عصر ایران ؛ علی نجومی ــ آوازه محله عودلاجان تهران تنها میان تهرانیها نپیچیده است. عودلاجان یکی از محلههای اصلی تهران قدیم بود و تا پیش از ساخت حصار ناصری، از اعیاننشینترین مناطق تهران به شمار میرفت.
در سال ۱۳۵۶، شهرداری تهران در قالب طرحی برای نوسازی شهری، تصمیم به تخریب بخشی از بافت تاریخی عودلاجان گرفت. فرامرز اصلانی در اعتراض به این اقدام، کنسرتی در عودلاجان برگزار کرد؛ کنسرتی که نقش مهمی در شناختهشدن او میان مردم داشت و نامش را بر سر زبانها انداخت.
پادکست را اینجا بشنوید
فرامرز اصلانی در تیرماه سال ۱۳۲۴ در خیابان پاستور تهران متولد شد و دوران کودکی و نوجوانی خود را در محله امیریه گذراند. او در خانوادهای بزرگ شد که چهرههای سرشناس موسیقی به آن رفتوآمد داشتند. پرویز یاحقی، بنان و علی تجویدی از جمله هنرمندانی بودند که حضورشان در این محیط، تأثیر زیادی بر شکلگیری علاقه اصلانی به موسیقی داشت. با این حال، او در دوران نوجوانی موسیقی را بیشتر به عنوان فعالیتی جانبی و سرگرمی دنبال میکرد.
پس از دریافت دیپلم، اصلانی برای ادامه تحصیل در رشته روزنامهنگاری به انگلستان رفت و پس از آن نیز چند سال در آمریکا زندگی کرد. او در سال ۱۳۵۴ به ایران بازگشت و فعالیت حرفهای خود را در روزنامه انگلیسیزبان «تهران ژورنال»، متعلق به مؤسسه اطلاعات، آغاز کرد.
در همین دوران، مسیر فعالیت موسیقایی او نیز جدیتر شد. یکی از اتفاقات مهم در زندگی هنری اصلانی، شبی بود که به عنوان مهمان پری زنگنه، تصنیف «آهوی وحشی» را اجرا کرد. اجرای او مورد توجه یکی از مسئولان شرکت معتبر موسیقی CBS Records قرار گرفت و این آشنایی در نهایت به انتشار نخستین آلبوم موسیقی او انجامید.
اصلانی در طول فعالیت هنری خود آثار ماندگاری خلق کرد که برخی از آنها با شعر و آهنگ خودش و برخی دیگر بر اساس اشعار شاعران کلاسیک ایران، از جمله حافظ، ساخته شده بودند. «اگر یه روز»، «دل اسیره»، «دیوار»، «پرستوهای خسته»، «یارم کو» و «با مدعی مگویید» از جمله آثار او هستند.
قطعاتی که در این پادکست آمده را اینجا کامل بشنوید
«آهوی وحشی»، «زلف آشفته»، «زمستی هلاک» و «یاری اندر کس نمیبینم» نیز از جمله آثار شناختهشدهای هستند که جایگاه ویژهای در میان مخاطبان موسیقی او پیدا کردند.
فرامرز اصلانی دو دختر به نامهای فدرا و رکسانا داشت که هر دو در زمینه موسیقی فعالیت میکنند.
او در اواسط اسفندماه سال ۱۴۰۲ از ابتلای خود به بیماری سرطان خبر داد. اصلانی حدود یک ماه بعد، در بیمارستانی در ایالت مریلند آمریکا درگذشت.
فرامرز اصلانی از هنرمندانی بود که روزنامهنگاری و موسیقی را همزمان دنبال کرد و با تلفیق ترانههای شخصی و اشعار کلاسیک فارسی، سبک و هویت مشخصی در موسیقی خود به وجود آورد. آثار او همچنان در میان علاقهمندان موسیقی فارسی شنیده میشوند.