فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۱۶۰۳
تاریخ انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۱۶۰۳
انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵

مارهای چهارپا (+اینفوگرافیک)

مارهای چهارپا (+اینفوگرافیک)
آیا مارها پا داشتند؟ در بدن پیتون ها و بوآها یادگاری عجیبی از دوران باستان وجود دارد که ثابت می کند اجداد آن ها چهارپا بودند.

عصر ایران - آیا تا به حال به این فکر کرده اید که مارها چگونه به شکل امروزی خود درآمده اند؟ مارها همیشه موجوداتی بدون دست و پا نبوده اند. در واقع، طبیعت در بدن برخی از بزرگ ترین مارهای جهان، یعنی خانواده پیتون ها (Pythonidae) و بوآها (Boidae)، یادگاری عجیبی از اجداد چهارپای آن ها به جای گذاشته است: مهمیزهای لگنی (Pelvic Spurs).

مهمیز لگنی چیست؟

اگر به ناحیه نزدیک به دم (شکاف کلواک) مارهای پیتون نگاه کنید، دو ساختار کوچک و ناخن مانند را در دو طرف بدن مشاهده خواهید کرد. این ها «مهمیزهای لگنی» نام دارند. این بخش های کوچک در واقع بقایای خارجی پاهای عقبی هستند که در طول میلیون ها سال تکامل، تحلیل رفته اند.

اما شگفتی اصلی در زیر پوست آن ها نهفته است. در کالبدشناسی این مارها، استخوان های لگنی کوچکی وجود دارند که به هیچ ساختار اسکلتی متصل نیستند و به صورت شناور در میان عضلات باقی مانده اند. این استخوان ها «اندام های وستیجیال» یا بازمانده های ژنتیکی نامیده می شوند؛ بخش هایی از بدن که کاربرد اصلی خود را از دست داده اند اما هنوز حذف نشده اند.

مهمیزهای لگنی مار

شواهد فسیلی: وقتی مارها راه می رفتند

فسیل ها پل ارتباطی ما با گذشته هستند و داستان حذف تدریجی پاها در مارها را تایید می کنند:

نجاش ریونگرینا (Najash rionegrina): این فسیل 95 میلیون ساله که در آرژانتین کشف شد، ماری را نشان می دهد که دارای دو پای عقب کاملا عملکردی و حتی استخوان خاجی (Sacrum) بوده است.

پاچی راچیس (Pachyrhachis): یک مار فسیل شده دریایی که پاهای کوچک اما مشخصی داشت و مرحله میانی تبدیل از مارمولک به مار را به خوبی نشان می دهد.

اینفوگرافیک نشانه هایی که زمانی مارها پا داشته اند

تغییر کاربری: پایی که دیگر برای راه رفتن نیست

تکامل به ندرت چیزی را کاملا دور می اندازد، مگر اینکه راهی برای استفاده مجدد از آن پیدا کند. امروزه مارهای نر از این مهمیزهای کوچک در طول فرآیند جفت گیری استفاده می کنند. آن ها با تکان دادن این مهمیزها روی بدن ماده، محرک های لازم را ایجاد می کنند. این یک نمونه کلاسیک از تغییر کاربری تکاملی است؛ اندامی که روزی برای راه رفتن بود، حالا به یک ابزار تولیدمثل تبدیل شده است.

مارها در طول ده ها میلیون سال پاهای خود را از دست دادند تا با محیط های خاص (مانند سوراخ های زیرزمینی یا لای بوته های متراکم) سازگار شوند، اما «حافظه ژنتیکی» و بقایای فیزیکی آن دوران را همچنان با خود حمل می کنند. تماشای مهمیزهای یک پیتون، تماشای زنده تاریخ تکامل است که مستقیما از عصر دایناسورها به امروز رسیده است.

گردآوری و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
مدیر سابق مرکز ضد تروریستم‌ آمریکا: ایران قبل از جنگ آمریکا و اسرائیل در حال توسعه سلاح هسته‌ای نبود پیام تبریکی متفاوت از سوی ایران به سخنگوی کاخ سفید وال استریت ژورنال: اسرائیل پایگاه نظامی سری در عراق ایجاد کرده بود سقاب اصفهانی: تابستان سخت در پیش است هشدار نیروی دریایی سپاه به آمریکا نتایج لیگ‌های اروپایی؛ پیروزی قاطع اینتر و تداوم کورس قهرمانی سیتی خنثی سازی 185 فروند موشک در جنگ توسط پلیس واریز مرحله اول اعتبار «کارت امید مادر» برای متولدین ۱۴۰۵ انتشار پیش‌نویس نرخ‌نامه جدید وزارت نیرو؛ تعرفه آب زیرزمینی ارزان‌تر از آب سطحی جلوگیری از بیکاری ۷۱۵ کارگر کارخانه‌ای در شاهرود با مداخله دستگاه قضا فرماندار: صدای انفجار امشب در قصرشیرین مربوط به مهمات عمل نکرده حملات جنگ تحمیلی سوم بود قرعه‌کشی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷؛ ایران با چین و سوریه هم‌گروه شد پوتین: پیشنهاد مسکو برای خارج کردن اورانیوم غنی‌شده ایران روی میز است سناتور آمریکایی: دولت آمریکا درباره هزینه درگیری‌ها در خاورمیانه دروغ می‌گوید هلیکوپریون؛ راز فکی که 100 سال پنهان بود/ مکانیسمی عجیب که هنوز هم محل شک است (+اینفوگرافیک)