گلوي عسلويه مي‌سوزد

ايلنا: محیط زیست هیچگاه و در هیچ دولتی چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی اولویت اول کشور نبوده است.

دلسوزان محیط زیست کشور بارها بر غیر سیاسی شدن محیط زیست وحفاظت از آن و ارتباط ندادن آن با رویدادهای سیاسی هشدار داده‌اند. تاریخ محیط زیست کشور نشان داده است که هر گاه آمیختگی این حوزه با سیاست و حتی روابط خاص اجتماعی صورت گرفته است، جز آسیب جبران ناپذیر چیزی عاید آن نشده است.

یکی از مناطقی که به‌رغم هشدارهای کارشناسان در آستانه نابودی قرار دارد منطقه حفاظت شده نايبند شامل خليج نايبند، منطقه حفاظت شده نايبند و جنگل‌هاي حرا (مانگرو) خورهاي عسلويه، بساتين و هاله است.

اين منطقه در 320 كيلومتري جنوب شرقي بندر بوشهر واقع شده و بدون ترديد يكي از زيباترين مناطق ساحلي در طول سواحل خليج فارس به شمار مي‌رود. آثار به جا مانده از بندر تاريخي نايبند و در دماغه نايبند، حاكي از پيشينه تاريخي طولاني منطقه است.

منطقه حفاظت شده نايبند با وسعت 22500 هكتار كه به صورت دماغه مرتفعي در ساحل جنوبي خليج نايبند قرار گرفته، به دليل دارا بودن اكو سيستم كم نظير ارزش‌هاي زيستگاهي براي گونه‌هاي متنوع حيات وحش از جمله: كل وبز، قوچ وميش و حضور گونه‌هاي نادري از قبيل جييروجيرفتي مي‌توان مشاهده كرد.

تحولات صنعت نفت در منطقه عسلويه مرحله تازه‌اي از تخريب طبيعت و محيط زيست را در پي داشته است كه از مهم‌ترين آنها تاسيس منطقه ويژه اقتصادي انرژي پارس جنوبي در سال 1377 است.

عمده‌ترين تاثير اين تاسيسات كه در حاشيه شمال خليج فارس و در 300 كيلومتري مشرق بندر بوشهر واقع است بر مناطق جزر و مدي و اكوسيستم دريايي آن منطقه است. كه تخليه پساب‌ها و مجراي خروجي و آب‌هاي خنك كننده تاسيسات مستقيما وارد محيط زيست شده و باعث بر هم زدن نظم و تعادل اكولوژيك منطقه آبي مي‌شود.

طی سال‌های گذشته تخریب محیط زیست منطقه سرعت بیشتری به خود گرفته و مسئولان هرگونه انتقاد و هشدار را به مسائل سیاسی ارتباط می‌دهند.

نایبند که روزگاری یکی از بکرترین مناطق حاشیه خلیج فارس به شمار می‌رفت امروز با تجاوز آدمی و ورود صنعت به آن در آستانه نابودی قرار دارد. بی گمان عسلویه که از آن به عنوان شاهرگ اقتصاد ایران یاد می‌شود اکنون در زمره آلوده‌ترین مناطق کره خاکی قرار دارد. منطقه‌ای که در بدو ورود، بوی تند گاز و مواد هیدروکربنی در حال سوختن مشعل‌های روشن، شامه آدمی را می‌آزارد.

با گردش چند ساعته در این منطقه تصویری از کارخانه‌های بخار قرن 19اروپا را نیز خواهید دید. تصویری که در پی خاموش روشن شدن‌های گاه و بی‌گاه مشعل‌ها و ورود دودهای سیاه به آسمان منطقه ایجاد می‌شود.

منطقه‌ای که آلودگی آن چندین برابر آلوده‌ترین شهرهای جهان بر آورد شده است و کارگران و مردم بومی دست به دعا از بارش باران هراس دارند. نعمتی که در صورت نزول شدیدترین باران اسیدی را به واسطه وضعیت هوای منطقه رقم خواهد زد.

بی شک توسعه غیر اصولی میدان گازی پارس جنوبی و نادیده گرفتن مسائل زیست محیطی نابودی کامل نایبند را در آینده‌ای نه چندان دور رقم خواهد زد.

وجود بیش از 45 مشعل روشن در فازهای 10 گانه و مجتمع‌های پتروشیمی که علاوه بر دود و بوی گاز، مواد شیمیای بسیار خطرناکی همچون اوره و امونیاک را در آسمان پخش می‌کند توجه هر بیننده‌ای را جلب می‌کند.

با سفر به این منطقه نوار زرد رنگ زیبایی از گوگرد را در کنار جاده و اطراف پالایشگاه مشاهد خواهید کرد که با وزش نسیمی به صورت ذرات معلق در هوا در آمده و توسط شما تنفس خواهد شد.

اگر هوس آب تنی نیز کرده باشید با مراجعه به ساحل خلیج نیلگون فارس چیزی جز آلودگی آبهای ساحلی و ورود پس آبهای بدون تصفیه به خلیج فارس نخواهید دید.

آری خلیج نایبند که زمانی خورها، سواحل شني، درختان حرا، آبسنگ‌هاي مرجاني، لاك پشت‌هاي دريايي، گاو دريايي، دلفين، وال و دستجات پرندگان آبزي و مناظر بكر طبيعي را يك جا در بطن خويش جای داده بود، امروز در مقابل آلودگي‌هاي زيست محيطي ناشي از تكنولوژي‌هاي صنعتي و فعاليت اقتصادي مخرب انسان نفس‌های آخر خود را می‌کشد.