تحليل كيسينجر از ايران هسته‌‌اي

ماهنامه آتلانتیك به قلم رابرت دی كاپلان در مقاله‌اي این پرسش را مطرح كرده كه «آیا ایران هسته ای به همان اندازه اتحاد جماهیر شوروی سابق خطرناك است؟» پرسش دیگر این است كه «ایالات متحده چگونه باید با خطر ایران، كره‌شمالی و دیگر كشورهایی كه به دنبال توان هسته ای برای تغییر دادن معادلات بین المللی هستند، برخورد كند؟»

به گزارش خبر آنلاین نویسنده سپس به نقل از هنری كيسينجر می نویسد: «ایران با تعقیب تسلیحات هسته ای،به دنبال به دست آوردن نقشی فراتر از قدرت خود است.»

كيسينجر تاكید می كند كه ایران تهدیدی برای جهان در قد و قامت اتحاد جماهیر شوروی دهه‌50 نیست.
 
نویسنده از كيسينجر سوال می كند كه آیا ایران هسته ای قابل بازدارندگی است؟ وي نیز پاسخ می دهد كه در مرحله نخست باید از شكل گیری ایران هسته ای حذر كرد.

كيسينجر تاكید می كند كه ایالات متحده ابزارهای متفاوتی برای مواجهه با ایران در اختیار دارد: «ایران مقابل اسرائیل، ایران مقابل اعراب اهل تسنن، ایران رویاروی مخالفان هموطن و تقابل اسلام با غرب.»
 
اين تحليلگرمسائل ديپلماتيك مدعی شده كه هر كدام از این سناریوها می تواند در میانه تلاش های ایران برای دستیابی به تسلیحات هسته ای، مسیر این بازی را تغییر دهد.
 
وي در ادامه می افزاید كه با وجود تلاش های ایران برای استفاده از این فرصت استثنایی، منافع استراتژیك ایران باید موازی با منافع ایالات متحده حركت می كند.

ایران باید طرفدار كاهش نفوذ روسیه بر منطقه قفقاز و آسیای میانه باشد، باید از محو شدن طالبان در همسایگی خود در افغانستان استقبال كند؛ باید به دنبال برقراری صلح و ثبات در عراق باشد.

وزیر امور خارجه سابق آمریكا در ادامه مدعی شده با توجه به هزینه بالا در صورت توسل به گزینه نظامی در مواجهه با ایران، محدود نگاه داشتن ایران هسته ای، منطقی ترین گزینه برای ایالات متحده است.

موفقیت این استراتژی هم به چند فاكتور منطقه ای بستگی دارد.اما فاكتور ناگزیر آن، توانایی ایالات متحده در تحت تاثیر قرار دادن هرگونه تلاش نظامی برای سرنگونی ایران هسته ای است.

كيسينجر در این خصوص می گوید: من از آمریكا می خواهم كه تمامی گزینه‌ها در قبال ایران را مورد بررسی قرار دهد. وی اعتقاد دارد آمریكا نمی تواند در نبردی نو درگیر شود مگر اینكه از برد آن مطمئن شود.