عصرایران- مثلث برمودا منطقهای در غرب اقیانوس اطلس شمالی است که دهههاست به دلیل ناپدید شدن تعدادی کشتی و هواپیما شهرتی افسانهای پیدا کرده است. برخی این منطقه را یکی از بزرگترین معماهای جهان میدانند و برخی دیگر معتقدند بسیاری از داستانهای پیرامون آن حاصل بزرگنمایی رسانهای و روایتهای عامهپسند است. با این حال، تعدادی از حوادث رخداده در این محدوده همچنان مورد توجه محققان و علاقهمندان به اسرار جهان قرار دارند.
مثلث برمودا که گاهی از آن با عنوان «مثلث شیطان» نیز یاد میشود، منطقهای فرضی میان جزیره برمودا، سواحل فلوریدا و پورتوریکو است. برآورد میشود مساحت این محدوده بین ۱.۳ تا ۳.۹ میلیون کیلومتر مربع باشد.
نکته جالب این است که این منطقه یکی از پرترددترین مسیرهای دریایی و هوایی جهان به شمار میرود و روزانه تعداد زیادی کشتی و هواپیما از آن عبور میکنند.
شهرت جهانی مثلث برمودا تا حد زیادی به حادثه مشهور «پرواز ۱۹» در سال ۱۹۴۵ بازمیگردد. در این مأموریت آموزشی، پنج هواپیمای بمبافکن نیروی دریایی آمریکا پس از گزارش مشکلات ناوبری، ارتباط خود را با برج مراقبت از دست دادند و هرگز بازنگشتند.
در ادامه، هواپیمای اعزامشده برای عملیات جستوجو نیز ناپدید شد. با وجود تحقیقات گسترده، علت دقیق این حادثه هرگز به طور کامل مشخص نشد و پرونده آن همچنان یکی از مشهورترین معماهای هوانوردی جهان محسوب میشود.
برخی روایتها و گزارشهای منتشرشده درباره پرواز ۱۹ به مشاهده شرایط غیرعادی در سطح دریا اشاره میکنند؛ پدیدهای که گاهی با عنوان «آبهای سفید» توصیف شده است.
اگرچه پژوهشگران درباره ارتباط این پدیده با ناپدید شدن هواپیماها اتفاق نظر ندارند، اما چنین گزارشهایی در شکلگیری شهرت اسرارآمیز مثلث برمودا نقش مهمی داشتهاند.
در ژانویه ۱۹۴۹، هواپیمای مسافربری استار آریل در مسیر برمودا به جامائیکا پرواز میکرد که ناگهان ارتباط آن قطع شد. شرایط جوی در آن زمان مطلوب گزارش شده بود و هیچ پیام اضطراری نیز از خدمه دریافت نشد.
عملیات جستوجوی گسترده نتیجهای در بر نداشت و هیچ اثری از هواپیما یا سرنشینان آن پیدا نشد.
کشتی عظیم Marine Sulphur Queen که برای حمل گوگرد مذاب طراحی شده بود، در سال ۱۹۶۳ پس از ارسال یک پیام رادیویی عادی ناپدید شد.
جستوجوهای بعدی تنها به کشف چند قطعه پراکنده از تجهیزات کشتی منجر شد. هرچند برخی کارشناسان بعدها احتمال مشکلات فنی و ساختاری را مطرح کردند، اما سرنوشت دقیق این کشتی همچنان نامشخص باقی مانده است.
یکی از مرموزترین حوادث دریایی تاریخ آمریکا در سال ۱۹۱۸ رخ داد؛ زمانی که کشتی عظیم USS Cyclops با بیش از ۳۰۰ سرنشین و خدمه ناپدید شد.
این کشتی بدون ارسال پیام اضطراری و بدون بهجا گذاشتن هیچ اثری از مسیر خود ناپدید شد و هنوز هم یکی از بزرگترین خسارتهای غیرجنگی تاریخ نیروی دریایی آمریکا به شمار میرود.
در سال ۱۹۴۱ کشتی نرئوس با ۶۱ خدمه در مسیر اقیانوس اطلس ناپدید شد. هیچ پیام کمکی از این کشتی دریافت نشد و هیچ لاشهای نیز پیدا نشد.
این حادثه زمانی عجیبتر شد که مشخص گردید کشتی خواهر آن نیز در شرایطی مشابه ناپدید شده است.
چند ماه پیش از ناپدید شدن نرئوس، کشتی پروتئوس نیز با دهها خدمه و محموله سنگ معدن بوکسیت مفقود شده بود.
به این ترتیب سه کشتی همخانواده شامل سایکلوپ، پروتئوس و نرئوس در فاصلهای نهچندان طولانی ناپدید شدند؛ موضوعی که هنوز در میان پژوهشگران مورد بحث است.
در طول دهههای گذشته فرضیههای متعددی برای توضیح حوادث مثلث برمودا مطرح شدهاند. برخی نویسندگان از وجود بقایای تمدن افسانهای آتلانتیس در اعماق اقیانوس سخن گفتهاند و معتقدند فناوری ناشناخته این تمدن میتواند بر تجهیزات ناوبری تأثیر بگذارد.
نظریههایی درباره موجودات فرازمینی، شکافهای زمانی، میدانهای انرژی ناشناخته و حتی سفر در زمان نیز مطرح شدهاند. با این حال تاکنون هیچ مدرک علمی معتبری برای اثبات این فرضیات ارائه نشده است و بیشتر آنها در حوزه افسانهها و داستانهای رازآلود قرار میگیرند.
دانشمندان معتقدند بسیاری از حوادث منتسب به مثلث برمودا را میتوان با عوامل طبیعی توضیح داد. جریان قدرتمند گلف استریم قادر است بقایای کشتیها و هواپیماها را به سرعت جابهجا کند و یافتن آنها را دشوار سازد.
همچنین وقوع طوفانهای ناگهانی، تغییرات سریع آبوهوا، امواج عظیم اقیانوسی، خطاهای انسانی و عمق بسیار زیاد برخی نقاط اقیانوس از جمله عواملی هستند که میتوانند در بروز حوادث نقش داشته باشند.
برخی پژوهشگران نیز احتمال دادهاند آزاد شدن گاز متان از بستر اقیانوس در شرایط خاص بتواند بر شناوری کشتیها تأثیر بگذارد؛ هرچند این فرضیه تاکنون به عنوان علت قطعی هیچیک از حوادث مشهور مثلث برمودا تأیید نشده است.
برخی دریانوردان و خلبانان در گذشته از رفتار غیرمعمول قطبنما در بخشهایی از اقیانوس اطلس گزارش دادهاند. دانشمندان این موضوع را به تفاوت میان شمال واقعی و شمال مغناطیسی نسبت میدهند.
برخلاف تصور رایج، شرکتهای بیمه بینالمللی معمولاً عبور از مثلث برمودا را خطرناکتر از بسیاری از مسیرهای دریایی پرتردد جهان ارزیابی نمیکنند.
بسیاری از کارشناسان معتقدند حجم بالای ترافیک دریایی و هوایی در این منطقه، یکی از دلایل اصلی تعداد نسبتاً زیاد گزارشهای حادثه است.
نام مثلث برمودا در فهرست خطرناکترین مناطق دریانوردی جهان بهطور ویژه جایگاه منحصربهفردی ندارد و بسیاری از مناطق دیگر جهان از نظر آماری شرایط دشوارتری برای دریانوردی دارند.
کریستف کلمب در سفر نخست خود به قاره آمریکا از مشاهده پدیدههای غیرمعمولی مانند تغییر رفتار قطبنما و مشاهده نوری ناشناخته در افق گزارش کرده بود؛ موضوعی که بعدها به داستانهای مربوط به مثلث برمودا پیوند خورد.
پژوهشگران مجموعهای از عوامل مانند شرایط متغیر جوی، خطاهای ناوبری، جریانهای اقیانوسی و خطای انسانی را از مهمترین دلایل احتمالی حوادث این منطقه میدانند.
این نظریه یکی از مشهورترین افسانههای مرتبط با مثلث برموداست، اما تاکنون هیچ مدرک علمی معتبری برای تأیید آن ارائه نشده است.
خیر. عمق بسیار زیاد بخشهایی از اقیانوس اطلس و شرایط پیچیده جریانهای دریایی باعث شده است برخی از بقایای حوادث تاریخی هرگز پیدا نشوند.
بسیاری از مطالعات و بررسیهای آماری نشان میدهند که نرخ حوادث در این منطقه لزوماً بیشتر از سایر مسیرهای پرتردد دریایی و هوایی جهان نیست، هرچند برخی پروندههای تاریخی همچنان بدون پاسخ قطعی باقی ماندهاند.