فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
تصاویر جدید از نیکولاس مادورو در زندان آمریکا (عکس) پیوستن وینگر ۲۰ ساله به استقلال خوزستان خودروی تک‌نسخه آئودی با تپنده ۷۶۰ اسب‌بخاری معرفی شد (+عکس) داروی خوراکی جدید، اثربخشی ایمونوتراپی سرطان را افزایش می‌دهد مرسدس بنز 300؛ خودرویی که به نام صدراعظم آلمان شناخته شد (+عکس) تئاتر موج‌ها در چین؛ اسکله‌ای نیمه‌تمام به یک اثر معماری خیره‌کننده تبدیل شد (+عکس) کوناکری؛ شهری کشیده در دل گینه که رشدش را مدیون جغرافیای خاص است (+عکس) حیوانات جهان را چگونه می بینند؟ تفاوت شگفت انگیز بینایی آن ها با انسان را ببینید کلبه‌ای ۷.۴ متری ؛ برای آرامش و نویسندگی! (+عکس) کاهش جمعیت اتباع خارجی از ۶.۱ میلیون به زیر ۵ میلیون نفر پبل بیچ ۲۰۲۶؛ مجموعه‌ای از خودروهای جذاب در رویداد مشهور خودروهای کلاسیک (+عکس) دوزنبرگ مدل J ؛ خودرویی کمیاب با بدنه‌سازی تاریخی مورفی (+عکس) دی‌توماسو نوا پانترا؛ از ناشناخته ترین پروژه های مارچلو گاندینی افسانه ای (+عکس) خداحافظی با چک‌های رمزدار؛ چک تضمین‌شده جایگزین می‌شود بازسازی متفاوت دو شاهکار کلاسیک BMW با رنگ خاص و کابین چرمی (+عکس)