید شرط عقبنشینی روسیه را بپذیرد فرش قرمز «بلقیس» اسفراین خراسان شمالی زیرپای سرمایهگذاران
نظرسنجی
پیش بینی شما از تقابل ایران و آمریکا از 3 ماه آینده؟