متهم: مقتول شعار عاشقانه می نوشت

فارس: مرد جواني كه خواستگار خواهرش را به قتل رسانده بود، مدعي شد كه مقتول علاقه به خواهرش را با ديوارنويسي نشان مي‌داد.

صبح 4 تير سال 87، مأموران كلانتري 106 نامجو از وقوع يك فقره درگيري و نزاع منجر به ضرب و جرح با خبر شدند.

مأموران با حضور در محل حادثه كه در حوالي ميدان امام حسين بود، متوجه شدند مرد 48 ساله‌اي به نام حمزه بر اثر اصابت ضربات متعدد چاقو قرباني كينه‌توزي 4 مرد ديگر شده و به قتل رسيده است.

بررسي از شاهدان پرونده نشان داد 4 مرد با مقتول درگير شده و پس از درگيري 2 نفر از آنها وي را با ضربات چاقو از پاي در آورده‌ و سپس متواري شده‌اند.

تحقيقات براي شناسايي متهمان آغاز شد تا اينكه ساعاتي بعد هر 4 متهم خود را به كلانتري نامجو معرفي كرده و مدعي شدند براي دفاع از ناموس خود دست به اين اقدام زده‌اند.

با مرگ فرد مجروح و اعتراف متهمان به ارتكاب درگيري، قرار مجرميت آنها از سوي دادسراي جنايي تهران صادر و پرونده به شعبه 71 دادگاه كيفري استان تهران ارجاع داده شد. يكي از متهمان به نام مهدي مدعي شد كه به تنهايي ضربات مرگبار را به بدن مقتول وارد كرده است.

صبح امروز جلسه رسيدگي به اين پرونده در شعبه 71 دادگاه كيفري استان تهران و به رياست قاضي نورالله عزيزمحمدي برگزار شد و سيدرضايي، نماينده دادستان با اشاره به مدارك موجود در پرونده مانند گزارش مرجع انتظامي، نظريه پزشكي قانوني، اظهارات شهود، شكايت اولياي‌دم و اعتراف متهم، بزه انتسابي به متهم را محرز دانست و خواستار مجازات وي شد.

در ادامه جلسه، اولياي‌دم در جايگاه قرار گرفتند و خواسته خود را قصاص متهم عنوان كردند.

خواهر مقتول با قرار گرفتن در جايگاه گفت: برادرم به خواهر متهم علاقه داشت ولي اين موضوع را به من نگفته بود تا اينكه متوجه درگيري‌هاي بين او و برادران آن دختر شدم. برادرم مي‌گفت آنها دختر مرد علاقه‌اش را به من ندادند و به سرعت به عقد مرد ديگري درآوردند و مرا متهم به ايجاد مزاحمت براي او مي‌كنند.

بعد از اظهارات خواهر مقتول، متهم در جايگاه قرار گرفت و با قبول اتهام قتل گفت: روز حادثه مقتول با برادرم تماس گرفت و از او خواست براي رفع اختلافات باهم حرف بزنند. من هم با آنها رفتم و به دليل درگيري‌هاي قبلي، با خودم چاقو بردم.

وي ادامه داد: او قبلا براي خانواده من مزاحمت ايجاد مي‌كرد و وقتي مقابل خانه ما مي‌آمد، شروع به فحاشي مي‌كرد. خواهرم به او جواب منفي داده بود ولي او دست‌بردار نبود و به مزاحمت‌هاي خود ادامه مي‌داد. او روي ديوار اقدام به نوشتن جملات محبت‌آميز درباره خواهرم كرده بود.

متهم درباره لحظه وقوع قتل گفت: من، برادرم، شوهر خواهرم و برادرش به سمت خانه مقتول رفتيم. برادرم و شوهرخواهرم به سمت خانه مقتول رفتند، ما هم از مسيري ديگر به سمت خانه مقتول رفتيم.

وي ادامه داد: به محض اينكه مقابل خانه مقتول رسيديم، متوجه شدم كه او، برادر و شوهرخواهرم را با قمه زده است. به سمت او رفتيم و مجبور شدم با چاقو او را بزنم. بعد از اينكه او را زديم، همگي فرار كرديم و بعد از اينكه لباس‌هاي خوني خود را عوض كرديم به كلانتري رفته و خود را معرفي كرديم.

متهم در پاسخ به سؤال قاضي مبني بر اينكه چه دليلي براي اثبات ادعاي خود درباره اقدام به ديوارنويسي از سوي مقتول داري، گفت: فقط حدس مي‌زدم كه كار او باشد.

با وجود اينكه متهم مدعي بود تمام ضربات را او به مقتول زده است، در مقابل سؤالات متعدد قضات دادگاه ادعاي خود را پس گرفت و مدعي شد كه برادر دامادشان هم ضربه‌اي به مقتول زده است.

بعد از اظهارات متهم، 2 شاهد حادثه در جايگاه قرار گرفتند و مدعي شدند كه مقتول به هيچ‌وجه فردي نبود كه اقدام به آزار و اذيت ديگران بكند.

يكي از شاهدان گفت: موضوع ديوارنويسي كه از سوي متهم عنوان شده است را تا قبل از قتل نديدم و بعد از مرگ حمزه آنها را ديدم. فكر نمي‌كنم كه حمزه كسي را با قمه زده باشد چون فقط فرياد مي‌زد كه مرا نزنيد. متهم و همراهانش بعد از درگيري، قمه را داخل خانه يكي از همسايه‌ها انداختند.

متهم براي بيان آخرين دفاع خود در جايگاه قرار گرفت و مدعي شد كه از قبل انگيزه‌اي براي قتل نداشته است و ناخواسته حمزه را به قتل رسانده است.

در انتهاي جلسه، قاضي عزيزمحمدي و مستشاران دادگاه وارد شور شدند و در نهايت به اتفاق آرا متهم را به قصاص محكوم كردند.