تاریخ:
رئیس کمیسیون امنیت ملی: بعید میدانم آمریکا و اسرائیل در آتش بس خود را پایبند بدانند 
درس بیست و سوم
تفاوتهای ایران و ونزوئلا برای ارتش آمریکا
صفآرایی نظامی آمریکا در نزدیکی ایران، یک نمایش قدرت آشنا به نظر میرسد؛ ناوهای جنگی، ناوشکنها و یک پیام روشن. اما این تصویر، فریبنده است. مقایسهی این آرایش نظامی با استقرار مشابه نیروها در دریای کارائیب برای فشار بر ونزوئلا، یک حقیقت کلیدی را آشکار میکند: ایران، ونزوئلا نیست و خاورمیانه، حیاط خلوت آمریکا محسوب نمیشود.
ناوهای هواپیمابر آمریکا در دو نقطهی جهان صف کشیدند، اما فقط ظاهر ماجرا شبیه هم است. تفاوتها، معادله را کاملاً تغییر میدهد.
صفآرایی نظامی آمریکا در نزدیکی ایران، یک نمایش قدرت آشنا به نظر میرسد؛ ناوهای جنگی، ناوشکنها و یک پیام روشن. اما این تصویر، فریبنده است. مقایسهی این آرایش نظامی با استقرار مشابه نیروها در دریای کارائیب برای فشار بر ونزوئلا، یک حقیقت کلیدی را آشکار میکند: ایران، ونزوئلا نیست و خاورمیانه، حیاط خلوت آمریکا محسوب نمیشود.
به گزارش زومان، این بخشی از تحلیل الکس ماری در BBC Verify است که با بررسی این دو موقعیت، به تفاوتهای استراتژیک عمیقی اشاره میکنند. هرچند در هر دو صحنه، ستون فقرات نیروی دریایی آمریکا یک گروه ضربتی ناو هواپیمابر (Carrier Strike Group) است — یعنی یک ناو غولپیکر همراه با حلقهای از ناوشکنهای محافظ — اما آنطور که این گزارش میگوید، شباهتها تقریباً همینجا به پایان میرسد.
یک بازی خانگی، یک قمار جهانی
اولین تفاوت، جغرافیاست. در بحران ونزوئلا، نیروهای آمریکایی نزدیک به خاک اصلی خود و با تکیه بر پایگاه نظامی عظیم پورتوریکو عمل میکردند. لجستیک و پشتیبانی ساده بود. اما در خاورمیانه، ارتش آمریکا برای هر حرکتی به شبکهای پیچیده از توافقها با متحدانی چون قطر، بحرین، اردن و اسرائیل وابسته است.
این وابستگی یک پاشنه آشیل بزرگ است. هرکدام از این متحدان، نگرانیهای جدی دربارهی تلافی مستقیم ایران روی خاک خود دارند؛ ترسی که میتواند گزینههای نظامی واشنگتن را محدود کند.
قدرت حریف: از ارتشی ضعیف تا نیرویی منطقهای
مهمترین تفاوت اما در توانایی طرف مقابل نهفته است. ارتش ونزوئلا از نظر فناوری ضعیف و توانایی دفاعی یا تلافیجویانهاش بسیار محدود توصیف میشود. آمریکا در کارائیب با حریفی ضعیف روبرو بود.
بیبیسی مینویسد که در مقابل، ایران یک نیروی نظامی قدرتمند در اختیار دارد که قادر است پایگاههای آمریکا را در گسترهی منطقه هدف قرار دهد. این توانایی، هرگونه درگیری احتمالی را از یک عملیات محدود به یک جنگ تمامعیار منطقهای تبدیل میکند؛ ریسکی که در پرونده ونزوئلا هرگز وجود نداشت.
بنابراین، گرچه سختافزار نظامی آمریکا در هر دو نقطه شبیه به نظر میرسد، اما نرمافزار استراتژیک، ژئوپلیتیک و ریسکهای موجود، دو داستان کاملاً متفاوت را روایت میکنند. در یک سو، نمایشی کمهزینه و در سوی دیگر، قماری با پیامدهای غیرقابل پیشبینی.
لینک کوتاه: کپی لینک
دریادار ایرانی تهدیدهای ترامپ را مضحک و خندهدار توصیف کرد انتصاب رسمی رئیس جدید سازمان جاسوسی موساد پزشکیان: اگر دولت آمریکا دست از تمامیتخواهی بردارد حتما راههایی برای توافق پیدا میشود واکنش ظریف به تهدید ترامپ؛ محاصره تنگه هرمز هنر معامله است؟ نیویورک تایمز: ترامپ در تله همیشگی سیاست خارجی آمریکا گرفتار شده درخواست رئیس سابق سیا برای برکناری ترامپ با متمم ۲۵ پاسخ منفی انگلیس به طرح آمریکا برای محاصره تنگه هرمز انصارالله هشدار داد: در صورت ازسرگیری تجاوز به ایران، عملیات نظامی را تشدید میکنیم واکنش سناتور آمریکایی به تهدید ترامپ؛ محاصره تنگه هرمز احمقانه است نخستوزیر لبنان: ما به تلاشهای خود برای پایان دادن به جنگ ادامه میدهیم هشدار اتحادیه عرب نسبت به تغییر ترکیب جمعیتی فلسطین توسط اسرائیل آیتالله سید حسین موسوی تبریزی درگذشت قالیباف: به ادامه حضور در خیابان نیاز داریم/ آمریکاییهای بار دیگر اراده ما را امتحان کنند تا درس بزرگتری به آنها بدهیم طرح جدید مجلس برای ممنوعیت تردد ناوگان متخاصم از تنگه هرمز ادعای نتانیاهو: ما با کمربند امنیتی که ایجاد کردیم، تهدید نفوذ از لبنان به شهرهایمان را خنثی کردیم