پروژه "اسرائيل نمايي" ايران

1- فلسطین اشغال می شود؛ اسراییل شکل می گیرد و میلیون ها اعراب آواره می شوند. علاوه بر فلسطین بخش های بزرگی از سرزمین های عربی توسط صهیونیست ها اشغال می شود.

اعراب در چند جنگ فراگیر، شکست های مهلکی را از ارتش اسراییل متحمل می شوند.

افکار عمومی جهان عرب و اسلام، علیه اسراییل تهییج می شود و بدین سان، صهیونیسم به عنوان بزرگترین و واقعی ترین خطر علیه اعراب و مسلمانان در ادبیات سیاسی جهان عرب و اسلام به درستی جا می افتد.

2- ایران که تا قبل از انقلاب اسلامی 1357 ، روابط حسنه ای با اسراییل داشت، با شکل گیری جمهوری اسلامی، به صف جبهه اسلامی علیه اسراییل می پیوندد و در اندک زمانی، در خط مقدم مقابله با صهیونیسم قرار می گیرد.

این انتخاب، البته هزینه های فراوان مادی و معنوی برای ایران دارد اما مسیر تقابل با صهیونیسم و حمایت از جبهه ضد اسراییلی مخصوصا در فلسطین و لبنان به عنوان یک راهبرد تاریخی در دستور کار باقی می ماند.

3- درست در شرایطی که ایران با اکثریت جمعیت غیرعرب، وارد نبرد عملی و واقعی با اسراییل شده است، سران برخی کشورهای عربی که تا دیروز در تقابل با اسراییل بودند، از ادامه مبارزه خسته می شوند. در مصر، "کمپ دیوید" رخ می دهد و سپس اردنی ها و آنگاه برخی دیگر از کشورهای عربی در آفریقا و حاشیه خلیج فارس و ... یکی پس از دیگری در مقابل اسراییل پرچم سفید تسلیم را علم می کنند.

دفاتر دیپلماتیک اسراییل در برخی از همان کشورهای عربی افتتاح می شود و حجم مبادلات اقتصادی طرفین به میلیادرها دلار می رسد.

4- ملت های عرب اما برخلاف رهبران منفعل خود، از تنها گذاشتن برادران و خواهران عرب و مسلمانان شان در سرزمین های اشغالی ناراحت هستند.

آنان، در میان سکوت و زبونی سران عرب، صدای ایران را می شنوند و گام های آن را می بینند که برای فلسطین و برای آزادی قبله اول مسلمانان علیه اسراییل شکل گرفته است.
سران عرب در ایجاد همبستگی نوین اسلامی با محوریت ایران اسلامی نگران می شوند. اسراییل نیز که تازه از شر رهبران عرب رهیده، از پیشگامی ایران علیه خویش خشمناک است.
آمریکا هم که در صدد انزوای ایران است از اینکه می بینند موج بیداری اسلامی از ایران شکل گرفته و مردمان کشورهای عربی معطوف ایران هستند بیمناک است.

چاره ای باید اندیشید! آمریکا، اسراییل و برخی رهبران عرب هم اندیشی می کنند. ایران را باید از چشم مردم عرب انداخت؛ چگونه؟ پاسخ را استراتژیست های آمریکایی می یابند: "اسراییل منفورترین کشور جهان در نزد اعراب است و خطرناک ترین برای آنها؛ کافی است هر کشوری با این پدیده مذموم مقایسه شود تا زشتی اسراییل در اذهان بدان سرایت کند؛ و بدین سان پروژه در کنار هم قرار دادن نام ایران و اسراییل در رسانه های غربی و برخی رسانه های عربی آغاز می شود.

این در حالی است که ایران و اسراییل دشمن ترین کشورها نسبت به یکدیگر در منطقه هستند.
اینک رسانه های این جریان، همواره می کوشند ایران را خطری برای اعراب بدانند همانطور که اسراییل خطری برای اعراب است!

همسان پنداری ایران و اسراییل، تنها پروژه ای علیه ایران نیست بلکه خیانتی به خود اعراب نیز هست چه آنکه با ایجاد شکاف در جبهه ضد صهیونیسم، این اسراییل است که خواهد توانست سیطره خود را بر جهان عرب تثبیت کند. این در حالی است که ایران، به عنوان یک قدرت منطقه ای که همواره بر همگرایی اسلامی تاکید ویژه داشته است این قابلیت را دارد که وزنه توازن در منطقه باشد و در سایه این توازن، جبهه اسلامی - عربی راحت تر نفس بکشد و اسراییل نتواند به اهداف توسعه طلبانه اش برسد.

کسانی که اصرار دارند نام ایران اسلامی و اسراییل صهیونیستی را در کنار هم ببرند، بی گمان یا دوستان نادانند یا دشمنان دانا.