فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۶۰۷۸
تاریخ انتشار: ۱۰:۱۷ - ۰۶-۰۳-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۶۰۷۸
انتشار: ۱۰:۱۷ - ۰۶-۰۳-۱۴۰۵

تنگه هرمز؛ برگ برنده‌ای که تاریخ انقضا دارد

بنی اسدی
تنگه هرمز صرفاً یک گذرگاه دریایی نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین نقاط اثرگذار بر امنیت انرژی جهان به شمار می‌رود و هرگونه تحول در آن، بازتابی مستقیم در اقتصاد و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی دارد.

محمد حسین بنی‌اسدی

خبرآنلاین 

به عقیده بنده تنگه هرمز کارتی مهم و راهبردی در اختیار جمهوری اسلامی ایران قرار داده است؛ کارتی که البته تاریخ انقضا دارد و نمی‌توان بدون برنامه‌ریزی و صرفاً بر پایه هیجان سیاسی از آن استفاده کرد.

هنر سیاست‌ورزی و مدیریت راهبردی در این است که بتوان از چنین ظرفیت ژئوپلیتیکی، به‌موقع، هوشمندانه و در جهت تأمین منافع ملی استفاده کرد و اجازه نداد این فرصت ارزشمند از بین برود یا اصطلاحاً بسوزد. تنگه هرمز صرفاً یک گذرگاه دریایی نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین نقاط اثرگذار بر امنیت انرژی جهان به شمار می‌رود و هرگونه تحول در آن، بازتابی مستقیم در اقتصاد و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی دارد. از همین رو، نحوه مواجهه ایران با این مسئله، نیازمند دقت، خویشتنداری و در عین حال ابتکار عمل سیاسی است.

در چنین شرایطی، ایران باید تلاش کند این ظرفیت را نه صرفاً در قالب ابزار فشار، بلکه در چهارچوب یک طرح بزرگ‌تر منطقه‌ای تعریف کند؛ طرحی که بتواند موقعیت ایران را به‌عنوان یکی از ارکان اصلی ثبات و امنیت منطقه تثبیت کند. به همین دلیل، نکته دوم و اساسی این است که از طریق پاکستان ــ فارغ از میانجیگری‌ای که این کشور میان ایران و آمریکا انجام می‌دهد ــ باید یک ابتکار منطقه‌ای را دنبال کرد. ما نیازمند یک طرح مشخص و قابل ارائه هستیم؛ طرحی که از مسیر پاکستان، نه لزوماً با آمریکا، بلکه با چین، عربستان سعودی و دیگر کشورهای منطقه مطرح شود و این پیام را منتقل کند که هیچ نظم پایدار، هیچ همکاری اقتصادی گسترده و هیچ سازوکار امنیتی بلندمدتی در منطقه، بدون حضور و مشارکت فعال ایران امکان‌پذیر نخواهد بود.

این مسئله از آن جهت اهمیت دارد که برخی کشورهای منطقه هنوز با نگاه‌های احساسی و کوتاه‌مدت به تحولات می‌نگرند. موضع‌گیری‌های برخی کشورهای کوچک منطقه، مانند امارات، بیش از آنکه مبتنی بر واقع‌بینی ژئوپلیتیکی باشد، متأثر از فضای هیجانی و رقابت‌های مقطعی است و طبیعتاً چنین رویکردی راه به جایی نخواهد برد. در مقابل، به نظر می‌رسد عربستان سعودی در مقطع فعلی، رویکردی عاقلانه‌تر و واقع‌بینانه‌تر در پیش گرفته و بیش از گذشته به ضرورت ثبات منطقه و کاهش تنش‌ها توجه نشان می‌دهد؛ هرچند بحرین و امارات هنوز فاصله محسوسی با چنین رویکردی دارند.

در مجموع، پیشنهاد اصلی باید بر پایه شکل‌گیری یک طرح همکاری گسترده منطقه‌ای با حضور فعال و تعیین‌کننده ایران استوار باشد؛ طرحی که هم جایگاه ایران را در معادلات منطقه‌ای تثبیت کند و هم بتواند بخشی از حساسیت‌ها و نگرانی‌های موجود در میان کشورهای منطقه را کاهش دهد. بدون تردید، آینده منطقه نه از مسیر حذف بازیگران اصلی، بلکه از مسیر مشارکت، موازنه و همکاری جمعی شکل خواهد گرفت.

* سرکنسول پیشین ایران در لاهور

ارسال به دوستان
captcha
«پِرو» روابط دیپلماتیکش با ایران را قطع کرد محققان: برای کنترل فشار خون خود، آخر هفته‌ها این مقدار بخوابید ذوب حجم عظیم یخ در اورست؛ تاثیر غیرمنتظره ادرار کوهنوردان بر بلندترین قله دنیا کاهش خطر نقایص مادرزادی نوزاد با مصرف کافی ویتامین B۱۲ در والدین آیا پاک‌کننده‌های معطر، هوای خانه را آلوده می‌کنند؟ برای جذب بهتر منیزیم چه بخوریم؟ چرا کلاچ خودرو بوی سوختگی می‌دهد؟ این نشانه را جدی بگیرید «حکیم نورمحمود» پزشک یهودی دربار ناصرالدین شاه در میان اعضای خانواده (عکس) چرا جهان وجود دارد؟ سفری از بیگ‌بنگ و خلأ کوانتومی تا عجیب‌ترین مرز علم: خود وجود تولید برق از الماس / کشفی که یک باور صدساله را شکست پژو؛ وقتی اختلاف خانوادگی امپراتوری خودروسازی را ۲ تکه کرد(+عکس) یک دختر ایرانی در کنار یک دختر اروپایی در دوره ناصرالدین شاه (عکس) بزرگترین شرکای صادراتی کانادا در نیمه اول سال ۲۰۲۶ (+ اینفوگرافیک) ریاضیات را اختراع کرده‌ایم یا کشف؟ زبانی که شاید پیش از ما در جهان وجود داشته است امیل چوران؛ فیلسوفی که دربارۀ «پوچی، شکست و بی‌خوابی» می‌اندیشید