فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۸۶۶۳۸
تاریخ انتشار: ۱۰:۲۱ - ۰۲-۰۶-۱۴۰۵
کد ۱۱۸۶۶۳۸
انتشار: ۱۰:۲۱ - ۰۲-۰۶-۱۴۰۵

شاعر منحنی ها در دنیای معماری مدرن (+تصاویر)

2
نیمایر در سال 1907 در ریودوژانیرو برزیل متولد شد و پس از تحصیل در مدرسه ملی هنرهای زیبا، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد.

عصر ایران- اسکار نیمایر (1907-2012) یکی از تاثیرگذارترین معماران قرن بیستم بود؛ هنرمندی که توانست بتن، یکی از سخت و صنعتی ترین مصالح ساختمانی، را به زبانی شاعرانه و سیال در معماری تبدیل کند. او با خطوط منحنی، فرم های جسورانه و نگاه متفاوت خود به فضا، چهره معماری مدرن را تغییر داد و نامش را در تاریخ معماری جهان ماندگار کرد.

نیمایر در سال 1907 در ریودوژانیرو برزیل متولد شد و پس از تحصیل در مدرسه ملی هنرهای زیبا، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. او در جوانی تحت تاثیر معمار بزرگ برزیلی، لوسیو کاستا قرار گرفت و در پروژه های مهمی از جمله طراحی ساختمان وزارت آموزش و بهداشت برزیل همکاری کرد؛ پروژه ای که با حضور مشاورانی مانند Le Corbusier، مسیر معماری مدرن برزیل را شکل داد.

شهرت جهانی نیمایر با طراحی مجموعه ساختمان های مدنی در پایتخت جدید برزیل، برازیلیا، به اوج رسید. او در کنار لوسیو کاستا، مجموعه ای از بناهای نمادین را خلق کرد که در آن ها بتن مسلح از یک عنصر سازه ای ساده به مجسمه هایی معماری تبدیل شد. ساختمان کنگره ملی، کلیسای جامع برازیلیا و کاخ های دولتی این شهر، از برجسته ترین آثار او هستند.

ویژگی اصلی معماری نیمایر استفاده از منحنی های نرم و فرم های آزاد بود. او برخلاف بسیاری از معماران مدرن که بر خطوط مستقیم و عملکردگرایی تاکید داشتند، باور داشت معماری باید با طبیعت، احساسات انسانی و زیبایی پیوند داشته باشد. خودش بارها تاکید می کرد که خطوط منحنی را از طبیعت، کوه ها، رودخانه ها و بدن انسان الهام گرفته است.

در طول بیش از 70 سال فعالیت حرفه ای، نیمایر صدها پروژه در برزیل و کشورهای مختلف جهان طراحی کرد. از دیگر آثار مهم او می توان به موزه هنر معاصر نیتروی در برزیل و مقر سازمان ملل متحد در نیویورک اشاره کرد که در طراحی آن با معماران دیگر همکاری داشت.

اسکار نیمایر در سال 1988 جایزه معتبر پریتزکر را دریافت کرد؛ جایزه ای که از آن به عنوان نوبل معماری یاد می شود. او تا سال های پایانی زندگی به طراحی و فعالیت فکری ادامه داد و در 104 سالگی درگذشت.

میراث نیمایر تنها مجموعه ای از ساختمان های مشهور نیست؛ او نشان داد که بتن می تواند فراتر از یک ماده سرد و صنعتی باشد و با فرم، نور و تخیل، به اثری زنده و احساسی تبدیل شود. به همین دلیل بسیاری او را «معماری می دانند که به بتن احساس بخشید».

تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی

ارسال به دوستان
captcha
علیرضا بیرانوند؛ به چه درد نظام وظیفه و خدمت سربازی می‌خورَد؟ رئیس دانشگاه علوم‌ پزشکی شهید بهشتی: ۲۵ درصد ظرفیت تخت‌های بیمارستانی خالی است آخرین وضعیت بازار رمزارزها در جهان/پازلی مرموز از بیت‌کوین منتشر شد دادگستری تهران: تعقیب عاملان شهادت رهبر شهید انقلاب در اولویت قرار دارد قیمت گندم به دلیل اختلال در صادرات روسیه و اوکراین رکورد زد معماری جالب بدون مرکز در چین؛ میدان فرهنگی شنژن (+عکس) رشد تقاضا برای پول نقد در اروپا به دلیل نگرانی از جنگ و حملات سایبری الزیدی: ۳۰ سپتامبر پایان حضور نیروهای ائتلاف در عراق را اعلام می‌کنیم شاهکار پست‌مدرن آراتا ایسوزاکی؛ سازه ای که انگار با لگو ساخته شده است (+عکس) کشف محموله ۲۰ میلیاردی مرغ قاچاق/ انهدام باند سرقت ۷ کیلویی شمش طلا فولکس‌واگن نوآ؛ اتاق نشیمن متحرک آلمانی (+عکس) روایت یک جامعه‌شناس از پرونده پژمان جمشیدی/ چرا در پرونده‌های آزار جنسی، زن متهم می‌شود؟ حمله به یک نفتکش در سواحل عربستان کشف 3 هزار قرص متادون و ترامادول از یک عطاری در تهران جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران؛ همه چیز به رفتار چین بستگی دارد