قطع درختان کهن‌سال به بهانه‌ مبارزه با خرافه‌پرستي

مدير کل دفتر ثبت آثار فرهنگي ـ تاريخي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري معتقد است: ارزش ميراث طبيعي بيش‌تر از ميراث کالبدي است.

به گزارش ايسنا، حسينعلي وکيل گفت: اگر ميراث طبيعي از بين برود، ديگر قابل احيا نيست؛ ولي ميراث کالبدي را به نوعي مي‌توان احيا کرد. آيين‌ها، رسوم و حتا ميراث ناملموس نيز در صورت از بين رفتن قابل احيا هستند، ولي ميراث طبيعي با حيات يک گياه سر و کار دارد و قابل بازگشت نيست.

وي با اشاره به برخي اقدامات نامناسب در اين حوزه، گفت: متأسفانه برخي افراد به بهانه‌ي مبارزه با خرافه‌پرستي، درختان کهن‌سال را قطع مي‌کنند، چون مي‌گويند مردم طبق خرافه‌ها به درختان کهن‌سال که معمولا کنار امامزاده‌ها يا مکان‌هاي خاص روييده‌اند، احترام مي‌گذارند.

او يکي از نقاط مثبت حفظ ميراث طبيعي را مورد احترام بودن آن‌ها توسط مردم دانست و بيان کرد: وقتي کنار يک درخت 600 ساله‌ مي‌ايستيم، آن درخت بزرگ‌ترين ذخيره‌ي ژنتيکي ماست، چون سرما، گرما، سيل و هر نوع حادثه‌اي را به خود ديده و هنوز روي پاست. اين ژن، يک‌چيز کم‌نظير است و نمي‌توان يک‌روزه آن را به‌دست آورد. اگر بناست اين ژن به‌دست آيد، بايد امروز درخت را بکاريم، تا بعد از گذشت 600 سال، اگر پابرجا بود، ژن آن را داشته باشيم. اين ژن بعد از نابودي درخت به هيچ عنوان قابل بازگشت نيست، به همين دليل، سرمايه‌ي ميراث طبيعي ما محسوب مي‌شود.

وکيل ادامه داد: امروز شخصي در گيلان پيدا شده که مي‌گويد، چون اين درخت 600 ساله مورد احترام مردم است، اين يک خرافه‌پرستي است و بايد نابود شود. به جاي اين‌که از درخت به‌عنوان يک سرمايه استفاده کنند، اين ميراث طبيعي را اين‌گونه از بين مي‌برند.

وي با اشاره به بحث آيين‌نامه‌ي حفاظت از ميراث طبيعي، تأکيد کرد: بايد از اين سرمايه‌ها استفاده و آن‌ها را حفظ کنيم.