مجتهدی در لباس جنگ

اآیت الله حاج آقا عطاالله اشرفی اصفهانی یکی از مجتهدین و علمای به نام روزگاری نچندان دور است.

به گزارش تابناک، سیره اخلاقی و عملی وی آنچنان جذاب و گیراست که هر کس در آن روزگار با ایشان برخوردی داشت جذب وی میشد. وی جزو علمای وارسته‌ای است که نه تنها به بالاترین درجات علمی دست یافت بلکه با مجاهدت نفس و آراستگی به اخلاق انسانی به کسب اعلاترین کرامات انسانی، نایل آمد و اسوه‌ای شد در نقش روزگار برای اهل دیانت، سیاست و عمل.

امام (ره) در خصوص ایشان به راستی تعبیری خوش بیان کردند : چه سعادت مندند آنان که عمری را در خدمت به اسلام و مسلمین بگذرانند و در آخر عمر فانی به فیض عظیمی که دل باختگان به لقاءاللّه آرزو می‌کنند، نایل آیند.

چه سعادت مند و پیروزند آنان که در نشیب و فرازها و پست و بلندی‌های حیات خویش به دام‌های شیطانی و وسوسه‌های نفسانی نیافتادند، آخرین حجاب بین محبوب و خود را با محاسن غرقه به خون، خرق نموده، به قرارگاه مجاهدین فی سبیل اللّه راه یافتند. چه سعادت مند و خوش بخت اند آنان که به دنیا و زخارف آن، پشت پا زدند و عمری را به زهد و تقوا گذراندند و آخرین درجات سعادت را در محراب عبادت و در اقامه ی جمعه با دست یکی از منافقین و منحرفین شقی فائض و به والاترین شهید محراب که به دست جنایت کاران اشقی الاشقیاء به ملاء اعلا شتافت، محلق شدند

شهید آیت الله اشرفی اصفهانی در سال 1281 هجری شمسی در «خمینی شهر» اصفهان و در خانواده‌ای روحانی و مذهبی، دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود به پایان رساند. هوش سرشار وی از ابتدا بر همگان اشکار شد حفظ کامل کتاب نصاب الصبيان در 9 سالگي، نشان این امر بود. وی سپس در نوجوانی، برای ادامه ی تحصیل، راهی اصفهان شد و نزدیک به ده سال از محضر استادان بنام حوزه ی علمیه ی اصفهان بهره جست.

در سن 19سالگي به كسب اجازه نماز جماعت از سوي مرحوم آيت الله فشاركي نايل شد و در بیست سالگی برای ادامه ی تحصیل و رسیدن به مقام‌های عالی علمی و معنوی، ره سپار شهر مقدس قم شد

پس از سالها ممارست در سن 40 سالگي به درجه اجتهاد رسيد و اولين اجازه ي اجتهاد ايشان توسط عالم مجاهد و مجتهد متقي حضرت آيت الله خوانساري صادر گرديد و پس از چندی بعنوان ممتحن از طرف آيت الله بروجردي براي برگزاري امتحانات دروس سطح و خارج فقه و اصول انتخاب گردید. در سال 1335- بدستور و توصيه آيت الله بروجردي و براي نشر معارف و احکام دين عازم کرمانشاه شد.

ورود ایشان به کرمانشاه آغازی بود بر فعالیت گسترده ایشان در غرب کشور برای وحدت بین برادران شیعه و سنی. در سال 57 در پی مبارزات علیه رژیم طاغوت بارها از طرف ساواک تحت فشار قرار گرفت و تهدید به قتل شد. پس از پیروزی انقلاب با حکم اما م(ره) به امامت جمعه کرمانشاه منصوب گردید و در میان ابراز احساسات مردم این شهر اولين نماز جمعه را برگزار نمود.

ایجاد همدلی میان شیعه و سنی و سیره اخلاقی وی باعث جذب مردم خطه کرمانشاه به وی بود. درباره ی وحدت بین شیعه و سنی، رنج‌های فراوانی را متحمل شد. او با انجام مسافرت‌های متعدد به شهرهای پاوه، جوانرود و روانسر و تشکیل سمینارهای بی شمار مرکب از ائمه ی جمعه سنی و شیعه، در خنثی کردن توطئه‌های تفرقه افکنان داخلی و خارجی، سهم بسزایی داشت و این امر باعث شد تا ایشان در صدر فهرست ترور منافقین و دشمنان اسلام قرار گیرد. در سال‌های 59 و 60، 2 بار اقدام به ترور وی ناکام ماند و خداوند ایشان را از شر دشمنان حفظ نمود تا برگی دیگر از شخصیت این مرد والامقام، رو شود.

با آغاز جنگ تحمیلی و دفاع مقدس، در آستانه هشتمین دهه زندگی همچون شیری خروشان، نمونه‌ای از حبیب عاشورا را به رخ این زمانیان کشید و نعلین بر پا و عصا بدست به جبهه‌ها شتافت تا نشان دهد عالم دین محمد سیره اش، در جنگ با طاغوت‌ها زمان و مکان و سن نمیشناسد.

ایشان برای روحیه دادن به سربازان، در هشتم مهرماه در ستاد عملياتي منطقه غرب بهمراه تني چند از مقامات کشوري و لشکري حضور يافت تا عمليات مسلم بن عقيل به يمن حضور مبارکش شروع گردد
سپس به عنوان یک بسیجی در تيپ المهدي و حمزه سيدالشهداء ثبت نام نمود و لباس پاسداري بر تن به برپای نماز برخاست.

 هنگام آغاز عمليات فتح المبين در دوم فروردين 1361، حضور وی در قرارگاه آرام بخش روحیه فرماندهان بود و بیمن پيشنهاد ایشان، عمليات به نام حضرت زهرا (س) نامگذاري شد.

 زندگی نامه آیت الله اشرفی اصفهانی
 
دمیدن روح شهادت طلبی در میان رزمندگان و دل گرم کردن آنان برای مقابله با دشمن بعثی، بسیار با اهمیت بود آیت اللّه اشرفی اصفهانی، با حضور خود در میدان‌های نبرد و ایراد سخنرانی‌های شورانگیز، روح مقاومت و شهادت را در کالبد جوانان غیور میهن اسلامی می‌دمید و با این اعمال معنوی به آن عزیزان، دل گرمی خاصی می‌داد.

وسرانجام پس از 8 دهه مجاهدت در راه خدا، تاج زرین شهادت در محراب

 شهادت نصیب وی شدو در 23 مهرماه سال 61 و در روز جمعه بهنگام

 شروع خطبه اول نماز جمعه يکنفر از منافقين بطرف ايشان حمله ور شد

 و با انفجار نارنجک محراب نماز جمعه کرمانشاه با خون آيت الله رنگين شد.

و این گونه بود که، مصداق علی وار زندگی کردن و علی وار شهید شدن را به

رخ این زمانیان کشید. خدایش بیامرزاد