تاریخ:
طرز تهیه ران مرغ عسلی در فر با سیب‌زمینی پنیری؛ شامی خوشمزه و آبدار 
درس صد و ده
خانه ای در اوج جاه طلبی؛ آیا کسی جرات زندگی در این سازه را دارد؟! (تصویری)
خانه ای بر فراز جنگل، جایی که بتن تا دل آسمان قد می کشد و آسانسوری مخفی، ساکنانش را از کف جنگل به دنیایی دور از هیاهوی انسان می برد.
عصر ایران- این خانه بتنی در دل جنگلی بی پایان، تعریف تازه ای از حریم خصوصی و معماری دور از دسترس ارائه می کند. سازه ای عظیم که بر فراز انبوه درختان قد کشیده و یکی از ستون های بتنی غول پیکر آن، آسانسوری مخفی را در خود جای داده است؛ مسیری که از کف جنگل به فضای داخلی گرم و چشم اندازهای پانورامیک می رسد.
رندری (تصاویر ساختگی) که مشاهده می کنید؛ در ارتفاعی بالاتر از مه و شاخ و برگ درختان، استخری با منظره جنگل قرار دارد. جایی که نه از همسایه خبری هست، نه از ترافیک و هیاهوی شهر. در این پروژه، بتن خام و سبک بروتالیسم در کنار طبیعت وحشی قرار گرفته اند تا خانه ای شکل بگیرد که هم پناهگاهی خصوصی است و هم بیانیه ای جسورانه در معماری.
اما زندگی در چنین ارتفاعی، میان انبوه جنگل و دور از هر نشانه ای از زندگی شهری، چقدر می تواند خواستنی باشد تا شاید روزی یک تیم مهندسی/معماری حاضر شود این ایده جاه طلبانه را به واقعیت تبدیل کند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی
لینک کوتاه: کپی لینک
روسیه 12 جنگنده سوخو 35 به اتیوپی تحویل داد ؛ آن هم زودتر از موعد مقرر مجری زن تلویزیون: شجاعانه از مسوولان مطالبه‌گر باشیم حتی اگر تذکر بگیریم هشدار پلیس درباره قرص‌های لاغری حاوی شیشه و خطرات مصرف گل پخش زنده مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان از شبکه سه برخورد مرگبار دو قطار سریع‌السیر در اسپانیا؛ شمار قربانیان به ۵۰ نفر رسید روسیه: ازسرگیری بازرسی‌های هسته‌ای در ایران به تضمین امنیت نیاز دارد آیزنکوت جام زهر را سر می‌کشد؟ / بحران تشکیل دولت در اسرائیل؛ خطوط قرمز انتخاباتی علیه رهبران احزاب نتیجه نهایی انتخابات اسرائیل معاینه فنی نخست تاکسی‌های تهران رایگان شد بن بست در نتیجه انتخابات: 3 راه پیش روی اسرائیل کدام است؟ / نتانیاهو تا بهار آینده نخست وزیر موقت می شود؟! ادعای آسوشیتدپرس: استفاده از ماهواره های روسی در حمله به تاسیسات انرژی عربستان پدر و مادر «هری پاتر» در سریال جدید معرفی شدند ائتلاف نتانیاهو در آستانه ثبت کمترین تعداد کرسی از سال ۱۹۹۶ سلیمان میناسیان؛ چشمِ ابراهیم گلستان آنها در بادِ سلطنت، آتشِ انقلاب برافروختند