عصر ایران- لامبورگینی در سال 1993 پروژه ساخت یک ون برقی را با همکاری شرکت برق ایتالیایی ENEL آغاز کرد؛ طرحی متفاوت از خودروهای اسپرت این برند که قرار بود با مدیریت فنی مائورو فورگیری، مهندس سرشناس دنیای مسابقات، به تولید 100 دستگاه ون برای استفاده در 10 شهر بزرگ ایتالیا منجر شود.
این خودرو که با نام های EV1 و اکوون (Ecovan) شناخته می شد، از نظر طراحی و کاربری فاصله زیادی با مدل هایی مانند دیابلو داشت. برد حرکتی آن بسته به نوع باتری، حدود 37 تا 75 مایل، معادل 60 تا 121 کیلومتر بود و حداکثر سرعتی بین 80 تا 90 کیلومتر بر ساعت داشت. این ون می توانست باری با وزن حداکثر 798 کیلوگرم حمل کند و در جریان توسعه آن، ایده تعویض سریع باتری نیز مورد آزمایش قرار گرفت.
در مجموع، تنها 5 نمونه اولیه از این ون ساخته شد. هزینه بالای باتری ها، محدودیت فناوری آن زمان، کناره گیری برخی شرکای صنعتی و مشکلات مالی لامبورگینی، اجرای طرح تولید انبوه را با مانع روبه رو کرد. با خروج فورگیری از پروژه، برنامه ساخت ناوگان 100 دستگاهی نیز کنار گذاشته شد.
بر اساس گزارش های منتشرشده، نمونه های اولیه این پروژه سرانجام اسقاط شدند؛ به این ترتیب، پروژه ای که قرار بود حضور لامبورگینی را در حمل ونقل برقی شهری گسترش دهد، بدون باقی گذاشتن نمونه ای از خودرو به پایان رسید.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی