مي‌تواني چند ثانيه نابينا بودن را تحمل کني؟

چقدر صداي سكوت عزيزان نابينا را در هياهوي روزمره زندگي‌مان شنيده‌ايم؟ چقدر ظلمت معصومانه كودكان نابينا را در آفتاب روشن هر روز به يادمان آورده‌ايم؟ چه اندازه همشهريان نابينايمان را مي‌شناسيم و به آن‌ها و حقوقي که بر گردن ما دارند، احترام مي‌گذاريم؟

چشم‌هايت را كه براي چند لحظه مي‌بندي، سعي مي‌کني آهسته راه بروي، سخت است ... ديوار را لمس مي‌کني که زمين نخوري. به هر چيزي که سر راهت هست برخورد مي‌کني ... مي‌تواني چند ثانيه نابينا بودن را تحمل کني؟

سخت است ... نديدن دنيا سخت است. با اين حال ... خيلي از همين آدم‌هايي که دنياي اطراف خود را نمي‌بينند، قادرند به راحتي به راه خود ادامه ‌دهند و به موفقيت‌هاي بزرگ برسند. عدالت براي همه، تبعيض براي هيچ كس. اين شعار آن‌هاست، البته نه فقط شعار و بلكه يكي از اصولي است که در زندگيشان جريان دارد.

به گزارش ايسنا، از آنجا كه اين گروه از معلولان مي‌توانند به افرادي مثمر ثمر و كارآمد در جامعه تبديل شوند، فراهم كردن شرايط و بستر لازم براي اعتلاي علمي فرهنگي آنان در بخش‌هاي مختلف حائز اهميت است و در پيشرفت و اعتلاي اين افراد نقش بسزايي دارد.

زهرا كلاس چهارم دبستان است؛ مي‌گويد: مي‌خواهم در آينده معلم شوم و آنقدر تلاش مي‌كنم تا روزي به هدفم برسم ... مانند ديگر افرادي كه مثل خودم نابينا بودند اما درس خواندند و به جايي رسيدند.

صداي گفت‌وگو و درد دل دو مادر توجهم را جلب مي‌كند كه با وجود خوشحالي زياد كه از موفقيت درسي فرزندشان دارند اما نگران گذر آن‌ها از مقطع دبستان به راهنمايي و مدارج بالاتر هستند. نگران هزينه بالاي وسايلي كه اين افراد براي ادامه تحصيل به آن نيازمندند و اينکه آن‌ها با زندگي ساده روزمره چگونه بايد اين وسايل را تهيه نمايند؟

مرضيه سررشته‌دار، رييس هيات مديره موسسه خيريه روياي سبز نابينايان نيز مي‌گويد: اين موسسه نهادي غيردولتي - غيرانتفاعي است كه 470 دانش‌آموز كم‌ بينا و نابينا را مورد حمايت خود قرار داده است كه در تمام مقاطع به صورت روزانه و شبانه در مشهد مشغول به تحصيل‌اند.

وي اضافه مي کند: اين موسسه در راستاي اهدافي كار مي‌كند تا حقوق اين افراد ضايع نگردد از جمله كيفيت بخشي به امر آموزش و پرورش، رفع نيازهاي آموزشي و كمك‌آموزي، حمايت از آنها به منظور ورودشان به جامعه، پذيرش در خانواده‌ و ارائه آموزش‌هاي لازم در راستاي پرورش و خودكفايي.

وي بهبود محيط زندگي جهت تسهيل رفت و آمد، ارائه توانمندي‌هاي آن‌ها به جامعه و هماهنگي‌هاي لازم با نهادها به منظور اشتغال، آشنايي بيشتر شهروندان با اين افراد و تغيير نگرش والدين و جامعه نسبت به كودك‌ آسيب ديده را از ديگر اهداف اين مرکز عنوان كرد.

ثريا خسرو كياني، مسوول روابط عمومي موسسه روياي سفيد نابينايان نيز مي‌گويد: كارهايي كه اين موسسه براي نابينايان كرده جز عشق نبوده است و اگر اين عشق نبود همين مختصر كار هم انجام نمي‌گرفت.

وي با بيان اينکه مهم‌ترين كار اين موسسه ارتقاي كيفيت آموزش است، مي‌افزايد: با كمك آموزش و پرورش استثنايي استان، در زمينه تهيه وسايل كمك‌آموزشي كارهايي انجام داديم كه البته باز هم نياز به كمك خيرين هست.

سيد محمد مهدي حسيني، رييس سازمان آموزش و پرورش استثنايي خراسان رضوي نيز عنوان كرد: آموزش و پرورش استثنايي نبايد از رشته‌هاي نظري صرف نظر كند.

وي با تاکيد بر اين که بايد رشته‌هايي مانند كامپيوتر را بسط و گسترش دهيم، مي‌گويد: هزينه آموزش براي يك فرد بينا سالانه هزينه‌اي بالغ بر يك ميليون تومان برآورد مي‌شود اما اگر فرد نابينا باشد اين هزينه به 15 ميليون تومان ارتقا مي‌يابد.

وي تاکيد مي‌کند: در اين شكي نيست كه اين افراد، افراد بزرگي در جامعه مي‌شوند اما به كمك خيرين براي ارتقا سطح آموزش اين افراد نياز داريم.

يادمان باشد ترحم و دلسوزي براي نابينا هرگز مجاز نيست؛ احترام، اطمينان و امنيت تنها چيزي است که آن‌ها از ما انتظار دارند.