«شیشیگا» چگونه به یک اسطوره تبدیل شد؟ (+تصاویر)

نام «شیشیگا» نیز به بخشی از هویت این کامیون تبدیل شد. درباره منشا این لقب روایت های مختلفی وجود دارد؛ یکی از توضیحات، شباهت آوایی آن با عدد 66 است و روایت دیگری آن را به موجودی افسانه ای در فرهنگ عامه روسیه نسبت می دهد.

عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - میان خودروهای آفرود دوران شوروی، کمتر مدلی به اندازه GAZ-66 توانسته است به یک نام افسانه ای تبدیل شود. این کامیون 4×4 که در میان مردم با نام «شیشیگا» شناخته می شد، برای سال ها یکی از مهم ترین خودروهای باری ارتش شوروی بود و به دلیل ساختار ساده، استحکام بالا و توانایی عبور از مسیرهای دشوار شهرت پیدا کرد.

GAZ-66 در کارخانه خودروسازی گورکی توسعه یافت و تولید آن از سال 1964 آغاز شد. این کامیون در واقع برای جایگزینی GAZ-63 طراحی شده بود؛ خودرویی که با وجود توانایی مناسب در مسیرهای خارج از جاده، مشکلاتی از جمله تمایل بیشتر به واژگونی داشت. مهندسان GAZ-66 تلاش کردند با طراحی جدید و پایین آوردن مرکز ثقل، این مشکل را برطرف کنند.

یکی از ویژگی های مهم GAZ-66، آرایش کابین روی موتور بود که امکان استفاده بهتر از ابعاد خودرو و ایجاد تعادل مناسب میان محورها را فراهم می کرد. این کامیون با ظرفیت حمل حدود 2 تن ساخته شد و از موتور 8 سیلندر بنزینی بهره می برد. گیربکس 4 سرعته دستی و سامانه چهارچرخ محرک نیز از اجزای اصلی آن بودند.

اما بخش مهمی از شهرت «شیشیگا» به قابلیت های آفرود آن بازمی گشت. برخی نسخه های GAZ-66 به سامانه تنظیم مرکزی فشار باد لاستیک ها مجهز بودند؛ قابلیتی که به راننده اجازه می داد متناسب با شرایط مسیر، فشار لاستیک ها را تغییر دهد و توانایی خودرو در عبور از زمین های نرم و ناهموار را افزایش دهد. وینچ و دیفرانسیل های خودقفل شونده نیز در برخی پیکربندی ها به قابلیت های آن اضافه می شدند.

سادگی ساختار، یکی دیگر از دلایل محبوبیت این کامیون بود. GAZ-66 در محیط هایی طراحی شده بود که دسترسی به تجهیزات تعمیرگاهی و قطعات پیچیده همیشه امکان پذیر نبود. به همین دلیل، دوام و قابلیت تعمیرپذیری در شرایط سخت اهمیت زیادی داشت.

این خودرو تنها در ارتش استفاده نشد. مدل های مختلف آن در بخش های کشاورزی، خدمات شهری، امداد و بسیاری از فعالیت های غیرنظامی نیز به کار گرفته شدند. برخی نسخه ها با بدنه های تخصصی یا تجهیزات ویژه ساخته شدند و همین تنوع باعث شد GAZ-66 برای دهه ها در مناطق مختلف اتحاد جماهیر شوروی و پس از آن نیز مورد استفاده قرار گیرد.

تولید GAZ-66 نزدیک به 3 دهه ادامه یافت و سرانجام در سال 1999 متوقف شد. پس از آن، GAZ-3308 به عنوان جانشین این کامیون وارد میدان شد. با این حال، پایان تولید نتوانست به حضور «شیشیگا» در جاده ها و مسیرهای خارج از جاده پایان دهد. تعداد بسیار زیادی از این خودروها در طول سال های تولید ساخته شدند و نمونه های آن همچنان در کشورهای مختلف دیده می شوند.

GAZ-66 شاید از نظر فناوری با خودروهای آفرود امروزی قابل مقایسه نباشد، اما فلسفه طراحی آن همچنان جذاب است: یک کامیون چهارچرخ محرک، ساده، مقاوم و آماده برای کار در شرایطی که جاده عملا وجود ندارد. همین ویژگی هاست که باعث شده «شیشیگا» از یک کامیون نظامی قدیمی فراتر برود و به یکی از نمادهای ماندگار خودروهای آفرود شوروی تبدیل شود.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

محسن رضایی: اشراف کامل رهبری بر مسائل مختلف، عامل سرافرازی کشور است

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل