فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

□

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

□

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

□

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

□

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

□

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
واکنش بیرانوند به نامزدی عنوان بهترین بازیکن آسیا معاون وزیر امور خارجه: این جنگ برای ایران جنگ بقاست/ ما در مرحله تغییر مسیر از جهان قدیم به جهان آینده هستیم/ یکی از شروط ایران پایان جنگ ها در منطقه است سخنگوی ارتش: پوشش پدافندی ایران نسبت به دو جنگ تحمیلی گذشته تقویت شده/ آمریکایی‌ها بیش از ۵۰۰ کیلومتر از سواحل ایران فاصله دارند خاخام اسرائیلی: سرقت زیتون فلسطینیان شرعی است لیست قیمت پراید کارکرده مکرون توافق سوختی ترامپ و پوتین را ناکارآمد و اختلاف‌برانگیز خواند هشدار بروجردی: ترامپ از «مادر بمب‌ها» استفاده کند،«پدر موشک‌ها» را به میدان می‌آوریم ابرنفتکش اماراتی در هرمز منفجر شد لفاظی خطرناک علیه ایران به نام "مادر همه بمب ها"  ادعای فرمانده سنتکام: محاصره دریایی ایران همچنان ادامه دارد بازگشت امید و اعتبار؛ حسین انتظامی دبیر کل مجمع رسانه‌ها شد ۱۰۱ حمله عربستان به یمن طی ۲۴ ساعت گذشته سعید لیلاز؛ فؤاد ایزدیِ اصلاح‌طلب؟ اخراج سخنگوی جدید کاخ سفید از سوی ترامپ قلعه‌نویی: هم جوان گرایی کردیم و هم تغییر نسل دادیم اما برخی نمی‌بینند