قتی یک گلوله معمولی با هسته سربی و روکش مسی به تنگستن برخورد می کند، این گلوله است که می شکند. گلوله هنگام برخورد صاف می شود، تکه تکه می شود یا خرد می شود، در حالی که بلوک تنگستن تقریبا هیچ اثری از ضربه را نشان نمی دهد.

عصر ایران- تنگستن یکی از سخت ترین و متراکم ترین فلزات روی زمین است و یک گلوله استاندارد تقریبا هیچ شانسی در برابر یک بلوک جامد از آن ندارد. وقتی یک گلوله معمولی با هسته سربی و روکش مسی به تنگستن برخورد می کند، این گلوله است که می شکند. گلوله هنگام برخورد صاف می شود، تکه تکه می شود یا خرد می شود، در حالی که بلوک تنگستن تقریبا هیچ اثری از ضربه را نشان نمی دهد.

دلیل این موضوع به علم پایه مواد برمی گردد. چگالی تنگستن حدود 1.7 تا 2 برابر بیشتر از سرب است و نقطه ذوب آن نزدیک به 3422 درجه سانتی گراد است، بنابراین در برابر تغییر شکل و همچنین گرمای ناشی از برخورد مقاومت می کند.

در مقایسه، سرب فلزی نرم است که باعث می شود برای باز شدن و پخش شدن در اهداف نرم مناسب باشد اما در برابر چیزی به این سختی تقریبا بی فایده است. حتی گلوله های کالیبر 0.50 هم برای نفوذ در تنگستن جامد دچار مشکل می شوند مگر اینکه به طور خاص به صورت گلوله های زره شکن طراحی شده باشند.

گلوله های زره شکن معادله را تغییر می دهند، زیرا یک هسته از فولاد سخت یا آلیاژ تنگستن داخل پرتابه قرار می دهند. این کار برخورد را به حالت ماده سخت در برابر ماده سخت تبدیل می کند که امکان نفوذ در صفحات نازک تر را فراهم می کند.

گفتنی است؛ تنگستن عنصری فلزی با عدد اتمی ۷۴ و نماد شیمیایی W است که کاربردهای گسترده‌ ای در صنایع مختلف دارد. این عنصر یکی از بالاترین نقطه‌ های ذوب در میان فلزات را داراست و همچنین از مقاومت حرارتی و مکانیکی بسیار بالایی برخوردار است. به همین دلیل تنگستن در صنایع پیشرفته مانند الکترونیک، هوافضا، هسته ای، نظامی و پزشکی مورد استفاده قرار می‌ گیرد.

آلیاژهای تنگستن کاربردهای فراوانی دارند، از جمله در ساخت رشته‌ لامپ‌ رشته‌ای، لامپ‌ پرتو اکس، الکترود جوشکاری تیگ، ابرآلیاژها و حفاظ‌ های تشعشع. سختی و چگالی زیاد تنگستن باعث کاربردهای نظامی هم شده‌ است؛ برای نمونه در ساخت خمپاره‌ های نفوذکننده.