فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۹۳۸۹۹
تاریخ انتشار: ۱۳:۳۱ - ۰۲-۰۷-۱۴۰۵
کد ۱۱۹۳۸۹۹
انتشار: ۱۳:۳۱ - ۰۲-۰۷-۱۴۰۵

دلنوشته یک مادر اوکراینی به پسر کوچکش هنگام حمله روسیه به اوکراین / پسر شجاع من...

ویدیویی که می‌بینید مربوط به حمله روسیه به شهر ویشنه در اوکراین است؛ حمله‌ای که در ژوئیه ۲۰۲۶ اتفاق افتاد. حمله‌ای، پیاپی و مداوم که در آن صدای انفجارها، دود ناشی از انفجار و شعله‌های مهیب آتش را می‌بینیم و می‌شنویم.

اما آنچه این ویدیو را ناگهان در دنیا مطرح کرد، در واقع ارتباط عاطفی میان یک مادر و پسرش است؛ مادر و پسری که خودشان در تصاویر دیده نمی‌شوند و فقط صدایشان را می‌شنویم. ظاهراً مادر در حال ضبط ویدیو است و احتمالاً پسرش را در آغوش گرفته یا دست او را گرفته و با خود می‌برد. پسر مدام از مادرش می‌پرسد که این‌ها چیست و چه اتفاقی در حال رخ دادن است و همزمان سعی می‌کند او را آرام نگه دارد.

اما اتفاق دیگری هم در حال رخ دادن است. ظاهراً مادر در این شرایط دچار اضطراب شده و تلفن همراه و دنبال کردن اخبار، اضطراب او را بیشتر می‌کند. کودک متوجه این موضوع شده و تلاش می‌کند حواس مادرش را پرت کند؛ او را بغل می‌کند، با او شوخی می‌کند، تا مادر سراغ تلفن و اخبار نرود.

مادر ظاهراً می‌خواهد مدام گوشی را بررسی کند تا ببیند چه اتفاقی در حال رخ دادن است، اما همین موضوع اضطرابش را بیشتر می‌کند و پسرش تلاش می‌کند مانع این اتفاق شود.

نام این پسر سه‌ساله، توماش است. مادر بعداً این ویدیو را در صفحه شخصی خود منتشر کرد و دلنوشته‌ای برای پسرش نوشت که با این جمله آغاز می‌شود: «پسر شجاع من».

او در این نوشته، توماش را کودکی کوچک توصیف می‌کند که به نظر می‌رسد از همین حالا آن‌قدر بزرگ شده که خیلی چیزها را می‌فهمد و حتی در ترسناک‌ترین لحظات، کلماتی پیدا می‌کند تا مادرش را آرام کند.

متنی که مادر هنگام انتشار این ویدیو در زیر پست خود نوشته، به این شرح است:

پسر شجاع من ❤️

آن‌قدر کوچکی، اما به نظر می‌رسد که از همین حالا آن‌قدر بزرگ شده‌ای. خیلی چیزها را می‌فهمی و حتی در ترسناک‌ترین لحظه‌ها هم کلماتی پیدا می‌کنی تا مرا آرام کنی.

امروز خیلی شجاعانه خودت را نگه داشتی و هنوز هم داری همین‌طور ادامه می‌دهی. در حالی که من مدام ویدئوها را می‌بینم و اخبار را می‌خوانم، تو تمام روز هر کاری کردی تا حداقل کمی لبخند بزنم. بغلم کردی، شوخی کردی، آواز خواندی، رقصیدی، حواسم را پرت کردی و ذهنم را از این شرایط دور کردی.

می‌دانستی که تلفن باعث اضطراب و نگرانی من می‌شود، برای همین مدام سعی می‌کردی حواسم را به هر چیز دیگری پرت کنی تا گوشی را در دست نگیرم.

در چنین لحظه‌هایی احساس می‌کنم بچه‌های ما خیلی بیشتر از ما بزرگ‌ترها قدرت، تاب‌آوری و خرد دارند.

دلم درد می‌گیرد که تو در چنین شرایطی بزرگ می‌شوی. خیلی متأسفم که مجبور شدی چنین چیزی را تجربه کنی.

برای تک‌تک آغوش‌هایت، برای حمایتت و برای اینکه حتی در سه‌سالگی هم بلدی این احساس را به من بدهی که از پس این شرایط برمی‌آییم، از تو ممنونم.

تو معنای زندگی منی، قدرت منی و نور منی.

ویدئوهای دیدنی دیگر در کانال های آپارات و یوتیوب عصر ایران 👇👇👇 کانال 1 aparat.com/asriran کانال 2 youtube.com/@asriran_official/videos
ارسال به دوستان
captcha