هنر معماری ؛ بازسازی لوکس ترین سرویس بهداشتی عمومی لندن! (+تصاویر)

عصر ایران - وقتی صحبت از زیرساخت های شهری و سرویس های بهداشتی عمومی می شود، کمتر کسی به یاد هنر مدرن، کاشی های سفارشی و معماری سطح بالا می افتد. اما شورای شهر وست مینستر لندن با همکاری استودیوی معماری مشهور Hugh Broughton Architects، این دیدگاه را کاملا تغییر داده است.

در یک پروژه جاه طلبانه، سرویس های بهداشتی عمومی دو ایستگاه مترو نمادین لندن یعنی پیکادیلی سیرکس (Piccadilly Circus) و گرین پارک (Green Park) که تنها یک ایستگاه در خط پیکادیلی با هم فاصله دارند، بازسازی و بازگشایی شده اند. این دو نقطه، دروازه ورود به مشهورترین جاذبه های لندن از جمله سوهو، تئاترهای وست اند، میفر، و هتل ها و رستوران های مجللی چون «ریتز» و «فورتنوم اند میسون» هستند و سالانه میلیون ها شهروند و گردشگر از آن ها استفاده می کنند.

امضای طراحی؛ «آبی وست مینستر» و طلا

این دو پروژه، فاز جدیدی از برنامه ارتقای زیرساخت های شهری لندن هستند که پیش از این در مناطقی چون امبانکمنت و خیابان پارلمان نیز اجرا شده بود. در تمام این سایت ها، یک زبان طراحی منحصر به فرد و بلافاصله قابل شناسایی به چشم می خورد:

کاشی های اختصاصی «آبی وست مینستر» با پایان کار بسیار باکیفیت.

کابین های طلایی رنگ که به امضای لوکس این مجموعه تبدیل شده اند.

فراتر از زیبایی؛ امنیت، دسترسی پذیری و برابری جنسیتی

این بازسازی ها صرفا یک تغییر ظاهری نیستند، بلکه استانداردهای جدیدی از طراحی فراگیر و ایمن را ارائه می دهند:

فضای بزرگتر و امکانات مدرن: این طرح ها از اولین اجراکنندگان مقررات جدید ساختمانی هستند که فضای کابین ها را بسیار بزرگتر کرده، امکانات تعویض پوشک نوزاد و سینک هایی با ارتفاع کمتر برای کودکان را در نظر گرفته اند.

امنیت هوشمندانه: پلان ها به گونه ای طراحی شده اند که هیچ گوشه تاریک یا کور در فضا باقی نماند و دید باز محیط، امنیت فضا را تضمین کند.

برابری جنسیتی و دسترسی: در ایستگاه گرین پارک، فضای قدیمی که بیشتر مردانه بود کاملا بازطراحی شده تا توازن جنسیتی عادلانه ای برقرار شود. همچنین یک سرویس بهداشتی ویژه ویلچر برای آینده ای که ایستگاه کاملا دسترس پذیر شود، تعبیه شده است.

ایستگاه پیکادیلی سیرکس؛ ستون های صورتی و پدیده های دیجیتال

طراحی در ایستگاه پیکادیلی به دلیل ساختار هندسی شعاعی و ستون های فولادی متراکم نگهدارنده خیابان های بالا، چالش بزرگی برای معماران بود. پیش از این، فضاهای مردانه و زنانه در دو سمت مخالف سالن بلیط فروشی بودند، اما اکنون در یک پیکربندی واحد و خوش آمدگو تجمیع شده اند.

ستون های ساختاری معلق در این فضا به رنگ صورتی زنده رنگ آمیزی شده اند که با آثار هنری جیمز لمبرت هماهنگی دارند. اثر هنری لمبرت در این ایستگاه، ادای احترامی به انرژی و تاریخچه این منطقه است:

آنتروس: مجسمه مرکزی میدان پیکادیلی (که اغلب به اشتباه اروس نامیده می شود) خدای عشق متقابل است که تیر او موتیف اصلی طراحی است.

خطوط انرژی آرت دکو: یادآور معماری دهه 1930 منطقه و بازتابی از ریتم، اجرا و شادی تئاترها و سینماهای وست اند است.

فرم های پیکسلی: الگوهای دات ماتریس و پیکسلی، به بیلبوردهای دیجیتال و نورانی مشهور میدان پیکادیلی اشاره دارند که بیش از یک قرن است خط افق لندن را تعریف می کنند.

ایستگاه گرین پارک؛ از سنت چای عصرانه تا نرگس های بهاری

آثار هنری جیمز لمبرت در ایستگاه گرین پارک، لایه های هویتی یکی از بااصالت ترین محله های لندن را به تصویر می کشد:

شیرها روی ماشین های اسباب بازی: ارجاعی به مجسمه های بالای دروازه های کانادا در نزدیکی پارک.

موتیف چنگال: ادای احترام به فرهنگ چای عصرانه در هتل ها و کافه های مجلل منطقه.

حلقه های زرد: اشاره به تجارت جواهرات لوکس در خیابان های اطراف.

نگهبانان با چتر: یادآور دربان های هتل های بزرگ و سنتی مجاور.

ستاره های پراکنده: در واقع گل های نرگسی هستند که هر بهار، فرش زرد رنگی را در گرین پارک خلق می کنند.

تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور

کشف محدوده طلایی؛ خواب کمتر و بیشتر از چه ساعتی موجب پیری می‌شود؟

بیشتر بخوانید:

معماری ورودی ایستگاه مترو فُستریتوس (+تصاویر)

تماشاخانه

مخوف‌ترین قاتلان سریالی/ یک میلیون قتل در یک سال

اینترنت پرو یا VPN دولتی ؟! چرا راستش را به مردم نمی‌گویید ؟ قیمت در بازار سیاه ، ۶۰ میلیون ؟ (فیلم)

فیلم های دیگر