در بازهای ۱۵۰ ساله، ساختار سنی کره جنوبی از جامعهای جوانمحور به جامعهای سالمندمحور تغییر میکند. پیشبینی میشود تا سال ۲۱۰۰، نزدیک به ۴۰ درصد جمعیت این کشور ۶۵ سال یا بیشتر سن داشته باشند.

به گزارش تجارت نیوز، این اینفوگرافی که توسط اسکار لئو از DataCanvas و با استفاده از دادههای گزارش «چشمانداز جمعیت جهان ۲۰۲۴» سازمان ملل متحد تهیه شده، نشان میدهد توزیع سنی جمعیت کره جنوبی طی ۱۵۰ سال، سالبهسال چگونه تغییر میکند.
نتیجه، یکی از چشمگیرترین دگرگونیهای جمعیتی ثبتشده در یک اقتصاد توسعهیافته است.
تغییر در توزیع جمعیت از سال ۱۹۵۰ تا پیشبینی سال ۲۱۰۰ بسیار چشمگیر است. در سال ۱۹۶۰، کودکان ۰ تا ۹ سال بیش از ۳۰ درصد جمعیت را تشکیل میدادند.
اما تا سال ۲۱۰۰، پیشبینی میشود این رقم به تنها ۵٫۵ درصد کاهش یابد، در حالی که جمعیت افراد ۸۰ سال و بالاتر به ارقام دو رقمی میرسد.
در دهههای پس از جنگ کره، این کشور دارای یک هرم جمعیتی کلاسیک بود؛ قاعدهای گسترده از جوانان و تعداد نسبتا اندکی سالمند. در سال ۱۹۷۰، نزدیک به ۲۹ درصد جمعیت کمتر از ۱۰ سال سن داشتند.
امروز اما این ساختار وارونه شده است. نرخ باروری که بهطور مداوم پایین است و اغلب بهعنوان پایینترین نرخ در جهان شناخته میشود، باعث کوچک شدن پایه جمعیت جوان شده است. این روند گاهی «فروپاشی جمعیتی» توصیف میشود؛ پدیدهای که از عواملی مانند هزینه بالای مسکن، فشار شدید آموزشی و تغییر هنجارهای اجتماعی تاثیر میپذیرد.
پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰، افراد ۶۰ سال و بالاتر حدود ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل دهند. گروههای سنی ۸۰ تا ۸۹ سال و ۹۰ سال به بالا، بهویژه در نیمه دوم قرن، با سرعت زیادی رشد خواهند کرد.
این تحولات پیامدهای اقتصادی مهمی دارد. جمعیتِ در سن کارِ کوچکتر باید از جمعیت سالمندِ بهسرعت در حال افزایش حمایت کند که این امر نسبت وابستگی سالمندی را بالا میبرد. کشورهایی با جمعیت پیرتر، معمولا با افزایش هزینههای بازنشستگی و مراقبتهای درمانی و همچنین کاهش ظرفیت رشد اقتصادی روبهرو میشوند.
کمبود نیروی کار، فشارهای مالی بر دولت و نابرابری میان نسلها احتمالا تشدید خواهد شد، مگر آنکه با افزایش بهرهوری، مهاجرت یا اصلاحات سیاستی جبران شود.
پس از سالها ثبت پایینترین نرخهای باروری، کره جنوبی اخیرا افزایش اندکی در تعداد تولدها تجربه کرده است. هرچند این میزان همچنان بسیار پایینتر از سطح جانشینی جمعیت است اما پس از دورهای طولانی از کاهش، همین تغییر کوچک نیز قابل توجه محسوب میشود.
اینکه آیا این «جهش کوچک نوزادان» نشانه آغاز روندی پایدار است یا صرفا نوسانی موقتی، هنوز مشخص نیست. در حال حاضر، پیشبینیهای بلندمدت همچنان از کره جنوبیِ کوچکتر و بسیار پیرتر در پایان قرن حکایت دارند.